slaap – Vluchtstrook in het Universum

Slaapbarrière

Vroeg in de ochtend is het in Callantsoog nog goed te doen. Als je wilt weten hoe het er nu is moet je even met de webcam spieken.

Het zou zomaar kunnen dat het er nu heel erg druk is. Ik zou het niet weten, want na een wandeling aan zee zijn we weer naar huis gegaan, voordat er grote drukte ontstaat aan de kust met dit zomerse weer.

In Heerhugowaard zelf is het trouwens ook niet echt rustig. Met het raam open slapen wordt ons lastig gemaakt doordat er zaterdagavond altijd wel iemand in de buurt een tuinfeest geeft.

Als het alcoholniveau stijgt in de loop van de avond, stijgt het geluidsniveau mee. Praten wordt schreeuwen en lallen zonder rekening te houden met buurtbewoners.

En zo ontstaat er niet alleen een warmte- maar ook een geluidsbarrière tussen mij en de slaap. Vooralsnog beperkt zich dat tot nu toe over het algemeen tot de vrijdag- of zaterdagavond.

Maar ik houdt mijn hart al vast voor de aankomende zomervakantie. De avond- en ochtendploegen die ik inmiddels draai in mijn nieuwe baan gaan in de weekeinden ook gewoon door en maken een goede slaap noodzakelijk. Want ook op het werk is er de nodige onrust, maar daarover later meer. Voor nu wens ik u een fijne zondag beste lezers, zonder luidruchtig gelal.

Nachtportier #1

Rond 03:00 uur heb ik meestal een kleine onderbreking in mijn slaap. En dan ga ik er even uit. Dat ervaar ik niet als hinderlijk, kenbaar zit het in mijn ritme. Bovendien heb ik wel wat met de nacht en ben ik niet zo bang aangelegd in het donker. Hoewel, donker? Dat is een relatief begrip in onze woonomgeving. Neem nou onze bijgaande woonkamer. Er komt zoveel licht van buiten dat je eigenlijk zonder de verlichting aan te doen je weg kan vinden. Even Ruben zoeken voor een aai. Misschien wil onze rooie rakker nog wel even buiten een beetje nachtbraken. Daar zijn katten over het algemeen niet vies van en zeker Ruben niet. Als mijn rol als nachtportier is uitgespeeld zoek ik mijn mandje weer op. Fijne nacht nog, wij zien elkaar weer in het ochtendgloren.

Fata Morgana #1

Als hij naar bed gaat rond 10:00 uur neemt hij steevast een bolletje wol mee. Het uiteinde wordt vast gebonden aan een poot van het bed. Het bolletje ligt op zijn nachtkastje. Anders kan hij de slaap niet vatten. Tevreden doet hij zijn ogen dicht en glijdt weg in een diepe slaap. Eigenlijk zoals iedere avond. De cijfers van zijn digitale wekker verspringen van minuut naar minuut. Er heerst rust. Zelfs als de visite van de buren luidruchtig afscheid neemt op de binnenplaats van het appartementencomplex wordt hij niet wakker. Op een enkel vliegtuig na is het vanaf 00:02 uur muisstil. In de verte snort een brommer voorbij om 02:16 uur. De nachtdienst zit er op. Hij draait zich om in zijn slaap, zucht eens en ademt rustig door. In diepe slaap. Totdat hij om 03:23 plots zijn ogen opent.