Vijf kringloopwinkels is gewoon teveel. In Alkmaar kan dat, maar dat ga ik dus geen tweede keer doen. Ik heb een overdosis 2e hands opgelopen en zit nu even bij te komen. Wat het geheel wel dragelijk maakt is dat ik nu voor 50 cent naar een olifantscheet kan luisteren. Dat dan weer wel, pfff…
Pandora en dozen, dit belooft niet veel goeds…
Men verwacht, in Alkmaar, dat er ontzettend geplast gaat worden, tijdens Alkmaars Ontzet. En gekakt waarschijnlijk.
Op het Waagplein zat zij verdiept in haar telefoon mooi te zijn, op een bankje langs het water.
Wat haar concentratie zo vast hield zullen we nooit weten, maar het moet heel boeiend zijn geweest want ze vergat de stad om haar heen.
Totdat ze met een dromerige blik in haar ogen en een mysterieuze glimlach om haar lippen weg slenterde, de afwezige dame aanwezig op het plein.
Ergens in Alkmaar begint de oranje euforie de eerste tekenen van verval vertonen.
Kromgebogen loopt hij door de straten van Alkmaar en trekt daarbij zijn oude bolderwagen achter zich aan.
In die wagen verzamelt hij zijn straatvondsten. Vooral datgene wat statiegeld op zal leveren heeft zijn voorkeur.
Is het een broodnodige aanvulling op een uitkering of zijn het zijn enige inkomsten? Niemand kan het je vertellen. Wellicht is het een hobby, ontstaan na zijn pensioen?
Één ding is echter zeker, je kan beter niet achter hem terecht komen in de rij voor het statiegeldapparaat in de supermarkt.
Want het zal wel even duren voordat hij zijn buit aan lege flessen en blikken in het apparaat heeft gefrummeld. Ik wens u een prettig weekend beste lezer, zelf ga ik nog even aan het werk vandaag. De gehandicaptenzorg draait gewoon door, weer of geen weer 😉 hoezo hitte?
Dus ik zet s’ochtends mijn fiets bij de brug in Alkmaar. Kom ik een paar uur later terug, fiets verdwenen! Ik heb nog geprobeerd achter deze berg te kijken, maar kon ‘m echt niet meer ontdekken. Misschien ligt ie er onder? Geen idee.
Ondertussen, zijn wij er achter gekomen dat ze bij een niet nader te noemen museumwinkel in Alkmaar stiekem enten aan het kweken zijn. Onder de dekmantel van onder andere een banketbakkerij, theehuis en museum herbergt dit 16e eeuwse pand deze kwekerij op de bovenverdieping.
Via wat kleine ruimten en een smal trappetje naar boven kunt u ze aantreffen. Als ze er toe genegen zijn kunt u een praatje met ze aanknopen, maar toen ik er gisteren was waren ze niet erg spraakzaam.
Ik heb ze in alle rust verder laten groeien. Het is in ieder geval fijn om te weten dat er nog mensen zijn die zich bekommeren om deze uitstervende soort. De wereld kan immers geen enten genoeg hebben.
“Pa, mag ik vuurwerk?”
“Niet zo zeuren joh.”
“Ja maar hiernaast hebben ze het ook.”
“Nou en? Spring jij ook in de sloot als zij er inspringen?”
“Ja, maar…”
“Over de sloot gesproken waar is je hengel?”
“In de schuur.”
“Goed zo, pak ‘m maar, we gaan vissen.”
“Vissen? Ja maar…”
“Maar? Maar? Een krokodil met paardehaar!”
“Maar ik wil…”
“Kop dicht en vissen jong.”
“Ja pa”
=zucht=
Alkmaar heeft een vuurwerkverbod, dat zouden meer gemeenten alvast moeten doen vooruitlopend op de volgende jaarwisseling.
En oliebollen, ook niet onbelangrijk!
