
Die kuil voor een ander, is die er al?

Die kuil voor een ander, is die er al?

St. Maartenszee vanochtend vroeg, voor de drukte. Als je rust zoekt moet je er nu niet zijn.



Ik vond het er al rustig toen ik er ging zitten. Vreemd, meestal zit het er vol. Doe maar een ginger beer. Bij het afrekenen verslikte ik mijzelf bijna. Zeven euro? Nader onderzoek wees uit, 2,35 euro betaal je bij Ekoplaza voor het zelfde flesje. Okay, op het strand is het altijd duurder maar nu maken ze het wel erg bont. Nader onderzoek wees uit, nieuwe eigenaar. Die wil kenbaar snel rijk worden. Vandaar dat het er rustig was. Deze Sherlock heeft bij deze ook afscheid genomen van Timboektoe.

Weer niets gevangen. Nou, lekker dan, hoe moet hij dat nou weer uitleggen? Ze heeft thuis toch al haar twijfels. Zou hij echt wel op de pier zitten? Of zit hij weer bier te drinken en kibbeling te eten in dat vistentje aan het begin? Alleen maar omdat die vrouw aan het frituur een beetje aan het flirten met hem was geweest waar zij bij was. Tja, misschien was het ook wel niet zo tactisch geweest om te proberen de uitjes van zijn haring in haar decolleté te schieten. Maar hij was een beetje baldadig geworden na zijn zevende biertje, dus dan weet je het wel. De frituur-dame kon er wel om lachen maar thuis had hij het moeten bezuren. Misschien toch maar even een bloemetje halen op de terugweg, gewoon voor de zekerheid.


De boot vanuit Newcastle vaart het gat in, de ander het gat uit, en zo gaat er weer een dag voorbij tussen IJmuiden en Velsen Noord.

Gisteren geschoten, vandaag is het ook hier grijs.







Vloekend stond hij op het strand, konden ze hem nou nooit eens met rust laten? Liep hij eindelijk eens lekker langs de waterlijn, kreeg hij alweer zo’n klote berichtje. Inmiddels kreeg hij de neiging zijn smartphone in zee te pleuren. Dat zou ze leren! Stelletje…

Keuzes, het leven zit er vol mee, iedere dag weer, ook als het om je smartphone gaat.