Ergens langs de snelweg staat nog een vergeten praatpaal.
Als je er overdag gebruik van maakt kraakt de verbinding een beetje. En hij ziet er wat versleten uit. Het onderhoud is namelijk ook vergeten.
In de nacht wordt het een ander verhaal. Dan lijkt de verbinding te worden gemaakt vanuit een andere dimensie.
Als je dan stil bent, kan je zacht een donkere stem horen die vraagt om een antwoord.
Het is al laat als op de burelen van de redactie de telex in ene een bericht naar binnen ponst.
Een bericht van Pieter van E. Dat is lang geleden! Met een glimlach en opgetrokken wenkbrauwen gelezen.
Soms ontmoet je wel eens een mens in een slangenkuil. Dat is heel erg kort onze achtergrond. Met gedeelde humor als wapen tegen gif van adders.
Zoiets.
Als je dit leest Pieter, welkom hier op de vluchtstrook. Weg van de snelweg.
Eigenlijk een dubbele afdruk, twee lino afbeeldingen op hetzelfde papier. Achtergrond van aquarel bewerkt met zout op Oud Hollands papier.
Het is die tijd van het jaar…
Linoafdruk in metallic-inkt op een strook behang.
Wacht even, wacht eens even! Dit kom ik net tegen op LinkedIn. Dit is toch dezelfde Odido als, ja! Dezelfde! 😂
Intratuin is niet de enige die met Kerst bezig is. Van een bewoner kregen we gisteren op het werk alvast een boodschappenlijst voor eerste Kerstdag. Zo, zo, en dat voor iemand die alleen is? Of hij verwacht veel bezoek, of hij verwacht grote trek tegen die tijd. En dan hebben we de lijst voor tweede Kerstdag nog niet binnen gekregen! Dat belooft wat.
Ja! Gelukkig hebben ze bij Intratuin geen last van CO2 beperkende maatregelen in de (op)bouw.
Vluchtstrook in het Universum 