Komt als reclame langs op Facebook, of ik een gouden tientje wil kopen met grote korting. Sinds bekend is geworden dat onze voormalige koningin aan crystal meth verslaafd was zijn haar muntjes kennelijk in waarde gedaald? God zij met ons, nee bedankt.
Ik mag dan werkeloos zijn, maar ik heb het retedruk. Het UWV laat je sowieso niet met rust. Sollicitatiekranten die je moet doorspitten, webinars die je moet volgen en dan heb je ook nog te maken met de sollicitatieplicht. Omdat dit allemaal digitaal gebeurd heb ik ieder geval geen moeite om uit te leggen waarom drukkerijen failliet gaan in deze tijden in mijn aankomende gesprek. Vrijdag aanstaande moet ik langs komen bij het UWV in Haarlem. Dat gesprek is het eerste wat niet digitaal zal plaats vinden. In ieder geval gaat er vrijwel geen dag voorbij zonder dat er een bericht in mijn brievenbus binnen komt. Die brievenbus is, u raadt het al beste lezer, uiteraard ook digitaal. Naast het UWV lagen er nog allerlei praktische klussen in en om het huis. Van die klussen die eigenlijk al te lang waren blijven liggen. En het huishouden zelf blijft ook gewoon doordraaien nietwaar? Wie met andere woorden denkt dat werkelozen allemaal lekker achterover zitten heeft het mis. Deze werkeloze heeft namelijk eigenlijk geen tijd om werkeloos te zijn. Laat dat duidelijk zijn.
Met dank aan de postbode, ik kan morgen de week doormidden zagen.
Heeft iemand 50 cent voor mij?
Door mijn werkloze situatie ben ik in staat het nieuws iets intensiever te volgen en ben tot de conclusie gekomen dat een slechte raadgever daar veel invloed op heeft. Angst speelt zonder meer een hoofdrol in de berichtgeving. Natuurlijk, het zijn bizarre tijden. Oorlog, honger, genocide en dichter bij huis de situatie in Nederland waar we de puinhopen na jarenlang Rutteriaans beleid voorlopig nog niet opgeruimd zullen krijgen (als dat überhaupt al gaat lukken) kweken uiteraard een perfecte voedingsbodem voor angst. Evengoed is en blijft dat een slechte raadgever. Mijn advies is concentratie op het kleine. Laat die grote ellende even links liggen en laat je oog eens vallen op het kleine, vooral in de natuur. Er staat weer van alles in knop en op het punt te gaan bloeien. Er is gelukkig nog veel moois in je omgeving te zien, als je er maar oog voor hebt. Mijn ervaring is dat die mooie kleine wondertjes een goede tegenpool zijn voor die grote angstige situaties. Fijne dag vandaag, geniet er van.
Twee ouwe kereltjes op de bank, ik geloof dat het bedtijd is…
Het zal vandaag rond 15:00 uur zijn geweest vlak voor de terugreis, onbewerkte foto.
Alles voor de verkoop! Deze poster hangt in het museum van de 20er jaren in Hoorn. Ik ben er nog steeds niet uit of ik nou in een museum ben geweest of een grote winkel in 2e hands spul. Dat laatste gevoel bekroop mij namelijk een beetje toen ik in de zoveelste zaal met ouwe meuk rond liep. Eerlijk is eerlijk, tussen die meuk zaten wel pareltjes zoals deze poster. En aangezien de prijzen in 2e hands goed de pan uit rijzen is een bezoek aan dit museum wel de moeite waard. Kunnen we er toch nog naar kijken. Kijken, kijken, niet kopen! De zaken in het museum zijn uiteraard niet te koop. (Dat maar even voor alle duidelijkheid). Zo, dat gezegd hebbende, vanavond gaan we fonduen, bron van inspiratie dat museum!
En dan die fondugeur die nog dagen in de woonkamer bleef hangen en nauwelijks weg te krijgen was, wat een tijden.
Ik zou dat dan ook niet doen vandaag. Ik wens u allen een fijne woensdag, met wat zonnestralen.
Ik zal even in het midden laten of ik het mooi vind staan. En dat plakken van die dingen lijkt mij nogal een gehannes. Net zo frustrerend als het in elkaar plakken van modelvliegtuigjes, of auto’s ofzo, ik hoor mijzelf nog vloeken in mijn jonge jaren. Maar even realistisch, die plaknagels zijn toch vreselijk onhandig? Als ik het krampachtige gebruik zie van toetsenborden, mobieltjes of pinapparaten lig ik helemaal in een deuk. Voorzichtig, voorzichtig anders beschadigen je nagels! Eigenlijk plak je jezelf een lichamelijke beperking op. Geen wonder dat die dingen verboden zijn in de verpleging. Natuurlijk, het staat een ieder vrij om de dingen aan zichzelf te plakken die hij of zij wil. Maar ergens is het wel tekenend voor een stukje persoonlijkheid. Dragers van plaknagels zijn in ieder geval geen praktisch ingestelde typetjes, dat mag duidelijk zijn.
Vluchtstrook in het Universum 