Of is AI een vorm van recycling? Ik weet nog steeds niet goed hoe ik daar tegenaan moet kijken. Ik weet sowieso niet goed hoe ik met AI moet omgaan, dus laat ik het vooralsnog maar links liggen.
Ik snap best dat niet iedere blogger talent heeft om te tekenen of fotograveren. Het kan ook zijn dat je als blogger een leuke post of verhaal hebt geschreven en daar simpelweg geen beeldmateriaal bij hebt. Dus zie ik her en der AI plaatjes verschijnen op weblogs.
Op zich heb ik daar niet zo’n probleem mee. Het wordt een ander verhaal als ook de teksten uit AI worden geplukt. Dan is originaliteit wel erg ver te zoeken. In eerste instantie zie je het vaak niet direct. Ik niet in ieder geval. Maar in de loop van de tijd gaan er bepaalde kenmerken opvallen. Dubbele stukken tekst die de “schrijver” zelf niet zijn opgevallen om maar een voorbeeld te noemen. Of een gigantische output, zo één waar Stephen King zelfs jaloers op zou zijn.
Ergens vind ik het nog wel knap dat iemand het voor elkaar weet te krijgen om die teksten uit AI te knutselen. Zelf kan ik dat namelijk niet, ik heb er om eerlijk te zijn ook geen behoefte aan. De leukste posts op weblogs vind ik echter die waar enige creativiteit in woord of beeld in is gestopt. Dus als ik op een weblog kom waar alles uit AI is voortgekomen haak ik op een bepaald moment af.
Vraag ik mij wel af wat de motivatie van zo’n blogger is. Behoefte aan contact? Dat zou kunnen natuurlijk. Een andere motivatie kan ik niet bedenken, of het moet toneelspelen zijn. Dan moeten we zelfs de reakties die zo iemand plaatst in het kader van fantasie plaatsen. Evengoed, gun ik iedereen zijn plezier, het is alleen niet altijd ook de mijne.
AI en internet. Wat is er nog echt? Niet alleen op weblogs maar ook in het dagelijkse nieuws is het onderscheid tussen echt en namaak of vals steeds lastiger te onderscheiden. Ik hoop nog lang het onderscheid te kunnen maken. Mocht u, beste lezer, nou merken dat ik er naast zit, geef mij even een seintje s.v.p.?
Vluchtstrook in het Universum 