Een enkele surfer/ster durfde het aan, ze zijn er op gekleed maar toch vind ik het dapper. Het is behoorlijk fris aan de kust.
En druk! We waren niet de enige met het idee de kust te bezoeken. De gedachte dat het door de herfst in het bos druk zou zijn en aan de kust rustig konden we direct weer bijstellen.
In Egmond aan Zee staat een kijker. Ik gebruik bewust het woord “kijker” en niet verrekijker. Want van “verre” is hier namelijk geen sprake. Verder dan een duintop kom je namelijk niet als je door deze lenzen tuurt! Nou weet ik niet wanneer deze kijker op zijn plek is gezet, maar opgelet heeft de monteur niet echt.
Nog één dag! In gedachten ga ik vaak terug naar een vakantie in Duitsland tijdens deze dagen. Vanuit het vakantiehuisje keken we uit op een kerkhof waar dorpsbewoners iedere avond lichtjes ontstaken. Niet het uitzicht wat je direct verwacht van een vakantiewoning maar het stoorde ons niet. Dood en leven zijn nu éénmaal onlosmakelijk met elkaar verbonden. Bijgaande foto heb ik geschoten op een drankafdeling van de plaatselijke supermarkt in ons vakantieland. In Duitsland is dat vaak een apart gedeelte van het gebouw waar de kratten hoog opgestapeld staan. Ik vond de afbeelding wel toepasselijk. Dat ik zelf niet meer drink zegt meer over mij dan over de vormgeving. In ieder geval wens ik u beste lezer nog een mooie Día de Muertos dag vandaag! Maak er een eveneens mooie zondag van.
Of is AI een vorm van recycling? Ik weet nog steeds niet goed hoe ik daar tegenaan moet kijken. Ik weet sowieso niet goed hoe ik met AI moet omgaan, dus laat ik het vooralsnog maar links liggen.
Ik snap best dat niet iedere blogger talent heeft om te tekenen of fotograveren. Het kan ook zijn dat je als blogger een leuke post of verhaal hebt geschreven en daar simpelweg geen beeldmateriaal bij hebt. Dus zie ik her en der AI plaatjes verschijnen op weblogs.
Op zich heb ik daar niet zo’n probleem mee. Het wordt een ander verhaal als ook de teksten uit AI worden geplukt. Dan is originaliteit wel erg ver te zoeken. In eerste instantie zie je het vaak niet direct. Ik niet in ieder geval. Maar in de loop van de tijd gaan er bepaalde kenmerken opvallen. Dubbele stukken tekst die de “schrijver” zelf niet zijn opgevallen om maar een voorbeeld te noemen. Of een gigantische output, zo één waar Stephen King zelfs jaloers op zou zijn.
Ergens vind ik het nog wel knap dat iemand het voor elkaar weet te krijgen om die teksten uit AI te knutselen. Zelf kan ik dat namelijk niet, ik heb er om eerlijk te zijn ook geen behoefte aan. De leukste posts op weblogs vind ik echter die waar enige creativiteit in woord of beeld in is gestopt. Dus als ik op een weblog kom waar alles uit AI is voortgekomen haak ik op een bepaald moment af.
Vraag ik mij wel af wat de motivatie van zo’n blogger is. Behoefte aan contact? Dat zou kunnen natuurlijk. Een andere motivatie kan ik niet bedenken, of het moet toneelspelen zijn. Dan moeten we zelfs de reakties die zo iemand plaatst in het kader van fantasie plaatsen. Evengoed, gun ik iedereen zijn plezier, het is alleen niet altijd ook de mijne.
AI en internet. Wat is er nog echt? Niet alleen op weblogs maar ook in het dagelijkse nieuws is het onderscheid tussen echt en namaak of vals steeds lastiger te onderscheiden. Ik hoop nog lang het onderscheid te kunnen maken. Mocht u, beste lezer, nou merken dat ik er naast zit, geef mij even een seintje s.v.p.?
Komt de hamster uit Spanje weer aan… 🤪
Je hebt mierenhopen, maar ook mensenhopen, zat ik mij bedenken bij Ikea vanochtend. En ik ben niet geschikt voor mensenhopen bedacht ik mijzelf terwijl ik in mijn koffie aan het roeren was. Vol verwondering keek ik om mij heen en vroeg mijzelf af waarom de irritatiegrens weer zo snel was bereikt. Dat is mijn probleem met Ikea. Niet de produkten, niet het zelf monteren, het is de grote opeenhoping van het menselijk ras en hun gedrag. Ik heb het weer overleeft zoals u door dit schrijven zult begrijpen. Voorlopig heb ik het er wel weer even mee gehad. Op de foto heb een rustig stuk van de kantine gezet, je moet tegenwoordig namelijk een beetje uitkijken met foto’s in het wild, iets met privacy enzo.
Zo zijn ze er,
En zo zijn ze weer verdwenen! Hans Klok effect in Brafoer te Beverwijk. De koffie is er goed, maar duur. En kijk uit daar, want voor je het weet ben je verdwenen.
De keuze is reuze, en weer gemaakt in het stemhok van Beverwijk. Het zal mij benieuwen wat de uitslag wordt vandaag. En dat voor iemand die een hekel aan politiek heeft…
Gisterochtend stond ik hier. Tussen de Zaan en mijzelf een oude dijk en een slootje. Ergens op industrieterrein Noorderveld in Wormerveer. In mijn auto lagen twee antieke pc’s en een laptop, klaar voor recycling. Er zijn van die adressen waar je die veilig kan achterlaten in de wetenschap dat eventuele oude data gegevens niet een eigen leven gaan leiden. Wederom afscheid van een stuk verleden, iets waar verhuizen en opruimen van doorspekt is. Vandaag vindt de overdracht van ons oude huis in Beverwijk plaats en dan kunnen we de focus leggen op de toekomst in Heerhugowaard. Dat zullen we tussendoor in het stemhokje ook nog even doen, de focus leggen op de toekomst. En daarna hoop ik dat we het, zoals Bertjens gisteren zo mooi omschreef, weer wat rustiger krijgen. Op alle fronten behalve hier, tijd om weer wat leven te blazen in dit weblog. Ik wens alle lezers hier een fijne dag en veel wijsheid vandaag!
Gordijnen zijn besteld bij Kwantum. Ik zag in het nieuws dat het daar niet zo goed mee gaat, dus een beetje ondersteuning kan geen kwaad dacht ik zo. Inmiddels kunnen we weer volop kerstornamenten inslaan kwam ik zo ook tot de ontdekking.
Bij Gamma en Praxis kunt u daarvoor ook al terecht trouwens, Kwantum is geen uitzondering. De trend is je boom volhangen met boodschappen. Waarschijnlijk in navolging van een niet nader te noemen grootgrutter uit de Zaanstreek die daarmee in de supermarkt is begonnen.
Mijn smaak is het niet zo, maar mocht u er lol in hebben, sla je slag!
Vluchtstrook in het Universum 