Boob

Foto: VihU

Tja, wat moet je hier nou weer van zeggen? We kwamen het tot onze verbazing tegen tussen de kerstartikelen in een Duitse winkel. Laat ik het simpel houden, sommige “geintjes” dragen niet bij aan respect voor vrouwen en dit is er één van. We zijn het stadium voorbij van “foute humor moet kunnen”, die discussie is wat mij betreft gesloten. Als je dat niet vindt moet je lekker naar VI gaan kijken en niet hier zijn. De “boob” is geen “object” om in te knijpen door een ander in mijn opinie. Mocht u iets dergelijks nou toch wel aardig lijken raad ik u aan eerst met de eigenaresse in overleg te gaan maar ik waarschuw u, het kan zijn dat u daar een draai om de oren door krijgt. Dan heeft u rode oortjes van een oorvijg in plaats van door stille opwinding. Dit foute schoencadeautje laat de Sint dus links liggen. Voor (onder andere) pikante humor verwijs ik u graag door naar de avonturen van Bieke en nonkel Juul geschreven door Suske, die is daar goed in. Pikant is niet fout, als je daar niet tegen kan lees je er gewoon niet.

Blijven er twee vragen over na het schrijven van deze post. Waar ligt die grens nou precies? Dat heeft toch iets met je gevoel voor respect te maken? Dat is iets om over na te blijven denken en waarom is het “links” laten liggen, en niet “rechts” laten liggen? Vragen, vragen…

261x Juul

Screenshot: VihU

Sinds vanochtend is Juul 261 keer bekeken op mijn LinkedIn account. Ik vraag mij af of hij een beetje overeenkomt met het idee van zijn personage? Volgens mij is mijn email niet helemaal goed aangekomen in Roeselare. In ieder geval, de geestelijke vader van Juul mag hier uiteraard gebruik van maken 😉 hieronder de tekening nog een keer zonder screenshot-rommel.

Illustratie: DessinDestin

Inmiddels staat de teller op 269.

De perfect modus

Illustratie: DessinDestin

Godzijdank, het is tweede kerstdag. “De eerste heb ik gelukkig overleefd” dacht hij bij zichzelf. Eerste kerstdag zijn de mensen nogal stijfjes in het restaurant. Dan lijkt het wel alsof iedereen in de “alles moet perfect zijn” modus staat. Hij kon er geen muzieknootje naast zitten of hij ving wel een boze blik. Tweede kerstdag is de sfeer altijd losser. Klanten doen eerder hun stropdas af zeg maar. Bovendien heeft Anita dienst vandaag en dat scheelt ook een slok op een borrel. Hij hoefde maar naar haar te knipogen of er stond weer een glas wijn naast zijn keyboard. Het kan haast niet anders of zij heeft stiekem een oogje op hem. Ergens vindt hij haar ook wel leuk. Zeker als het wat later op de avond is, dan valt dat glazen oog niet meer zo op. Uiteindelijk is niemand perfect nietwaar? Soms moet je een oogje toeknijpen bedacht hij zichzelf terwijl hij in zijn bladmuziek zat te bladeren. “In het nieuwe jaar moet ik misschien toch maar eens contact zoeken met kolonel Von Streum” schoot het door zijn hoofd. Hij had gelezen dat deze manager goede zaken deed in de culturele sector op de weblog van Suske. Hij was eigenlijk wel in voor wat meer “rock ’n roll” in zijn leven. En wellicht kan Pretstael een toetsenist gebruiken als hij weer is bijgekomen, wie zal het zeggen? Hij controleerde zijn mobieltje, het nummer van Von Streum stond er nog in. Okay, “Driving home for Christmas”, altijd een goede opener, hij draait zijn volumeknop open en slaat de eerste akkoorden aan, tweede kerstdag kan beginnen.