Dead End

Hete zalen, de geur van zweet, bier en knalharde muziek. Geen band die ik meer live heb gezien dan Peter Pan Speedrock. Gestopt, maar inmiddels weer actief spelen ze volgens mij alleen daar waar ze zin in hebben. Zanger/gitarist Peter zijn muzikale roots liggen in hardcore punk. Een vuilnisman op drums en een graficus op basgitaar. Wat kan er dan nog mis gaan? Voor dit soort concerten voel ik mijzelf inmiddels een beetje te oud. Dan maar een video om augustus uit te knallen en de nieuwe week in. Fijne dag!

Juichen?

Foto: VihU

We hebben een record te pakken maar ik sta niet te juichen. Want klimatologen en weersvoorspellers zeggen dat we er maar aan moeten wennen, die hete zomers. Ik sta er vooral niet om te juichen omdat de reden zo triest is. De effecten van global warming zijn deze zomer namelijk ook wereldwijd records aan het zetten. Daar zijn ze in Nepal helaas ook achtergekomen. En ondertussen is den mensch meer bezig om elkaar plat te bombarderen in zinloze oorlogen dan met de bescherming van moeder aarde. En daarmee met den mensch an sich. Ik heb immigratie ooit serieus overwogen. Inmiddels is een andere planeet wellicht de beste optie.

Kogelvis

Foto: VihU

Bij wijze van uitzondering toch maar eens een post over mijn werk. Sinds een paar weken woont Richard namelijk bij ons, een nieuwe bewoner.

Het contact verliep direct goed. Richard blijkt een aardige kerel te zijn met wie goed valt te praten zolang hij zijn medicatie maar blijft nemen. Iets wat voor de meeste bewoners opgaat en wat wij als begeleiding dan ook goed in de gaten blijven houden.

Ik kwam er al snel achter dat Richard een kunstenaar is. Het is werkelijk wonderbaarlijk hoeveel kunst er wordt gemaakt in de dagbesteding. Sinds ik in de gehandicaptenzorg werk ben ik zowaar omringd door kunstenaars. Een prettige bijkomstigheid.

Dus toen ik voor het eerst Richard’s nieuw ingerichte appartement mocht bewonderen maakte ik hem een compliment over de vis die ik in zijn vitrinekast zag liggen. Dat is een kogelvis, wist hij mij te vertellen. Die is prachtig, zei ik nog.

Dus waar kwam Richard mee aan gisteren? Waarschijnlijk voelt u hem al een beetje aankomen beste lezer. Ik kreeg zomaar een kogelvis cadeau! Zeg ik nog dat ik mij bezwaard voel om deze aan te nemen, want die kogelvis komt uit zijn vitrinekast vandaan dus daar moet hij wel heel trots op zijn. Maar hij was niet te vermurwen, ik moest die vis meenemen. Bovendien vertrouwde hij mij toe, hoef ik mij niet bezwaard te voelen, want hij is alweer twee nieuwe aan het maken op zijn werk.

Ik heb de kogelvis dus als trotse nieuwe eigenaar mee naar huis genomen en ga deze een mooi plekje geven. Maar ik kijk voortaan wel iets beter uit met mijn complimenten over kunst. Want ik wil al die artiesten natuurlijk niet van hun kunst beroven, dan hebben ze niets meer om te exposeren 😉

Zoekresultaten

Ik denk dat ik het voor elkaar heb gekregen. Nadat ik Facebook en Instagram heb verlaten, achter een VPN van Proton het internet bezoek, Firefox als browser gebruik en nu als laatste de app van YouTube van mijn mobieltje heb verwijderd krijg ik volgens mij schone zoekresultaten binnen. Voor zover ik het kan beoordelen tenminste.

Dat levert veel rust op. En geloof het of niet, tijdens dit proces bespeurde ik zowaar afkickverschijnselen bij mezelf. Vooral de laatste stap, de app van YouTube verwijderen was ingrijpend. Ik had last van uitstelgedrag. Muziek maakte het lastig, de algoritmen kwamen soms met leuke suggesties. De overspoelende factor van AI en TikTok bullshit maakte dat ik uiteindelijk de knoop door heb gehakt.

Weg met die bende. Ik begrijp nu helemaal goed dat het Trimbos nog steeds onderzoek doet naar internet gerelateerde verslavingen. Digitaal afkicken, dat zouden meer mensen moeten doen.