Kerstmis – Pagina 2 – Vluchtstrook in het Universum

Speeltuig

De pagan in mij spreekt deze ochtend. Ik zag gisteren in het nieuws voorbij komen dat de wapenindustrie een topomzet haalt dit jaar. De economische kant van oorlogen. Donald Trump heeft in mijn ogen dan ook geen vredesplannen, hij heeft economische plannen. Hij wil helemaal geen vrede, het gaat hem om de grondstoffen. Met zijn boren en graven kan je hem met recht de grootste terrorist ter wereld noemen ten opzichte van moeder Aarde. Samen met andere wereldleiders als Poetin, Xi en die kleine idioot in Noord Korea probeert hij systematisch moeder Aarde te vernietigen voor geld.

In deze donkere tijden viel het mij op dat de speelgoedindustrie ook nog steeds plastic tanks produceerd. Je kan niet spreken van “inspelen op” want in mijn jeugd werden er ook al speelgoed pistolen verkocht. Het is van alle tijden. De uitvoering is alleen wel een stuk realistischer geworden sinds die tijd. Zeker als ik naar deze tank kijk en die vergelijk met de lichtblauwe cowboy pistolen die ik van mijn opa kreeg. Voor 45 euro kan je dit plastic bakbeest onder de kerstboom schuiven. Vrede op aarde sluit daar goed op aan. Maar je kan natuurlijk ook een stap verder denken en een Bob de Bouwer bulldozer voor je kind kopen. Kan ie alvast beginnen aan de grondstoffen in vredestijd.

Hoera!

We hebben het weer bijna voor elkaar met elkaar! Nog een maandje en dan hebben we weer een jaar om zeep gebracht. We gaan de hectische maand december in. Als je een beetje lol wilt hebben, loop deze week eens een speelgoedwinkel in zonder dat je zelf iets nodig hebt. Heb ik gisteren zelf in Alkmaar een paar keer gedaan en heb werkelijk in een deuk gelegen om de stress van anderen. Een soort van leedvermaak, ik geef dat direct toe. Maar ook in de andere winkels liep ik tegen een muur van stress en jengelende kinderen aan. Ruzie makende stelletjes, daar zag ik er ook veel van.

“Als dit de springplank naar feest moet zijn beloofd dat nog wat” bedacht ik mijzelf. Want we zijn nog niet eens begonnen! De Sint is vrijdag pas jarig, er moet nog gestemd worden op de Top2000, de kerstinkopen moeten nog worden gedaan en de oliebollen zijn nog niet gebakken. Ik heb besloten dat ik het zelf rustig aan ga doen, het jaar was al druk genoeg. Ik wens u allen sterkte en waar mogelijk plezier deze maand beste lezers, zoals ik al eerder schreef, relativeer en overleef. Het wordt vanzelf januari.

Dat dus…

Ho, ho, goedemorgen!

Veel

Een nieuwe woonplaats betekent het begin van een grote ontdekkingstocht. Vanaf de ringweg Heerhugowaard kan je Intratuin zien en in het weekend staat het parkeerterrein daar dermate vol dat we al snel de conclusie hadden getrokken dat we beter een keer door de week konden gaan ontdekken.

Dat was een goede conclusie, door de week is het daar beduidend rustiger. De kerstshow staat daar momenteel op volle kracht te draaien en mien Gott, dat is vooral veel van van alles. Veel in veelvoud! Iemand met keuzestress komt daar nooit meer uit.

Ik vroeg mijzelf halverwege af hoe Jezus tegen dit gebeuren aan zou kijken. Waarschijnlijk zou hij zich met opgetrokken wenkbrauwen afvragen hoe het zover heeft kunnen komen met de viering van zijn verjaardag. Ik vermoed ook dat Jezus eerder minimalistisch was en niet zo van veel en meer.

*Dat wordt puzzelen om in je woonkamer te krijgen* 😂

Maar goed, in de huidige tijden waarin de boodschap van Santa belangrijker is geworden dan die van Jezus zelf maakt dat de gemiddelde kerstshopper natuurlijk niet uit. En ik houd van lichtjes in donkere tijden dus kon ik mijn hart ophalen hier.

Halverwege kwamen we in tijdnood dus als we echt alles willen zien moeten we nog een keer terug. Daar moet mijn pet echter wel naar staan dus het kan ook zomaar zijn dat we deze Intratuin pas in de lente weer bezoeken. We gaan het zien, voor nu wens ik u met deze kleine impressie een prettige dinsdag beste lezer.

Kwanterstmis

Gordijnen zijn besteld bij Kwantum. Ik zag in het nieuws dat het daar niet zo goed mee gaat, dus een beetje ondersteuning kan geen kwaad dacht ik zo. Inmiddels kunnen we weer volop kerstornamenten inslaan kwam ik zo ook tot de ontdekking.

Bij Gamma en Praxis kunt u daarvoor ook al terecht trouwens, Kwantum is geen uitzondering. De trend is je boom volhangen met boodschappen. Waarschijnlijk in navolging van een niet nader te noemen grootgrutter uit de Zaanstreek die daarmee in de supermarkt is begonnen.

Mijn smaak is het niet zo, maar mocht u er lol in hebben, sla je slag!

Vrolijk Kerstfeest!

Op de Bazaar in Beverwijk is de kerstmarkt alweer geopend! Wat een verwennerette! Kunt u ook niet wachten beste lezer? Dan “is this the place to be!”.

U ziet, de sfeer zit er al goed in! Om er direct maar even een cadeautip tegenaan te gooien: een mooie, rose, flamingo met flippers (?) achtig ding in een zwemband. Eigenlijk weet ik niet goed wat het is, maar wie wil die nou niet in de boom hebben hangen!

Ik heb eigenlijk wel trek in een paaseitje zouden ze die ook al hebben liggen?

De perfect modus

Godzijdank, het is tweede kerstdag. “De eerste heb ik gelukkig overleefd” dacht hij bij zichzelf. Eerste kerstdag zijn de mensen nogal stijfjes in het restaurant. Dan lijkt het wel alsof iedereen in de “alles moet perfect zijn” modus staat. Hij kon er geen muzieknootje naast zitten of hij ving wel een boze blik. Tweede kerstdag is de sfeer altijd losser. Klanten doen eerder hun stropdas af zeg maar. Bovendien heeft Anita dienst vandaag en dat scheelt ook een slok op een borrel. Hij hoefde maar naar haar te knipogen of er stond weer een glas wijn naast zijn keyboard. Het kan haast niet anders of zij heeft stiekem een oogje op hem. Ergens vindt hij haar ook wel leuk. Zeker als het wat later op de avond is, dan valt dat glazen oog niet meer zo op. Uiteindelijk is niemand perfect nietwaar? Soms moet je een oogje toeknijpen bedacht hij zichzelf terwijl hij in zijn bladmuziek zat te bladeren. “In het nieuwe jaar moet ik misschien toch maar eens contact zoeken met kolonel Von Streum” schoot het door zijn hoofd. Hij had gelezen dat deze manager goede zaken deed in de culturele sector op de weblog van Suske. Hij was eigenlijk wel in voor wat meer “rock ’n roll” in zijn leven. En wellicht kan Pretstael een toetsenist gebruiken als hij weer is bijgekomen, wie zal het zeggen? Hij controleerde zijn mobieltje, het nummer van Von Streum stond er nog in. Okay, “Driving home for Christmas”, altijd een goede opener, hij draait zijn volumeknop open en slaat de eerste akkoorden aan, tweede kerstdag kan beginnen.

Kerstfuckje

Twijfelend stond zij te kijken bij de kerststukjes. Ze moest nog iets regelen voor tante Lydia. Die met die teddybeer was te kinderachtig. Lydia had sowieso niets met kinderen. Sterker nog, ze had een uitgesproken hekel aan haar neefjes en nichtjes en kneep ze stiekem als de ouders het niet zagen. Dat grote stuk in die vaas was te duur. Het mocht niet teveel geld kosten. Lydia gaf zelf ook geen geld uit aan haar familie. Ze nam graag in ontvangst maar gaf nooit iets weg, de oude vrek. Hmm, het kon nog wel eens lastig worden. Die met de dennetakken was te mooi. Dat verdiende het chagrijnige kreng niet. Vervolgens viel haar oog op een wanstaltig stuk met goedkope plastic ballen. Het zag er uit alsof het bij een smerig tankstation vandaan kwam waar het weggestopt was tussen verlepte bossen chrysanten in foute plastic folie. “Doet u deze maar” zei ze glimlachend terwijl ze het stuk op de toonbank plaatste. “Is het een cadeau mevrouw?” Ze keek nog eens naar het kerststukje, dat deed pijn aan haar ogen. “Nee, pak maar niet in”. Met een voldane glimlach liep ze de supermarkt uit, blij dat ze geslaagd was, fuck Lydia en fuck kerststukjes.