Chunky mango salsa, van die kleine dingen in het leven waar je dan weer vrolijk van wordt. Terwijl ik er mee bezig was stopte het met regenen (echt waar!).
Chunky
Nu #2
30 maart schreef ik hier een stukje over in het “nu” leven. Daarin gaf ik aan dat de akties van de medemensen het erg lastig maken om daar de positieve kant van te blijven zien. Ter illustratie even een greep uit het nieuws van gisteren:
En dan vraagt men zich in Den Haag af waarom het vertrouwen in de politiek maar af blijft nemen? Serieus? Gelukkig kom je er in Den Haag genadig van af als je er jarenlang een bende van maakt. Sterker nog, alle schandalen bij elkaar zijn een prima springplank voor een leuke baan bij de NAVO.
Zo’n vooruitzicht doet uiteraard grijnzen. Inhalig egoïsme viert hoogtij in het nu. Als je maar graaien kan.
Let op: het gaat hier allemaal om heel veel belastinggeld wat bij elkaar is gebracht door de hardwerkende modale groep mensen in Europa, in het geval van de mondkapjes uiteraard in Nederland. Modaal inderdaad, want als je daar boven terecht komt lijkt het wel alsof je helemaal geen belastinggeld meer hoeft te betalen.
Schaamte staat kenbaar niet meer in je woordenboek als je zoveel geld op je rekening hebt staan. In het Algemeen Dagblad schreef Kitty Herweijer een aardige column over de belastingontduiking van deze dame en het zogenaamde goede doelen imago wat hiervoor als rookgordijn wordt opgetrokken. Maakt u zich vooral geen illusie beste lezer, Charlene is niet de enige rijke stinkert die er dit soort praktijken op na houdt.
En zo blijf ik mij afvragen in wat voor rare wereld we zijn beland met elkaar. Ik kreeg ooit van een goede collega het advies; “irriteer je niet, verwonder je slechts”. Dus dat probeer ik vandaag maar weer. Gelukkig regent het, dat is fijn. Ik wens u een prettige dag beste lezer, mocht dat niet in het “nu” zijn, dan kan ik dat wel enigzins begrijpen 😉
Gevaar
In Brabant zijn ze er al achter, de rest van Nederland zal snel volgen. Ik hoef die maatregelen zelf niet want ik houd wel van een beetje spanning. Maar u bent gewaarschuwd beste lezer, het is gevaarlijk hier op de vluchtstrook.
Iron Clan
Aangekomen uit Indonesië. Vanaf vandaag ben ik gebombardeerd tot “clan member” van de Iron Clan. Dat doen ze toch wel weer aardig daar aan de andere kant van de wereld. Ik ga nog even nadenken over de plek waar ik deze bestelling ga bevestigen. Ik schat in dat mijn dochter daar niet heel lang over hoeft na te denken.
Pladler
Pladler, platte radler op de vluchtstrook.
Warmterecord
Ik zie vanochtend in het nieuws potentiële wijnbouw in ons en omringende landen. Zuid Europa is er straks niet meer geschikt voor. Ik zie warmterecords en juichende mensen omdat het zaterdag a.s. wel 24 graden kan worden.
Nou wil ik de pret niet drukken en benadrukken dat ik absoluut geen klimaatwappie ben, maar er wordt toch wel enigzins voorbij gegaan aan de reden voor deze records?
Ik heb niets tegen een zonnetje, integendeel zelfs. Ondanks het feit dat ik er van de dermatoloog niet meer in mag zitten zie ik de zon graag schijnen. Maar wat mij betreft heeft het komende warmterecord wel een rouwrandje. En daar zie ik deze ochtend niet veel van terug in het nieuws.
Test
Toch maar even getest want dit is wel weer een vervelend virus. Geen covid, dat is mooi. Evengoed blijf ik mij verbazen over de hoeveelheid snot die je lijf kan produceren. Uitzieken maar weer.
Pijnackerplein
Schiekade
Plet Bull
Topsport maakt egoïsten. Vraag het de gemiddelde topsporter zelf maar. Degenen die zichzelf eerlijk in de spiegel aan durven kijken zullen het bevestigen. Alles moet wijken voor het doel om ergens het beste in te zijn. Ook al is dat doel totaal onbelangrijk. Wie er het snelste rondjes in een auto kan rijden bijvoorbeeld. In dat geval mag zelfs de natuur ervoor naar de kloten gaan.
Henny Vrienten wist het al; “als je wint, heb je vrienden”. Voordat Verstappen in Formule 1 auto’s stapte waren er een handjevol liefhebbers van autosport in Nederland. En nu hij succesvol is reist er een waar “oranjelegioen” achter hem aan de wereld over. Laten we het maar niet hebben over de CO2-afdruk wat daarvan het resultaat is.
Mensen zijn kenbaar gek op succesvolle grote ego’s. Dat moet dan ook de reden zijn waarom Studio Sport zo goed wordt bekeken. Want laten we eerlijk zijn dat is één grote ego-parade. Zo groot, dat zelfs presentatoren last van hun ego krijgen. Mart Smeets is daar een “goed” voorbeeld van.
In dat licht bezien is niet alleen topsport een ego-booster. Competitie in het algemeen maakt dat de egoïst in de mens naar boven komt. Het verhaal van de underdog kan echter wel eens mooier zijn dan dat van de winnaar. En imperfectie is in mijn ogen meestal interessanter. In mijn ervaring maakt dat je visie ook breder. Want wie zich beperkt tot de winnaars richt zich op een heel klein clubje mensen, die zich meestal niet van hun mooiste kant laat zien.
