Zijn de wilde dieren, nou ja, wild? Het valt in Castricum allemaal wel mee met dat wilde. Een enkele vos in het duingebied die schichtig wegschiet als je geluk hebt maar dan houdt het wel op. De wolf heeft ons nog niet bereikt hier in Noord Holland.
Voor bramen is het op een enkele uitzondering na ook nog wat te vroeg en de duindoorn is ook maar op enkele plekken oranje gekleurd. Evengoed, het was prettig wandelen in het bos.
De knusper puffreis is op, volgens mij wordt het tijd dat we weer eens naar Duitsland gaan. Ik begin alvast aan een boodschappenlijstje.
Ik was vanochtend in Wormerveer en omdat ik te vroeg was voor de tandarts ben ik even door de Zaanbocht gelopen voordat ik in de stoel plaats nam. Dit zijn de pakhuizen Geloof, De Hoop, Herinnering en De Liefde. Of beter gezegd, dit waren de pakhuizen want inmiddels zijn ze allemaal verbouwd tot wooncomplexen. Met behoud van de gevels en dat is goed, we mogen best trots zijn op een stukje erfgoed. Ik ben hier opgegroeid dus herinneringen zijn er genoeg.
Als de wind uit de goede richting komt gooit de zee een ontbijtje voor de meeuwen tussen de betonblokken. Die weten dat en zweven volop boven de pier momenteel.
Degenen die aan de kust wonen, of er vaak komen kennen het verschijnsel wel. Zwaar bewolkt in het binnenland, maar aan zee pak je zomaar de zon mee. Zo is het deze ochtend ook.
Er staat een stevige wind uit noordelijke richting, dat betekent dat er het nodige aan nattigheid over de pier slaat.
Als je van mooie wolkenpartijen houdt zit je deze ochtend aan de kust goed.
Ondertussen, is het verdacht stil in het havengebied van Hoorn.
Ik heb er weer één, zo’n per ongeluk gemaakte foto.
Evengoed, een prettige zondag beste lezers.
En maar zwoegen dat ding, en dan moet ie morgen ook weer vol gas, pfff…
Vluchtstrook in het Universum 