Op het Waagplein zat zij verdiept in haar telefoon mooi te zijn, op een bankje langs het water.
Wat haar concentratie zo vast hield zullen we nooit weten, maar het moet heel boeiend zijn geweest want ze vergat de stad om haar heen.
Totdat ze met een dromerige blik in haar ogen en een mysterieuze glimlach om haar lippen weg slenterde, de afwezige dame aanwezig op het plein.
Vluchtstrook in het Universum 
zo heerlijk rustig
LikeLike
Er was nog plaats naast haar op de bank. Wie of wat hield je tegen ?
LikeLike
Mooie dame en mooi verteld ook 🙂
LikeLike
Ze heette Miranda en werkte bij de gemeente. Ze hield bij hoeveel flessen en blikjes uit de afvalbak werden gevist. Toen de gebogen man met de bolderkar weg was berichtte ze haar kantoor. Zes flesjes (twee cola, een Heineken en drie Groslsch) en twee blikken (Schultenbrau). Ze stond op en wandelde naar de volgende afvalbak. Haar dag zat er nog niet op.
LikeLike