
Gebroken wit



Als mijn dokter het verschil niet zou zien tussen een peer en een citroen zou ik een andere dokter zoeken.

Omdat ik vanochtend de pier heb overgeslagen en toch mijn stappen moet maken van mijn huisarts ben ik even naar het Marlow terrein gelopen. Een concentratie van drie supermarkten, Kwantum, Action, Muziekzaak Timmer, een bakker en een grote Praxis. De inpak tape was op, wel handig om in huis te hebben als je gaat verhuizen.

Onderweg kwam ik langs de Wijkertoren. Ik ken Wijkers die niet met vakantie gaan omdat ze die toren niet kunnen missen. Ik heb daar persoonlijk geen last van.

Naast iedere kerk hoort een kroeg te zitten, in dit geval is dat cultureel café Camille. Ik heb daar in een heel ver verleden nog wel eens de boel op zijn kop gezet met één van de bands waar ik in speelde.

Ze blijven proberen om wat van de stad te maken maar af en toe vraag ik mij af of het de moeite loont. Bouwprojecten genoeg, veel vergane glorie. Maar als je zoekt zijn er aardige stukjes te vinden.

Helaas heeft veel sociale huur ook in Beverwijk last van achterstallig onderhoud. Er is geen geld voor zegt men vanuit de gemeente. Een probleem wat in veel Nederlandse gemeenten heerst.

Tot zover deze kleine impressie, ik ga weer eens wat inpakken hier, ik wens u nog een prettige zaterdag.

Iets zegt mij dat het niet “de France” zal zijn.

Zijn de wilde dieren, nou ja, wild? Het valt in Castricum allemaal wel mee met dat wilde. Een enkele vos in het duingebied die schichtig wegschiet als je geluk hebt maar dan houdt het wel op. De wolf heeft ons nog niet bereikt hier in Noord Holland.

Voor bramen is het op een enkele uitzondering na ook nog wat te vroeg en de duindoorn is ook maar op enkele plekken oranje gekleurd. Evengoed, het was prettig wandelen in het bos.


De knusper puffreis is op, volgens mij wordt het tijd dat we weer eens naar Duitsland gaan. Ik begin alvast aan een boodschappenlijstje.

Ik was vanochtend in Wormerveer en omdat ik te vroeg was voor de tandarts ben ik even door de Zaanbocht gelopen voordat ik in de stoel plaats nam. Dit zijn de pakhuizen Geloof, De Hoop, Herinnering en De Liefde. Of beter gezegd, dit waren de pakhuizen want inmiddels zijn ze allemaal verbouwd tot wooncomplexen. Met behoud van de gevels en dat is goed, we mogen best trots zijn op een stukje erfgoed. Ik ben hier opgegroeid dus herinneringen zijn er genoeg.


Als de wind uit de goede richting komt gooit de zee een ontbijtje voor de meeuwen tussen de betonblokken. Die weten dat en zweven volop boven de pier momenteel.

Degenen die aan de kust wonen, of er vaak komen kennen het verschijnsel wel. Zwaar bewolkt in het binnenland, maar aan zee pak je zomaar de zon mee. Zo is het deze ochtend ook.

Er staat een stevige wind uit noordelijke richting, dat betekent dat er het nodige aan nattigheid over de pier slaat.


Als je van mooie wolkenpartijen houdt zit je deze ochtend aan de kust goed.

Ondertussen, is het verdacht stil in het havengebied van Hoorn.