Juffrouw Wilg

Illustratie: DessinDestin

Uit de wereld van de Ent:

Juffrouw Wilg stond er fier bij, met een uit de kluiten gegroeide knot, de wind spelend door haar wilde haar.

Het was ieder jaar weer balen als die ploeg vrijwilligers langs kwam, met de zaag en de snoeischaar.

Maar dan moest zij denken aan Sinéad O’Connor, en groeide haar trots sneller dan haar twijgen, gelukkig maar.

Puntje

Screenshot (geen filmpje!): NOS

Aangezien sport alles met politiek en competitie heeft te maken, twee aspecten in het leven waarvoor ik een grote allergie heb ontwikkeld, kijk ik maar met mondjesmaat naar de Olympische Winterspelen.

Ik heb mij de laatste dagen verbaast over de racistische uitlatingen door mensen waarvan ik dat niet had verwacht. En dat alleen maar omdat een Chinees een foutje heeft gemaakt en tegen een Nederlander is aangereden op de schaats. Sport maakt kenbaar dat mensen zo hoog in hun emotie komen te zitten dat bij een teleurstelling heel donkere nare kantjes naar boven komen. Vreemde verschijnselen.

Wat ook vreemd is, rodelen voor dubbels! Althans, dat is mijn bescheiden mening. Je gaat dus met z’n twee op een slee liggen, de één bovenop de ander, om met zo ongeveer 120 kilometer per uur een baan af te glijden. Waar ik wel om kan lachen, die onderste doet dus niets! Degene die bovenop ligt, stuurt, remt, kortom bepaald alles en die onderste glijd dus alleen maar mee voor de, ja waarvoor eigenlijk? Voor de lol? Geen idee, maar die mag dus verder niets doen.

Nou zat ik mij te bedenken, als die bovenste in ene een puntje voelt van achteren, dan is er toch wat in beweging gekomen daar onder. Kan gebeuren in zo’n intieme positie nietwaar? Misschien is dat wel de reden waarom de bovenste “piloten” zo vaak willen wisselen van onderste partner (dat schijnt werkelijk zo te zijn!). Maar misschien moeten we daar zelf niet zo’n punt van maken, afwisseling van spijs etcetera, u begrijpt.

Rare jongens die wintersporters, wie verzint er in hemelsnaam zoiets? Is dat gebeurd na een paar gluhwein? “Kom op hè? We gaan op elkaar liggen en de baan af, lachen man!”. Vreemd volk. Ik wens u nog een prettige vrijdag beste lezer, met wat vlagen van Spelen en voor straks een prettig weekend.

Waldorff de Ent

Waldorff strekte zich nog maar eens uit en gaapte. De grotere takken kraakten vervaarlijk, een kleine twijg viel op de met bladeren bedekte bodem. Een roodborstje schrok even op, maar bleef toch vastberaden zitten. Hij kon niet zeggen dat hij niet gewaarschuwd was toen hij decennia terug besloot zijn wortels te laten aarden in de buurt van dat pannekoekenrestaurant in Castricum. Zijn gedachte was destijds geweest dat het allemaal wel mee zou vallen. Pannekoeken, een kinderboerderij en een kleine speeltuin, wat voor overlast kon hij daar nou van krijgen? Bovendien, de mens en zijn creaties hadden een veel kortere levensduur dan enten, hij zou ze met gemak overleven. Maar het restaurant was van generatie op generatie overgegaan en stond er nu nog steeds.

Illustratie: DessinDestin

Die honden waren op zich niet zo het probleem, het verzuurde de aarde bij je stam een beetje als ze hun poot weer eens optilden maar met wat schudden van je onderste takken gaf je ze met een beetje geluk één of twee teken mee als beloning. Net goed. Maar die onopgevoede kleine mensjes die met liefde je takken afbraken waren een ander verhaal. Helemaal als ze ergens hun zin niet in kregen, dan gingen alle remmen los en stonden ze als razende te trekken aan zijn takken. Hij was er wel over uit dat deze kinderen de toekomstige mountainbikers moesten zijn, die op latere leeftijd terug zouden komen om er net zo respectloos op hun fiets een bende van te maken.

De wortels van Waldorff kenden inmiddels echter een uitgebreid netwerk waarbij alle informatie van ent tot ent werd doorgegeven. Binnenkort zouden ze collectief boven de grond uitsteken om een paar ernstige verwondingen te veroorzaken bedacht hij zichzelf tevreden. Halve maatregelen, dat is niets voor enten, houdt het nieuws van Staatsbosbeheer maar in de gaten, en blijf zondag aanstaande maar even uit het bos…

Streetart

Foto’s: VihU

Düsseldorf, een aparte stad. Goed om eens te zien, maar ik weet nog niet of ik terug zal keren. Duitsland is zonder meer mijn favoriete vakantieland, maar ook behoorlijk groot. Ik heb al aardig wat steden bezocht en Düsseldorf is niet in de top 3 terecht gekomen. En er zijn nog zoveel plekken in Duitsland waar ik niet ben geweest? Ik vond deze foto’s nog op mijn telefoon. De grens tussen graffiti en kunst is af en toe lastig te bepalen. Ga ik bij deze ook niet doen, het is gewoon een mooie gevel! Prettige donderdag, beste lezers.

Melaan

De zelf geregisseerde “documentaire” van Melania Trump die iedereen wil zien en waarvoor Amazon-baas Bezos een godsvermogen heeft heeft neergeteld. Ik heb gelezen dat Nederland een grote frustratie voor Bezos is omdat wij liever bij Bol bestellen dan bij Amazon. Laten we dat vooral zo houden. Iemand die een fascistoïde narcist financiert uit eigen winstbejag verdient een boycot aan zijn broek. Negeer al die Amazon reclame maar.