
Pladler, platte radler op de vluchtstrook.

Pladler, platte radler op de vluchtstrook.



Soms maak je een foto waar je direct muziek bij hoort. De bovenstaande foto die ik maakte in Amsterdam heeft dat voor mij. Het eerste lied wat mij te binnen schoot was “De stad kan zo koud zijn” van Monza. Omdat ik niet heel aktief de hitlijsten meer volg loop ik dikwijls wat achter. En zo kwam ik pas laat achter het bestaan van deze band. Ik heb er tot mijn verbazing heel veel moeite voor moeten doen om de cd “van God los” in huis te krijgen. Uiteindelijk is deze door één van onze zuiderburen op de post gedaan voor mij. Noordkaap en het daar uit voortkomende Monza zijn in Nederland volkomen over het hoofd gezien voor mijn gevoel. Dat terwijl de muziek en zeker ook de teksten net zo goed, of misschien zelfs wel beter zijn dan die van De Dijk. Het tweede nummer waar ik aan moest denken is namelijk “Niemand in de stad” van de laatste band. Beide nummers geven het gevoel weer wat ik had toen ik de foto nam. Het gevoel van alleen zijn in een mensenmassa. Anoniem in de menigte, in beeld en geluid.

Ik kwam deze foto uit 2012 tegen in de archieven. Uitzicht op de Zaanse Schans in de winter, het ijs ligt in de Zaan. Ik weet niet of ik toen mijn schaatsen nog had. Rond dit jaar heb ik voor de laatste keer geprobeerd te schaatsen. De opluchting dat ik zonder botbreuken het ijs was af gekomen was dermate groot dat ik thuisgekomen direct mijn schaatsen op Marktplaats heb gezet. Die waren heel snel verkocht, er was een tekort aan op dat moment. Daarna heb ik nooit meer een schaats aangeraakt.

In het kader van de betere songteksten: Meh

Die teddyberen moet je absoluut niet alleen laten op de drankafdeling in de supermarkt. Zoals u ziet zuipen zij zich direct een stuk in hun kraag. Meer teddybier dan teddybeer derhalve. Tenzij u de Engelse taal prefereert, dan mag u het op teddybeer houden. Cheers.

Gisteravond even heen en weer naar Rotterdam. Dan kan je onderweg nog eens een plaatje schieten. De bijrijder dan, iemand moet natuurlijk wel met de handjes aan het stuur blijven zitten. Het was rustig op de vluchtstrook.

Toon mij uw boekenkast en ik vertel u wie u bent. Hierbij een stukje van mijn boekenkast. Nou ja, boekenkast, er ligt van alles in. Kristallen, klankschalen, een verdwaalde Jezus, uiltjes, pendels en natuurlijk de nodige boeken. Het gaat echter even om het filter. Ik ben wat filters aan het uit proberen om het nostalgische effect te bereiken. Deze foto komt inclusief digitale datum uit de app “1998 Cam”. In deze app kan je verschillende oude camera’s selecteren, om vervolgens met de effecten van die camera’s foto’s te maken. Leuk om mee te spelen. Het haalt het natuurlijk niet bij het echte werk zoals je bij Marjolein kan bekijken. Maar voor een amateur zoals ik die op zijn mobieltje is aangewezen kan je er best leuke dingen mee doen.

Het is maar wat je er in ziet.