Little Tokyo

Foto’s: VihU

Wij logeren hier in Düsseldorf in een wijk die “Little Tokyo” wordt genoemd. Veel grote steden, overal ter wereld hebben een Chinatown, hier in Düsseldorf is het juist een wijk met een hoge concentratie Japanse winkels en restaurants. Inmiddels hebben wij gemerkt dat veel Japanse toeristen dat aantrekkelijk vinden en hier in deze wijk hun verblijf boeken. De liefde voor Japan gaat zelfs zo ver dat een aantal straatnamen niet alleen in het Duits, maar ook in het Japans worden aangegeven.

Dat brengt alles bij elkaar een aparte sfeer in de wijk, die zonder meer aangenaam is. In vrijwel alle Japanse zaken mag je geen foto’s maken of filmen en in de handhaving zijn ze vrij fanatiek. Één en ander zal waarschijnlijk te maken hebben met de “TikTok-rijen” die we helaas ook hier al zijn tegengekomen.

Deze twee foto’s, die ik heb gemaakt in een Japans streetfood restaurant waar wij zaten te lunchen heb ik dan ook stiekem gemaakt, met gevaar voor eigen leven, dat zult u begrijpen beste lezer. Voor je het weet heb je een Japanse chef met een groot hakmes achter je aan als ze je betrappen 😉 de foto’s zijn hierdoor wel een beetje uit balans geraakt.

Een andere factor die de sfeer in deze wijk bepaald is helaas minder fraai, en dat is het hoge aantal verslaafde daklozen die hier in het rondte lopen. De grootste concentratie bevindt zich rondom het centraal station, maar ze waaieren uit over de hele wijk. Vooralsnog hebben we er niet veel last van omdat ze zich vooral op zichzelf en hun verslaving richten, maar het maakt wel dat je een hand op je portemonnee houdt als je naar buiten gaat. Er wordt dan ook gewaarschuwd voor zakkenrollers en er rijdt veel “polizei” door de wijk. Maar ach, laten we wel wezen, in Amsterdam moet je ook een hand op je beurs houden nietwaar?

Nou mag ik graag in de keuken staan dus heb ik uit praktische overweging meteen zelf ook maar een Japans keukenmes aangeschaft. Mijn reisgezelschap vond het alleen niet zo’n goed idee dat ik er zwaaiend mee over straat liep, dus die heb ik maar weer veilig in de koffer opgeborgen. Tot zover mijn eigen bijdrage aan de sfeer hier.

Hoera!

Foto en bewerking: VihU

We hebben het weer bijna voor elkaar met elkaar! Nog een maandje en dan hebben we weer een jaar om zeep gebracht. We gaan de hectische maand december in. Als je een beetje lol wilt hebben, loop deze week eens een speelgoedwinkel in zonder dat je zelf iets nodig hebt. Heb ik gisteren zelf in Alkmaar een paar keer gedaan en heb werkelijk in een deuk gelegen om de stress van anderen. Een soort van leedvermaak, ik geef dat direct toe. Maar ook in de andere winkels liep ik tegen een muur van stress en jengelende kinderen aan. Ruzie makende stelletjes, daar zag ik er ook veel van.

“Als dit de springplank naar feest moet zijn beloofd dat nog wat” bedacht ik mijzelf. Want we zijn nog niet eens begonnen! De Sint is vrijdag pas jarig, er moet nog gestemd worden op de Top2000, de kerstinkopen moeten nog worden gedaan en de oliebollen zijn nog niet gebakken. Ik heb besloten dat ik het zelf rustig aan ga doen, het jaar was al druk genoeg. Ik wens u allen sterkte en waar mogelijk plezier deze maand beste lezers, zoals ik al eerder schreef, relativeer en overleef. Het wordt vanzelf januari.

Aachen

Foto: VihU

Zo zit je in Beverwijk, zo zit je in Aachen. De kerstmarkten zijn nog in opbouw, maar de winkels hebben hun kerstoutfit al aan. Over een week, twee weken kan je hier over de hoofden lopen, dat zijn we voor. Altijd fijn om even bij de oosterburen rond te snuffelen, met of zonder kerstsfeer, evengoed is dit een leuke tijd.

Foto: VihU