De verroeste metalen windmolen draait langzaam in de wind. Het schurende geluid stoort de kraai niet die behendig tussen het achtergelaten vuil iets te eten probeert te zoeken. Binnen staat de oude ghettoblaster zoals altijd afgestemd op RoboRadio. Verder is er niets te horen, dat wil zeggen, als je het lage zoemen van de koelkast en de vrieskist buiten beschouwing laat.
Straks maar eens een bezem tussen de benzinepompen doorhalen. Deze stilte zou zo maar eens vooraf kunnen gaan aan een kleine storm. De ervaring leert namelijk dat iedereen, zonder uitzondering, uiteindelijk hier op de vluchtstrook terecht komt. Een lijntje coke of een balletje speed maakt misschien dat je iets langer op de snelweg kunt blijven doorrijden, maar daarvoor betaal je uiteindelijk wel je tol. Uitstel is geen afstel. Tenzij je jezelf zo naar de klote hebt geholpen dat ze alleen bij het oud ijzer nog raad met je weten, en dan moet je een halte verderop zijn bij de sloop, einde van je rit.
Gelukkig zijn de meeste bezoekers slim genoeg om van de sterrenstof af te blijven. Die komen voor een bak koffie en maken gebruik van de wc voordat ze verder rijden. Sommigen lezen de courant of vragen of de televisie even aan mag, dat is begrijpelijk. Hier vanaf de strook kijk je anders naar het nieuws. Als je focus even niet op de maximum snelheid ligt, kun je het nieuws met grotere afstand bekijken en relativeer je gemakkelijker omdat je minder snel in je emotie schiet. Want dat is één van de grootste nadelen van de snelweg, emoties die dwars gaan liggen door de stress van de hoge snelheid.
De kraai springt op. In de verte klinkt plots een luide knal gevolgd door het pruttelende geluid van een motor. Dat klinkt als het oude bakbeest van Moni, die zou vandaag ook deze kant op komen. De zwarte wolk rook die erbij omhoog vliegt, lijkt zijn gedachte te bevestigen. Gelukkig is er nog cheesecake voor bij de koffie anders is ze niet te genieten. Als het goed is zit haar kofferbak vol nieuwe voorraad van de discounters want de rekken in het tankstation vertonen teveel lege gaten.
Zijn gewrichten kraken als hij opstaat uit de schommelstoel. “Ouderdom komt met gebreken” bedenkt hij zichzelf terwijl hij naar het koffieapparaat loopt. Tijd voor de zwarte motor, de rest komt later wel.
Vluchtstrook in het Universum 