(Af-)tellen

Illustratie: VihU

En zo zijn we beland op de laatste dag van het jaar en tellen we af naar middernacht. Mijn goede voornemens heb ik snel geteld, ik heb er maar twee en dat is meer tekenen, vandaar de bijgaande oude illustratie die voor velen toepasselijk is vandaag en meer bezig zijn met spiritualiteit in de breedste zin van het woord. Op beide vlakken ben ik dit jaar naar mijn eigen mening behoorlijk tekort geschoten. Dat gaat wel goed komen.

Verwacht hier geen terugblik, ik wordt daar namelijk ondanks de gelukkig aanwezige pluspunten in het afgelopen jaar niet vrolijk van. We leven in donkere tijden. Dus kijk ik liever vooruit dan achteruit momenteel en hoop op verbetering. Zeker voor moeder aarde, de pagan in mij zegt dat dit broodnodig is. Ik wens alle lezers hier derhalve een positief vooruitzicht en verbetering op alle vlakken. Tel uw zegeningen en uw vingers mocht u met vuurwerk in de weer gaan. Nu kunt u ze namelijk nog tellen, straks wellicht niet meer.

Screenshot: VRT Max

Ik ben in ieder geval blij met de ontdekking van De Tijdloze Countdown van Stubru. Die staat hier de afgelopen dagen aan en is een verademing ten op zichte van de Top2000 van NPO2. Zoals u ziet zijn ze bij Stubru ook al aan het aftellen. En mocht u het zich nog afvragen beste lezer, de oliebollen zijn inmiddels goedgekeurd. Een prettige jaarwisseling vanavond en zoals Sonja zou zeggen “morgen gezond weer op”.

Mijzelf kennende zwerf ik hier vandaag nog wel een paar keer in het rond, dus wellicht treffen we elkaar nog voor twaalf uur. Ah! T.C. Matic, harder graag!

Laagvlieger

Illustratie: DessinDestin

Eindelijk had ze een duinpannetje weten te vinden in de buurt van het strand in IJmuiden waar ze rustig naakt kon liggen. De zon voelt uiteindelijk toch het lekkerste zonder topje of broekje, vrijheid blijheid. Voor bepaalde hijgerige mannetjes betekende dat alleen wel dat zij de vrijheid namen om uitgebreid te gluren en daar zat ze niet echt op te wachten. Af en toe leek het of die ogen uit hun kassen zouden vallen. Thuis zouden ze waarschijnlijk niets hebben om naar te kijken, die kwijlers.

Loom draaide zij zichzelf nog maar eens om en keek omhoog naar de wolken. Hoe vaak had zij dat reclame-vliegtuigje nou langs horen komen? Acht, negen keer? En wat vloog dat ding toch raar laag? Dat was toch niet normaal? Ze kneep haar ogen samen en meende de piloot te kunnen zien zwaaien. Ze keek om zich heen, dat zou toch niet voor haar zijn?

Toen het vliegtuigje voor de tiende keer overvloog was de maat vol. In zichzelf vloekend zocht ze haar kleren bij elkaar en liet ze de duinpan voor wat het was. Op het terras van de dichtsbijzijnde strandtent bestelde ze een koude Corona. Daar was het wel weer eens tijd voor. Een goede Corona-crisis, “iedereen uit mijn buurt, opzouten en snel een beetje”.

Apenheul

Illustratie: VihU

Niet het eerste waar de meeste mensen aan zullen denken als je deze tekening ziet, dacht hij bij zichzelf. Toch was dat het eerste wat wat hem te binnen schoot toen hij deze potloodtekening weer terug zag.

Vrienden hadden hem nog gewaarschuwd voor een vriendin met drie zoons. “Dat gaat meestal niet goed”, achteraf gezien had hij beter moeten luisteren. Haar ouders hadden die week vakantie naar de Veluwe betaald. En natuurlijk ging hij mee toen hem dat werd gevraagd. Voordat ze hun intrek namen in een te klein Centerparks huisje zouden ze langs de Apenheul gaan. Het zou het begin worden van een dramatische vakantie.

De jongste, een nakomertje, viel nog wel mee. Die was vrij onbevangen en zag overal de humor van in. De tweede was een stille jongen die zich op de achtergrond bewoog en er daar zijn eigen agenda op na hield. Vooral met de oudste was het in de Apenheul helemaal mis gegaan, zeker toen hij zijn broertjes probeerde te mobiliseren.

Ze waren de entree nog niet door of zijn oog was gevallen op een groot reclamebord waarop ze bij de Apenheul duidelijk maakten dat de pizza in de aanbieding was. Hij had het joch al eerder eens aangetroffen, min of meer kwijlend voor een open voorraadkast en nu werd zijn vermoeden bevestigd dat deze overduidelijk last had van een eetstoornis.

Die jongen zag alleen nog maar pizza, er was in zijn beleving geen aap meer te bekennen op die heul. Het hele bezoek was uitgedraaid op zeuren en dreinen om pizza en hij had daarbij ook bedacht dat zijn broers dat ook wilden eten. Het was de enige keer geweest dat de jongens die vakantie hun zin niet kregen van hun moeder. Toen de oudste na ruim drie uur werd gevraagd hoe hij de Apenheul vond bij het vertrek, zweeg hij met een uiterst chagrijnig gezicht. Het enige wat hij nog deed was in stilte wijzen naar het pizza reclamebord.

Op dat moment had hij eigenlijk zijn tas moeten pakken en terug naar huis moeten gaan. De tekening had hij gemaakt op het terras bij het vakantiehuisje tijdens één van de zeldzame momenten dat hij heel even tijd voor zichzelf had gehad. De jongens hadden de rest van de vakantie de agenda bepaald, van s’ochtends vroeg tot s’avonds laat en overal hun zin in gekregen. Het resultaat van een middag pizzaterreur.

De potloodtekening was wel geslaagd, maar nu hij deze weer terug zag kon hij de apen weer ruiken en een echo uit het verleden horen zeuren om pizza.

VK Blog

Illustratie: VihU

Ik ben niet de enige die aan het opruimen is beste lezer. In mijn omgeving gebeurd dat ook. En zo dook deze tekening uit 2006 op. Uit de tijd van het VK Blog, dat bestaat inmiddels allang niet meer. Een portret van mijn toenmalige schoonvader Theo, die net als ik een weblog bij de Volkskrant beheerde, die van hem onder de titel “Luchten der Lage Landen”. Daar publiceerde hij prachtige foto’s van wolkenluchten op. Dit portret wat ik van hem tekende was gesitueerd op zijn hobbykamer met pc en veel electronica. Leuk om weer terug te zien na al die tijd, ik wist niet eens meer dat ik deze had getekend.

261x Juul

Screenshot: VihU

Sinds vanochtend is Juul 261 keer bekeken op mijn LinkedIn account. Ik vraag mij af of hij een beetje overeenkomt met het idee van zijn personage? Volgens mij is mijn email niet helemaal goed aangekomen in Roeselare. In ieder geval, de geestelijke vader van Juul mag hier uiteraard gebruik van maken 😉 hieronder de tekening nog een keer zonder screenshot-rommel.

Illustratie: DessinDestin

Inmiddels staat de teller op 269.