Ondertussen wordt het hoog tijd dat ik eens de eerste van de drie voodoo poppen af ga maken. De dame in het gezelschap krijgt voorrang want haar jurk ligt al klaar met dank aan mijn moeder. De accessoires liggen er ook, dus nu nog de factor tijd. Het worden een vrouw, man en een zeeman. De dame heeft al een naam, als er suggesties zijn voor de (zee-)man houd ik mij aanbevolen, schiet maar. Fijne dag!
Zoekopdracht “neue welle” en “eis”, kom je in ene bij Ideal uit, ik was die bandnaam even kwijt. Dus we doen net alsof het winter is en zetten “Eiszeit” aan, terug in de tijd.
Goedemorgen beste lezers. Heeft u dat ook wel eens? Het gevoel dat er wat meer beweging in zaken zou mogen komen?
Na mijn opleiding HBO Verslavingszorg heb ik gemerkt dat deze sector helemaal niet op mij zit te wachten. Nou zit ik flexibel in elkaar dus stel ik mijzelf breder op en ga voor een baan in de zorg. In het algemeen dus, of het nou voor mensen met een handicap is of de oudere medemens, dat maakt mij niet uit. Ondanks de berichten in de media over de personeels tekorten in de zorgsector loopt men ook daar niet over van enthousiasme.
In eerste instantie dan maar eens naar mijzelf gekeken. Doe ik iets fout? Een beetje zelfreflectie kan geen kwaad. Maar ik zag en zie dat nog steeds niet. Zo langzamerhand begin ik het idee te krijgen dat mijn leeftijd een rol aan het spelen is. Ik voel mij geen zestig, maar ik ben het natuurlijk wel. Waarschijnlijk wordt ik te oud bevonden om mee in zee te gaan. Dat wordt natuurlijk niet tegen je gezegd, want dat mag niet. Maar ondanks regels in de wet dat je niet op leeftijd mag discrimineren betekent dat niet dat het niet gebeurd.
Ik heb het sollicitatieproces maar even in de wachtkamer gezet. Eerst maar eens die komende oogoperaties regelen en dan zet ik dat proces weer in beweging. Die operaties tegen staar zijn natuurlijk min of meer een bevestiging van problemen waar je met oudere werknemers tegen aan kan lopen dus dat is ook niet echt reclame voor mezelf. In het nieuwe jaar komt er vast wel iets op mijn pad, binnen of buiten de zorg.
Over zorg gesproken, vanmiddag gaan we mijn vader ophalen want die is van zijn longontsteking af en mag weer naar huis. Sluit ik dit stukje tenminste positief af. Maak er een leuke dag van beste lezer, tot later.
Vertwijfeld stond zij om zich heen te kijken. Drie saucijzenbroodjes in haar handen, de bril iets afgezakt naar het puntje van haar neus. Stond ze op iemand te wachten? Ik heb geen idee. Ze keek steeds weer van links naar rechts, zonder aandacht voor de aanbieding van de opticiën, dus daar ging het niet om. Het hoofd licht voorovergebogen, rusteloos, vol twijfel en verwachting. Zo verstreek de tijd in Broek op Langedijk.
Of ik voor de foto niet even op dat rendier kon gaan zitten, wie de blik op mijn gezicht ziet weet wat het antwoord was in winkelcentrum Broekerveiling.
Gelukkig heeft sport niks te maken met politiek. Net als het songfestival heeft het he-le-maal niets te maken met politiek.
Screenshot: AD
Nou heb ik niets met competitie, het songfestival of politiek maar dat betekent niet dat ik het niet met een half oog volg. Zeker omdat ik zeer benieuwd ben hoe Infantino het door Egypte en Iran aangetekende protest tegen onderstaande denkt te gaan oplossen.
Screenshot: Volkskrant
Aangezien de man een hele grote bruine arm heeft gehaald bij Donald Trump denk ik wel in te kunnen vullen hoe dit gaat eindigen. We gaan zien hoe dat nieuws ons gebracht gaat worden.
Genoeg bullshit voor vandaag, maak er iets moois van beste lezers!