
Zo blauw als blauw kan zijn vandaag. Persoonlijk heb ik meer met wolkenvelden, dat maakt foto’s in mijn beleving ook een stuk spannender. Evengoed, het is een mooie dag vandaag.

Zo blauw als blauw kan zijn vandaag. Persoonlijk heb ik meer met wolkenvelden, dat maakt foto’s in mijn beleving ook een stuk spannender. Evengoed, het is een mooie dag vandaag.

Zo loop je in de bollenkamer op Texel en zo loop je weer op de pier. Terugkeer naar het vaste land is altijd weer even wennen voor met name mijn luchtwegen. In vergelijking met de Wadden stinkt het in de Randstad. Dat went wel weer, maar het is wel opmerkelijk dat dit iedere keer weer opvalt na een bezoek aan het eiland.

De matige wind staat deze ochtend gunstig voor uw luchtwegen want die komt vanuit zee. En de temperatuur is prettig om te wandelen, het is nog niet te heet.

Omdat het vakantieseizoen nog niet van start is gegaan is het ook nog eens redelijk rustig. Dus als u de mogelijkheid hebt, trek de wandelschoenen aan. In het zeegat zelf is het wel druk, deze wordt flink bevaren deze ochtend.



Vaart zomaar voorbij…


ter zee, en in de lucht. Maar bij dit motorblok van een vliegtuig ging het waarschijnlijk andersom, ter lucht, ter zee en op het land. Dit motorblok, of wat er van over is ligt in het juttersgedeelte van Kaap Skil. Op de foto gezet omdat ik er een gezicht in zie. Ik zal het resultaat in inkt op papier later met u delen beste lezer.


De wind staat gunstig, vanuit zee.

De contradictie, schone windenergie en vervuilende staalindustrie.

En Miranda houdt van sardines, tot zover de pier.


Zondermeer de plek in de IJmond die ik het meest ga missen als we zijn verhuist. De wind stond goed vandaag, vanuit zee, dan ruik je Tata niet. Ik zal er gerust nog wel eens komen, maar zal meer op plaatsen aan zee zijn te vinden zonder staalindustrie in de buurt.

Nu nog met een redelijke schutkleur zo tegen het beton.