Ik denk dat ik het voor elkaar heb gekregen. Nadat ik Facebook en Instagram heb verlaten, achter een VPN van Proton het internet bezoek, Firefox als browser gebruik en nu als laatste de app van YouTube van mijn mobieltje heb verwijderd krijg ik volgens mij schone zoekresultaten binnen. Voor zover ik het kan beoordelen tenminste.
Dat levert veel rust op. En geloof het of niet, tijdens dit proces bespeurde ik zowaar afkickverschijnselen bij mezelf. Vooral de laatste stap, de app van YouTube verwijderen was ingrijpend. Ik had last van uitstelgedrag. Muziek maakte het lastig, de algoritmen kwamen soms met leuke suggesties. De overspoelende factor van AI en TikTok bullshit maakte dat ik uiteindelijk de knoop door heb gehakt.
Weg met die bende. Ik begrijp nu helemaal goed dat het Trimbos nog steeds onderzoek doet naar internet gerelateerde verslavingen. Digitaal afkicken, dat zouden meer mensen moeten doen.
Wij logeren hier in Düsseldorf in een wijk die “Little Tokyo” wordt genoemd. Veel grote steden, overal ter wereld hebben een Chinatown, hier in Düsseldorf is het juist een wijk met een hoge concentratie Japanse winkels en restaurants. Inmiddels hebben wij gemerkt dat veel Japanse toeristen dat aantrekkelijk vinden en hier in deze wijk hun verblijf boeken. De liefde voor Japan gaat zelfs zo ver dat een aantal straatnamen niet alleen in het Duits, maar ook in het Japans worden aangegeven.
Dat brengt alles bij elkaar een aparte sfeer in de wijk, die zonder meer aangenaam is. In vrijwel alle Japanse zaken mag je geen foto’s maken of filmen en in de handhaving zijn ze vrij fanatiek. Één en ander zal waarschijnlijk te maken hebben met de “TikTok-rijen” die we helaas ook hier al zijn tegengekomen.
Deze twee foto’s, die ik heb gemaakt in een Japans streetfood restaurant waar wij zaten te lunchen heb ik dan ook stiekem gemaakt, met gevaar voor eigen leven, dat zult u begrijpen beste lezer. Voor je het weet heb je een Japanse chef met een groot hakmes achter je aan als ze je betrappen 😉 de foto’s zijn hierdoor wel een beetje uit balans geraakt.
Een andere factor die de sfeer in deze wijk bepaald is helaas minder fraai, en dat is het hoge aantal verslaafde daklozen die hier in het rondte lopen. De grootste concentratie bevindt zich rondom het centraal station, maar ze waaieren uit over de hele wijk. Vooralsnog hebben we er niet veel last van omdat ze zich vooral op zichzelf en hun verslaving richten, maar het maakt wel dat je een hand op je portemonnee houdt als je naar buiten gaat. Er wordt dan ook gewaarschuwd voor zakkenrollers en er rijdt veel “polizei” door de wijk. Maar ach, laten we wel wezen, in Amsterdam moet je ook een hand op je beurs houden nietwaar?
Nou mag ik graag in de keuken staan dus heb ik uit praktische overweging meteen zelf ook maar een Japans keukenmes aangeschaft. Mijn reisgezelschap vond het alleen niet zo’n goed idee dat ik er zwaaiend mee over straat liep, dus die heb ik maar weer veilig in de koffer opgeborgen. Tot zover mijn eigen bijdrage aan de sfeer hier.
Vluchtstrook in het Universum 