Nu de feestdagen dichterbij komen vraag ik mijzelf af of ik mijn lippen niet moet laten opspuiten tot knakworsten om aan de laatste schoonheidsidealen te voldoen?
Dus ik kijk net in de spiegel. Nou, nee, laat maar. Dat worden twee knakworsten op een modderschuit.
Het is vogelaars-weekend op Texel. Sommige vogelaars beginnen daar op de boot al mee, met dat eh, vogelen. Op een schijtende zeemeeuw na kon ik ze niet ontdekken. Maar ik ben dan ook geen vogelaar. Zo’n megalens heb ik niet.
Wat een vriendelijke woorden op LinkedIn over het magazine. Daar wordt een mens vrolijk van. En Vince is niet de enige die heeft gereageerd op de tweede uitgave. Ik heb inmiddels begrepen dat er meer aandacht gaat volgen in een nieuwsbrief voor liefhebbers van het gedicht en ander schrijven in de omgeving van Alkmaar, waarover later meer.
Dank ook voor alle persoonlijke berichten, ik zal ze binnenkort allemaal beantwoorden zodra ik er tijd voor heb. En Willem, ik zal je op weg helpen naar een eigen uitgave want ik ben nou al benieuwd naar wat je wilt publiceren! Zoals één van de lezers mij schreef, “lang leve de verbeelding en het papier!”.
Als een blad zich verspreid breidt het netwerk zich uit zichzelf uit leert de ervaring. Het is een beetje als soort zoekt soort. Dus de postduif bij mij op het dak bracht mij het blad “Goortig” vanaf Flakkee. Blijkt één van de makers, Vince Trommel een klein drukkerijtje te hebben en fantastische houtsneden te maken! Dank voor dit cadeautje Vince!
Topper, met zulke “vrienden” hebben we geen vijand meer nodig. Mark? Waar is Mark? Er moet weer gelikt worden! Weer eens laten logeren bij Willem en Maxi misschien?