Je kan staar hebben zonder dat je het door hebt. Met mijn rechteroog kijk ik langs de vertroebeling en heb ik er geen zichtbare last van. Links is echter een ander verhaal en zit ik op 20% van de capaciteit. In ieder geval, het wordt aan beide ogen opereren weet ik sinds gisteren.
Ik sta er uiteraard niet om te springen maar ben wel blij dat er tegenwoordig iets aan te doen is. Als je wilt blijven zien heb je geen keuze. Iets met ouder worden en gebreken. De voorbereidende controles en metingen staan inmiddels in de agenda. Ik laat het maar over mij heen komen.
Zout in natte aquarelverf, zorgt voor prachtige effecten, een close-up foto. Ik sta op het punt meer op papier te gaan zetten. Een door de verhuizing verwaarloosde hobby, het begint weer te kriebelen, tijd voor meer creativiteit!
Het (enige) voordeel van Black Friday is dat je in ene email ontvangt vanuit iedere krocht op het internet waar je ooit je emailadres hebt achtergelaten. Ik schrijf mijzelf direct overal uit, dat ruimt lekker op!
De oude huisarts had het verzoek tot opsturen van mijn dossier niet ontvangen. De nieuwe huisarts kon het niet uploaden omdat de oude huisarts dit niet had geactiveerd. Ik heb alles nog eens nagekeken, op mijnMitz stond alles goed, alles mocht gedeeld worden. Mijngezondheid.net en uwzorgonline beten elkaar niet wisten we inmiddels, die twee systemen communiceren gewoon met elkaar. Lang verhaal kort, mijn oude huisarts heeft in een Zip-bestand mijn dossier per email gestuurd maar de nieuwe huisarts die het nog moet uitpakken en alle brieven in de juiste volgorde zetten want alle gegevens staan door elkaar. De nieuwe apotheek heeft mijn medicijnen uiteindelijk maar handmatig in het systeem gezet na ettelijke pogingen de gegevens te downloaden. Ruim zes weken na mijn verhuizing staan de belangrijkste gegevens in de systemen en zijn de de juiste afspraken gemaakt, per telefoon en handmatig door twee zeer doortastende nieuwe huisartsassistenten in Heerhugowaard. Lang leve de automatisering.
Sommige BN-ers hebben geen last van bescheidenheid. En ook al kijk je niet naar hun tv-programma’s, zoals in het geval van Chantal (Sorry Chantal, je lijkt mij niet onaardig maar je uitzendingen slaan bij mij niet aan), je kan niet om ze heen.
Als ex-graficus volg je nog wel eens wat in bladenland en dan valt je op dat sommige concurentie-veldslagen zich niet beperken tot de beeldbuis maar zich in de schappen van de kiosk en supermarkt voortzet. Zoals de rivaliteit tussen Chantal Janzen en Linda de Mol, die naar men beweert “in real life” ook niet bepaald vriendinnen zijn. De tv-programma’s van Linda zijn wat mij betreft trouwens net zo slecht te pruimen als die van Chantal dus wat dat betreft doen ze niet voor elkaar onder.
En dat leidt dan allemaal weer tot een overdosis blond in de diverse media. Waarbij Chantal de slag heeft gewonnen in de boekwinkel waar ik deze foto heb genomen, dat mag duidelijk zijn.
Heeft u dat ook wel eens beste lezer? Dat u iets tegen komt tijdens een wandeling en dat u spontaan een liedje in het hoofd schiet? Dat had ik vanmiddag toen ik “Pepe” tegenkwam. Veel plezier met deze oorwurm!
Ik ga de kleine reeks over najaarsdepressie en winterdip afsluiten beste lezer. Genoeg daarover. Maar ik kan het niet laten om u allen een goede tip mee te geven als het om het najaar, de feestdagen en de winter gaat, namelijk; relativeer de boel een beetje.
Ja, de bomen worden kaal. Gelukkig maar, anders kan je jezelf in het voorjaar niet verkneuteren op die jonge knoppen die op uitbarsten komen te staan. De lente zou lang zo leuk niet zijn als de boel niet eerst wat afsterft nietwaar?
Natuurlijk willen de grootgrutters u doen geloven dat een feestdag pas compleet is als u met zijn allen inclusief hamster aan tafel zit maar hoe realistisch is dat? Vraag jezelf dat maar eens af als je noodgedwongen aan de kerstdis aardig zit te doen tegen de prins Andrew van de familie! Dan weet je toch niet hoe snel je de benen moet nemen na het dessert? Als je dat al zonder ruzie haalt. Laten we eerlijk wezen, de meeste grote familiebijeenkomsten zijn van het niveau “keeping up appearances”, één groot toneelstuk waarvan de meeste mensen blij zijn er weer vanaf te zijn als het gebeurd is. Eerlijke gezelligheid heeft geen feestdagen nodig.
Die blaadjes groeien wel weer aan, sneeuw is leuk zolang je je benen niet breekt, trek een trui tegen de kou aan en vraag jezelf nou eens af, hoe belangrijk is datgene waar je op moppert of waar je negatief van wordt nou eigenlijk? Zeg nou eens eerlijk? Indien nodig wens ik u sterkte, en een ieder sowieso nog een prettige maandag, maar ja, hoe belangrijk is dat nou eigenlijk? 😉
De neiging om terug te kijken aan het einde van het jaar wordt mede gestimuleerd door de media, zeker tussen Kerst en Oud en Nieuwjaarsdag. Kijken naar het verleden, en dan met name op een melancholische wijze is een behoorlijke voedingsbodem voor depressie. En laten we eerlijk wezen, van een terugblik op het nieuws wordt je uberhaupt niet vrolijk, dankjewel NOS.
Melancholie komt uit het Grieks, μέλας (melas: zwart) en χολή (cholè: gal). Dat heb ik net op moeten zoeken want ik ben niet bekend met Grieks, dus ik hoop dat ik het goed heb gekopieerd. Er is hier één lezer die mij mag corrigeren als ik het fout heb gedaan, dus Rob, voel je vrij om dat te doen indien nodig.
Zwart en gal zegt in ieder geval genoeg, zwartgallig inderdaad. Het verleden kan als een blok aan je been voelen als je het beschouwd op melancholische wijze. De definitie volgens Wikipedia: “Melancholie, zwartgalligheid of weemoed is een gemoedstoestand die neigt naar depressie en zich kenmerkt door een verdrietige kijk op het verleden of een onvervuld verlangen”.
Weet u wat het is met melancholie beste lezer? Het is net als spijt een emotie waar je niets aan hebt. Één van mijn rockhelden, wijlen Lemmy Kilmister zei ooit in een interview; “Spijt, daar doe ik niet aan mee. Spijt is zinloos. Het is te laat voor spijt. Je hebt het al gedaan, of niet? Je hebt je leven geleefd. Het heeft geen zin om te wensen dat je het kon veranderen.” En dat gaat ook op voor melancholie, je kan in zak en as gaan zitten over het verleden maar je verandert er niets mee.
Ik zeg derhalve, kijk naar wat je hebt en niet naar wat je had kunnen hebben. Leer van je verleden, maar laat het je gemoed niet bepalen, kijk naar wat je nog zou kunnen doen, kijk vooruit. En kijk ook eens bij Rob op zijn weblog Eidola. Hij is niet hyperactief, maar als hij wat plaatst is het de moeite waard, misschien wordt je daar weer vrolijk van als je jezelf weer eens zielig vindt. Cheerio!
Muziek kan een goed middel zijn tegen een herfstdip. Zie wat ik vond in mijn email. De stembussen voor de Snob 2000 zijn weer open! Als je inmiddels een beetje down wordt van de Top 2000 en van alternatieve muziek houdt kan ik deze van harte aanbevelen. Op Spotify kun je de toplijsten van eerdere jaren van de Snob 2000 vinden bij Kink, voor de nodige voorpret. Aardig detail van deze lijst, de nummer 1 komt niet meer terug, daar kan je niet meer op stemmen in de jaren daarna. Dat voorkomt een eeuwige nummer 1 van de lijst. Zeer verfrissend al zeg ik het zelf.
Vluchtstrook in het Universum 