Jean-Michel Jarre, dit thema kent iedereen wel, het is breed toegepast in film, reclame, van alles en nog wat. Jean-Michel was alweer een stuk verder dan Space maar heeft in zijn muzikale loopbaan aardig wat moeten experimenteren om zijn doelen te bereiken. Een ware synthesizer-pionier die dit onvergetelijke muziekje de wereld in heeft geholpen.
Vol. 5 Magic Fly
Uh, wat is dit? Jawel, ik begrijp uw verbaasde gezicht beste lezer, maar ik denk dat als u even blijft luisteren u dit muziekje waarschijnlijk wel zult herkennen. De eerste periode van de synthesizer staat garant voor hilarische clipjes. Er gaan er dan ook meer volgen in deze categorie. Ik vind zelf de fanatieke drummer erg grappig, volgens mij is er namelijk geen drummer aan te pas gekomen bij deze opnamen, maar kwam het geluid uit een doosje.
Vol. 4 Negro y Azul
Over tv gesproken, heeft u “Breaking Bad” gezien? Het is één van de tv series die ik hoogstwaarschijnlijk nog wel eens voor een tweede keer zal gaan zien. Er zat hier en daar zeer goede muziek in, en van deze heren heb ik dan ook een cd besteld, daar moest ik meer van in de kast hebben. Het oubollige imago van de Mexicaan met de sombrero wordt ook direct even afgestoft, deze gasten zien er superstrak uit.
Vol. 3 Biscaya
James Last mag in het rijtje jingle muziek uiteraard niet ontbreken, Veronica heeft in het verleden dankbaar gebruik gemaakt van deze klassieker. En maar trekken aan die zakken! De lyrisch gillende zangeres op de achtergrond maakt het helemaal af, 😂 heerlijk!
Vol. 2 Spanish Flea
Een collega trompetter van Bert is Herb Alpert, onthoudt die naam! Deze kerel heeft namelijk heel veel stukjes muziek geschreven die zijn gebruikt voor jingles op radio en tv. Veel plezier met deze oorwurm!
Vol. 1 African Beat
We beginnen de reeks met Bert Kaempfert! Muziek die iedereen kent, uit de tijd van “Ter Land, Ter Zee en in de Lucht” met André van Duin en “Wie van de Drie” met Albert Mol. Vooral bij de TROS waren ze gek op dit soort muziekstukjes in mijn herinnering.
De Volumeknop
MTV stopt met muziekvideo’s, dus ga ik daar hier mee beginnen. Om de aankomende, iets rustiger periode hier enigzins op te vrolijken ben ik bezig om er een aantal klaar te zetten. Draai alvast maar open die volumeknop!
Plaspauze
Tijd voor een plaspauze hier op de vluchtstrook. Dus hup, het tankstation in. Want na mijn tweede oogoperatie tegen staar deze week zal ik tijdelijk behoorlijk beperkt zijn in mijn zicht. De nieuwe lenzen sluiten namelijk niet aan bij de oude glazen in mijn bril en nieuwe glazen kan ik pas over zes weken bestellen.
Ik ben dus even gehandicapt de komende tijd en hoop dat ik het toilet in het tankstation netjes houd met dat wazige zicht. Ik zal hier beperkt aanwezig zijn en waarschijnlijk wel lezen maar weinig reageren.
Pak ondertussen een bak koffie, een fruitsapje of een te lang warm gehouden saucijsenbroodje beste lezer, er gaat vanzelf weer vaart in komen hier, u bent nog niet van mij af.
Juffrouw Wilg
Uit de wereld van de Ent:
Juffrouw Wilg stond er fier bij, met een uit de kluiten gegroeide knot, de wind spelend door haar wilde haar.
Het was ieder jaar weer balen als die ploeg vrijwilligers langs kwam, met de zaag en de snoeischaar.
Maar dan moest zij denken aan Sinéad O’Connor, en groeide haar trots sneller dan haar twijgen, gelukkig maar.
Puntje
Aangezien sport alles met politiek en competitie heeft te maken, twee aspecten in het leven waarvoor ik een grote allergie heb ontwikkeld, kijk ik maar met mondjesmaat naar de Olympische Winterspelen.
Ik heb mij de laatste dagen verbaast over de racistische uitlatingen door mensen waarvan ik dat niet had verwacht. En dat alleen maar omdat een Chinees een foutje heeft gemaakt en tegen een Nederlander is aangereden op de schaats. Sport maakt kenbaar dat mensen zo hoog in hun emotie komen te zitten dat bij een teleurstelling heel donkere nare kantjes naar boven komen. Vreemde verschijnselen.
Wat ook vreemd is, rodelen voor dubbels! Althans, dat is mijn bescheiden mening. Je gaat dus met z’n twee op een slee liggen, de één bovenop de ander, om met zo ongeveer 120 kilometer per uur een baan af te glijden. Waar ik wel om kan lachen, die onderste doet dus niets! Degene die bovenop ligt, stuurt, remt, kortom bepaald alles en die onderste glijd dus alleen maar mee voor de, ja waarvoor eigenlijk? Voor de lol? Geen idee, maar die mag dus verder niets doen.
Nou zat ik mij te bedenken, als die bovenste in ene een puntje voelt van achteren, dan is er toch wat in beweging gekomen daar onder. Kan gebeuren in zo’n intieme positie nietwaar? Misschien is dat wel de reden waarom de bovenste “piloten” zo vaak willen wisselen van onderste partner (dat schijnt werkelijk zo te zijn!). Maar misschien moeten we daar zelf niet zo’n punt van maken, afwisseling van spijs etcetera, u begrijpt.
Rare jongens die wintersporters, wie verzint er in hemelsnaam zoiets? Is dat gebeurd na een paar gluhwein? “Kom op hè? We gaan op elkaar liggen en de baan af, lachen man!”. Vreemd volk. Ik wens u nog een prettige vrijdag beste lezer, met wat vlagen van Spelen en voor straks een prettig weekend.
Vluchtstrook in het Universum 