Ik heb niets met clowns, sterker nog, ik vind ze eng. Poppen in een kringloopwinkel net zo. Zeker in lange witte jurkjes.
Zelfs als ze vrolijk kijken wordt ik er zelf niet vrolijk van.
Ik heb ze dan ook in Hoorn achtergelaten. Ze liggen goed in de winkel, lekker laten liggen.
Ingepakt in winterjassen zitten ze in Hoorn op het terras nabij de straalkachels.
Even uitzoomen.
En zo verbrasten zij weer een middag in het mooie Hoorn.
Ik zag ‘m denken “wanneer gaat die klote tent nou open? Ik wil een broodje tonijn!”
Tampere is een stad in Finland. Daar kwam ooit een punkband vandaan “Tampere SS”. Nee, geen nazi’s, verre van dat. Nou ben ik van plan een spijkerjas te vertimmeren naar battlejacket. U weet wel, zo’n hardrock geval vol patches. Dus ga ik op zoek naar patches van oude Finse punkbands die niet meer bestaan. Met het idee, dat die toch niet verkrijgbaar zijn. Maar wat schetst mijn verbazing? Verkrijgbaar in MaleisiĆ«! Dus viel dit op de mat.
Wat ik dan weer grappig vind, waarschijnlijk snapt niemand waar ik straks mee rond loop. Ik bedoel, we hebben het niet over bekende bands als Slayer of Metallica. Nou nog een patch van een kabouter. Of bloemetjes! Lieveheersbeestje misschien? Of een bij. Het moet wel een heavy gevalletje worden die jas.
Terveet KÄdet bestaat trouwens nog. Die spelen inmiddels een soort van bejaarden metal. Zoek maar niet op. Ik doe nog wel even een stukje Tampere SS uit het oude archief. Voor de meeste van u; oordoppen in of wakker worden! Wat het ook wordt, een prettige vrijdag!
Update: De kadetjes blijken toch gestopt, misschien maar beter ook š
Niet dat ik hier iets mee wil als geheelonthouder, maar voor degenen die hier wel iets mee willen, sla je slag! Peperbiertje kom maar binnen met je, ja, met wat eigenlijk?
Gisteren hebben we onze inzendingen voor de monstertentoonstelling in St. Pancras ingeleverd. Door gebruik te maken van speciale inkten lichten sommige delen op onder blacklight. Een aardig bij-effect, daar toch nog even een foto van hierboven.
Aan zo’n inzending zijn vaak regels verbonden waar sommige kunstenaars zich vervolgens weer geen reet van aantrekken. Voor deze tentoonstelling was er maar Ć©Ć©n regel, niet breder dan 60 cm. Verder was werkelijk alles toegestaan.
Komen we op de gang van de kunstkerk de onderstaande inzending tegen. Iemand is helemaal uit zijn of haar plaat gegaan met wol. Heel koddig, maar zelfs die ene regel heeft deze kunstebakker dus aan zijn laars gebreid. Rebels tuig die kunstenaars, schande!
Enfin, over monsters gesproken, mocht u het nou vieren vandaag, dan wens ik u een leuke Halloween beste lezer. En anders een prettige zaterdag.
