Een klinische, medisch wetenschappelijke verklaring voor een herfstdepressie zou een lage serotoninespiegel zijn. Een hormoon wat je stemming bepaald en waarvan je minder aanmaakt als er minder zonlicht is. Dat gaat dan voor de één meer op dan voor de ander. Maar we sluiten dit niet uit. Zoals meestal het geval is hebben we vaak te maken met een combinatie van factoren en is het in ieder geval goed om te weten dat deze puur lichamelijke factor meetelt.
Één en één is bij mij echter niet altijd twee, dus gaan we nog even verder kijken naar dit fenomeen. Het antwoord zou namelijk zo maar eens drie kunnen zijn. Bovendien is de mens meer dan alleen wetenschappelijk.
Zonder donker geen licht. Denk daar aan als in deze tijd de neerslacht zich in u probeert te nestelen beste lezer. Sommigen onder u zijn van mening dat de neerslacht met de bladeren naar beneden komt vallen in deze tijd. Als ik de kleurkracht om mij heen zie denk ik persoonlijk dat dit niet het geval kan zijn.
Donker en licht, zwart en wit, daartussen zit grijs. De laatste dagen zijn nogal grijs en regenachtig. En daar houdt neerslacht wel van. Misschien valt die dus met regen over ons heen? Wie zal het zeggen. Gelukkig heb ik geen last van neerslachtigheid in deze tijden maar omdat ik om mij heen hoor dat dit niet voor iedereen is weggelegd is het wel aardig om daar eens wat verdieping in te zoeken. Zet de zakdoekjes maar klaar.
Nooit geweten dat Tonny Eijk een bierorkest had, maar dat even terzijde. Soms wordt je met je neus op de feiten gedrukt. Het blijkt maar weer dat ik een echte noorderling ben want ik moest er via het journaal achter komen dat vandaag om 11:11 uur het carnavalseizoen is geopend. Daar ben ik niet geschikt voor, carnaval. Maar, misschien is het vandaag wel een goede gelegenheid om de twee elpees eens op te zetten die ik laatst heb gekocht in de kringloopwinkel, alaaf! Hoor ik die kinderen tenminste ook niet zingen straks. Hé wie pakt me hier? Kan dat eigenlijk nog wel? Even luisteren…
Ik heb niet alle artikelen gelezen maar begrijp dat de VVD het financieel nogal moeilijk heeft. Naast het feit dat het geen reclame voor je partij is (als ik formateur was zou ik ze in ieder geval niet de minister van Financiën laten leveren) heb ik begrepen dat het credo “rust in de portemonnee” nu ook in de eigen gelederen op de korrel wordt genomen. Ik ben benieuwd hoe ze dit gaan oplossen na die hele dure verkiezingscampagne. Kom op met die taart, waar blijft die taart?
Als dat je voor het eerst sinds tijden naar Boulevard hebt zitten kijken en tevreden kan constateren dat je zo ongeveer 70 procent van de BN-ers die langs kwamen niet hebt herkend.
Ik heb nooit antwoord gekregen op mijn vraag of hij die muziek nou alleen maakt of dat Kitten Paws daadwerkelijk een band is. Alexander Jansson heeft mijn email met die vraag nooit beantwoord. Ik denk dat hij “Kitten Paws” een mysterie wil laten zijn.
Foto’s: VihU / Illustraties: A. Johansson
Ik heb Alexander leren kennen als illustrator en later als muzikant. We hebben werk van hem ingelijst aan de muur hangen. In mijn ogen verdient deze man en zijn werk wel iets meer aandacht.
Aan de muur in mijn “soundlab”
De muziek is te plaatsen onder alternatieve rock. De clips op YouTube bevatten veel van zijn illustraties. Vanochtend werd ik aangenaam verrast door nieuwe muziek van Kitten Paws met bijgaande beelden. Klik op de link bovenaan deze post voor deze verse uitgave.
“Ik zie beginnende staar, en omdat uw zichtsverlies niet in verhouding is met uw medicijngebruik voor diabetes wil ik dat mijn collega (die staarspecialist is) u dit jaar nog ziet om te bepalen of u geopereerd gaat worden”
Okay dan, op naar de specialist eind november voor het vervolgonderzoek. Mijn toch al dikke medisch dossier wordt alleen maar dikker naarmate ik ouder wordt. Dit kon er ook nog wel bij. We gaan weer zien wat het wordt, en hopelijk scherper dan nu met mijn linkeroog. En nee, even geen politieke grapjes nu, daar ben ik niet voor in de stemming 😉
Een nieuwe woonplaats betekent het begin van een grote ontdekkingstocht. Vanaf de ringweg Heerhugowaard kan je Intratuin zien en in het weekend staat het parkeerterrein daar dermate vol dat we al snel de conclusie hadden getrokken dat we beter een keer door de week konden gaan ontdekken.
Kerststeden te koop
Dat was een goede conclusie, door de week is het daar beduidend rustiger. De kerstshow staat daar momenteel op volle kracht te draaien en mien Gott, dat is vooral veel van van alles. Veel in veelvoud! Iemand met keuzestress komt daar nooit meer uit.
Veel bomen
Ik vroeg mijzelf halverwege af hoe Jezus tegen dit gebeuren aan zou kijken. Waarschijnlijk zou hij zich met opgetrokken wenkbrauwen afvragen hoe het zover heeft kunnen komen met de viering van zijn verjaardag. Ik vermoed ook dat Jezus eerder minimalistisch was en niet zo van veel en meer.
Dat wordt puzzelen om in je woonkamer te krijgen 😂
Maar goed, in de huidige tijden waarin de boodschap van Santa belangrijker is geworden dan die van Jezus zelf maakt dat de gemiddelde kerstshopper natuurlijk niet uit. En ik houd van lichtjes in donkere tijden dus kon ik mijn hart ophalen hier.
Nog meer “veel”
Halverwege kwamen we in tijdnood dus als we echt alles willen zien moeten we nog een keer terug. Daar moet mijn pet echter wel naar staan dus het kan ook zomaar zijn dat we deze Intratuin pas in de lente weer bezoeken. We gaan het zien, voor nu wens ik u met deze kleine impressie een prettige dinsdag beste lezer.
“Sinterklaas is pedofiel, Zwarte Piet voyeur, de Kerstman is een kinderlokker, ze komen niet aan mijn deur!” aldus de Amsterdamse punkband “Amsterdamned” in vroeger tijden. Een stukje songtekst uit hun nummer “Traditie amme balle”. En nee, dit wordt geen lange discussie over Zwarte Piet want daar heb ik helemaal geen zin in.
Foto’s: VihU
Toen ik gisteren in Egmond aan Zee langs de plaatselijke boekhandel liep viel mijn oog op het rek nostalgische ansichtkaarten wat daar altijd buiten staat. Meestal gevuld met kaarten waarop oude foto’s te zien zijn van Egmond en omgeving. Badgasten in wollen zwemkleding waar je al kriebelig van wordt als je er naar kijkt, dat soort foto’s. Altijd aardig om even te bekijken. En nu was deze kaartenmolen voor zeker een derde gevuld met nostalgische Sint Nicolaas kaarten.
De nostalgische kaartenmolen
Als er medemensen zijn die ergens last van hebben moeten we daar iets aan doen. Zeker als het hun huidskleur betreft. Bovendien zal het kinderen worst zijn of iemand zwart, geel of paars met lila stippen is, als ze hun cadeautjes maar krijgen. Einde discussie wat mij betreft. Dat gekrakeel over een middenstandsfeestje moet maar eens afgelopen zijn.
Met tradities heb ik een vreemde verstandhouding bedacht ik mij toen ik foto’s van de ansichtkaarten later bekeek. Aan de ene kant heb ik interesse in geschiedenis en vind ik ze vanuit dat oogpunt interessant. Maar aan de andere kant krijg ik het benauwd van het halsstarrig vasthouden aan een bepaalde gewoonte. Een contradictie die kenbaar in mij leeft.
De Groeten van…
Hoewel ik het besef heb dat deze kaarten volgens onze huidige normen en waarden wellicht niet geheel door de beugel kunnen stond ik ze toch met plezier te bekijken. Als stripliefhebber kan ik een oude “Sjors en Sjimmie” ook met plezier lezen, ik kan er zelfs om lachen. Foute humor maakt van mij echter geen racist want ik realiseer mij wat ik lees. Ik heb dan ook enigszins moeite met het verwijderen van oude Sint Nicolaas boeken uit bibliotheken. Dat voelt voor mij alsof je loopt te schrappen in onze geschiedenis.
Mijn contradictie, de oude punk in mij zingt nog steeds “traditie amme balle” maar de liefhebber van geschiedenis in mij vindt de traditionele boeken en ansichtkaarten leuk en interessant. Ik heb mij er inmiddels bij neergelegd dat ik waarschijnlijk nooit zal kunnen kiezen tussen die twee. En hiermee wens ik u nog een klein beetje luisterplezier en een mooie maandag toe beste lezer.
Vluchtstrook in het Universum 