
Ik sta er weer fraai op, dat wel…

Ik sta er weer fraai op, dat wel…

Hij is er weer, Ruben van Rooijen. Afgelopen vrijdag heeft hij een kleine operatie ondergaan en hebben ze twee kiezen getrokken. Dat gebeurde onder algehele narcose. Je kan van een kat namelijk niet verwachten dat die daar rustig bij blijft zitten.
Bijna anderhalve dag zag hij dingen die wij niet konden zien, was schrikkerig en overduidelijk niet de oude toen hij daar uitkwam. Inmiddels zeurt hij weer om eten en aandacht op de manier zoals wij onze bejaarde kleine vriend kennen. Waarschijnlijk was hij door de anesthesie zo stoned als een garnaal.
Over een week moet hij weer zijn reismand in voor controle bij de dierenarts. Het zal mij benieuwen hoe dat gaat verlopen, want een stuk wantrouwen naar dat mandje en de mogelijke gevolgen van het gebruik daarvan zijn nog niet verdwenen.

In mijn afwezigheid hier heeft er op de achtergrond enige verschuiving plaats gevonden op het gebied van “social” media. Na Facebook heb ik ook Instagram vaarwel gezegd. Ik kan mijzelf niet verenigen met de politieke keuzes van de heer Zuckerberg dus heb ik geen zin meer om gebruik te maken van zijn Meta podia.
Whatsapp ben ik langzaam aan het afbouwen. Er lopen nog wat zakelijke dingetjes die ik goed moet afronden voordat ik deze definitief kan afsluiten. Ik heb Signal er al naast staan op mijn telefoon. Dat is een zeer gebruiksvriendelijk alternatief met meer privacy.
Over afsluiten gesproken, het Instagram account hangt nog tot medio maart in de lucht. Want het typische is dat je binnen een paar minuten een account in de lucht kan gooien bij Meta, maar het vier weken duurt voordat deze verdwijnt.
“Rare jongen, die Zuckerberg” zou Obelix zeggen. Maar goed, dat wisten we al toen hij zich achter oom Donald schaarde.

Je zou het niet zeggen, maar deze visserboot zat vlak langs de kust. De foto laat mooi zien dat wij maar nietige wezens op deze aardkloot zijn. Dat zou je weer niet zeggen als je naar de schreeuwende ego’s in het nieuws kijkt. Maar die zijn ook niet helemaal van deze wereld.

Ich werde älter, schaue mich um und komme zu dem Schluss, dass ich immer weniger in diese Welt gehöre.

In de bossen van Heemskerk.

Screenshot: VihU
Gisteren gespot op tv in een trailer voor een spelshow met Robert ter Brink, wordt zaterdag a.s. uitgezonden. Ik ga kijken of die demon nog in het publiek zit zaterdag! Misschien ziet die kandidaat ‘m ook wel, moet haast wel met zo’n goeie bril.

Gelukkig hebben we weer mist vandaag!

Gelukkig hangen de wolken weer laag vandaag.

De naaldbomen moeten weg. Boomkap in Bergen, op Texel, langs de kust in Noord Holland moeten de naaldbomen weg. Want die stonden er in het verleden ook niet. Maar hoever gaan we daar in? De afsluitdijk was er vroeger ook niet, gaan we die ook slopen? Laten we half Nederland weer onder water lopen omdat dat vroeger ook zo was? Natuurbehoud, het is net politiek, ik snap er niets van.