Vanochtend even naar de pier in Velsen-Noord geweest. Alleen het eerste stuk was te belopen. De uiteinden waren nog gesloten vanwege de windkracht van gisteren. Er kwamen weer een aantal zeeschepen binnen. Altijd een fraai gezicht.
Zeeschuit
Koud pookje
Gespot op de parkeerplaats, tja, je zal er maar last van hebben, zo’n koud pookje.
Er was eens…
Als je aan het opruimen slaat kom je nog eens wat tegen. Vandaag uit het archief “de Kale Doperwt”. Een stripfiguurtje waarvan de meeste belevenissen, voornamelijk bestaand uit één enkele afbeelding door mij werden getekend en geplaatst op het VK-blog. Bas van Vuren, hier niet onbekend, heeft ook deel uitgemaakt van die weblogomgeving van de Volkskrant.
Na de sluiting van VK-blog is de Kale Doperwt met mij mee verhuist naar verschillende platforms op het internet. Sommige bloggers uit die periode waarmee ik nog contact heb (voornamelijk op Facebook) noemen mij nog steeds “Dop” of “de Kale” in plaats van Jan. Daar heb ik geen probleem mee, het figuurtje werd uiteindelijk een soort van alter ego. Inmiddels is Dop met pensioen, een comeback zit er vooralsnog niet in.
En nu verder met opruimen, anders klaar ik de klus niet vandaag 😉 fijne zondag!
Strandstruinen
De zee heeft een zekere aantrekkingskracht op mij. Ineens begint het te kriebelen en wordt het weer tijd voor de wandelschoenen. Hoe minder mensen aanwezig hoe prettiger, dus het is goed dat de zomervakantie nog even op zich laat wachten. Dat vergroot de kans op rustig verpozen aan zee.
Zeeganger
Dry
Januari zit er weer op. Velen hebben deze maand geprobeerd “droog” door te komen. Ik zag op Facebook al de berichten verschijnen van “vrienden” die daar klaar mee waren en de spritualiën al weer driftig aan het inslaan waren om februari “goed” te beginnen. Je kan je afvragen of een droge maand dan überhaupt wel zin heeft. En ergens is het verschil met stoptober een beetje vreemd. In oktober wordt je gestimuleert om blijvend te stoppen met roken. Niet om na een maand niet te hebben gerookt weer doodleuk een sigaret op te steken. Maar als het om alcohol gaat vinden we het kenbaar allemaal, ondanks alle gezondheidsnadelen normaal dat we in februari weer een kratje bier in huis halen. Keuzes, het leven zit er vol mee. Ik heb gerookt als een schoorsteen en gezopen als een tempelier dus ik veroordeel niets. Ieder zijn eigen keuze. De mijne was uiteindelijk om met beide te stoppen. Maar het verschil over hoe wij omgaan met diverse verslavende middelen in dit land blijf ik wel heel vreemd vinden.
Brusselse putten
Even de verzameling aanvullen 😉
WC-acrobatiek
Ze bestaan beste lezer, wc-acrobaten. Urenlang wordt moeten ze oefenen om contact met de wc-bril te vermijden. Ik zou het zelf niet voor elkaar kunnen krijgen. Ik schat in dat zelfs Adriaan dat niet meer voor elkaar krijgt. Tenzij Bassie hem een handje helpt. Op het moment dat wij deze ruimte bezochten voor enige sanitaire ontspanning was het er schoon. Dus daar kan het niet aan liggen. Bovendien, met je schoenen aan op de bril gaan staan hurken is weer niet echt hygiënisch voor degenen die wel gewoon plaats willen nemen op het toilet nietwaar? In ieder geval moeten ze in het Comics Museum van Brussel zoveel last hebben gehad van die wc-acrobaten dat ze dit bordje op het toilet hebben gemonteerd. Dat gaat wel weer erg ver. Gewoon de boel netjes achterlaten dan is is niets aan de hand, of aan de bril.
Brussel
Dat ons bezoek aan Brussel te kort zou zijn konden we al inschatten voordat wij daar überhaupt een bezoek aan brachten. Tim Burton’s Labyrinth was de reis zeker waard. Een lust voor oog en oor. Door de aankleding van de expositieruimten wordt je helemaal zijn belevingswereld in gezogen. De bewegende beelden en het geluid maakten het helemaal af. Voordat we weer huiswaarts gingen ook nog even een bezoekje gebracht aan het Comics Museum. Inmiddels zijn we weer thuis, maar we komen graag weer eens terug voor een bezoek, we hebben in een kleine twee dagen nog lang niet alles gezien.
Hotel
Vluchtstrook in het Universum 