Ik vond vanochtend een onderbroek op het strand. Paste niet, wel een beetje jammer. De zonne- en duikbril die ik ook had gevonden heb ik wel meegenomen.
Onderbroek
Tag: Zee
Snack aan Zee
Voor mijn ochtendwandeling zat ik vanochtend in Wijk aan Zee. Voordat ik het strand op ging heb ik eerst even een rondje om de dorpsweide gelopen.
Zo druk als het overdag kan zijn in deze badplaats, zo heerlijk rustig was het hier vanochtend vroeg. Slechts een enkele hondenbezitter stak zijn neus buiten de deur met zijn viervoeter.
Op het strand aangekomen zag ik toch al een paar kleine gezelschappen hun plek in het zand claimen. Vakantie en weekend, het zal hier straks druk zijn.
De badgasten in de strandhuisjes lagen allemaal nog op één oor, dus naast de meeuwen en strandlopertjes liep ik daar praktisch alleen. Een mooi begin van deze zondag. Ik wens u een prettige dag beste lezer.
Wijk aan Zee
Voordeel van vlak bij de kust wonen, nog even naar het strand rijden na het eten voor een korte wandeling.
Smeren
Ik zit binnen want het is mij te heet. Maar mocht u wel naar buiten gaan beste lezer, blijf smeren! Uw huid met zonnebrandcreme bedoel ik dan. Uw keel mag ook, als u slim bent doet u dat alcoholvrij. Maar dat is verder geheel aan uzelf om te bepalen.
Geef maar op
Sommige strandtenthouders hebben de hoop op een zomer al opgegeven en de strandstoelen in de container gegooid. Hopelijk is dat een goede beslissing. Wat mij betreft blijft het zoals het is, prima zomerweer tot nu toe.
Pier
Altijd de zee!
Don’t Litter
En neem het strand daar ook maar in mee, niets opgooien s.v.p.
De laatste halte
De trein rook naar volle afvalbakken en zweet van dagenlang gebruik door rusteloze reizigers. De typisch ranzige treingeur die iedere abonnementhouder kent. Inmiddels trok zij zichzelf niets meer aan van dat smerige gevoel. Ze zou direct onder de douche stappen na deze reis, voor nu moest ze dan maar even plakkerig zijn. Zolang ze het toilet niet hoefde te gebruiken viel het allemaal nog wel mee.
De meeste reizigers waren uitgestapt in Uitgeest om over te stappen of om naar huis te gaan. De laatste grote schifting zou zo in Alkmaar volgen. Daarna, bij de haltes in het niemandsland tussen Alkmaar en Den Helder was het nog maar een enkeling die in of uit zou stappen. Haar reis zou niet lang meer duren.
De laatste halte was die in Den Helder. Als ze niet treuzelde kon ze de laatste pont naar de overkant lopend halen. Dan hoefde ze niet met de bus. De gedachte aan de koffie verkeerd die ze in het cafetaria op het bovendek zou halen deed haar nu al glimlachen. Alleen het Marsdiep hoefde ze dan nog over te steken om het vaste land met al haar drukke gedoe achter zich te laten.
Even een paar weken rust, strand en zee. De stress was voor de toeristen die vonden dat ze nog van alles moesten in hun vakantie. Die van haar zou ze achter laten bij de laatste halte. Voor de “gelukkige vinder”, gratis en voor niets.
Timboektoe
En verder even helemaal niets. Een enkele toerist heeft al plaats genomen op het terras. Surfers kleden zich om op het parkeerterrein, maar verder is het rustig. Een moeder heeft haar handen vol aan haar kind. Net een “lopertje” zo te zien, in de leeftijd van “alles op veilige hoogte zetten anders wordt het gesloopt”. Een middelbare schoolklas doet spelletjes in de verte op het strand. En boven wacht een kauw geduldig zijn kans af op een lichtsnoer. Donderdagochtend, welkom op de Noordpier.
