
Het is een Franse geworden! En ik krijg er geluid uit (vraag mij niet hoe, dat wordt oefenen geblazen). In ieder geval is dit een comeback na vele jaren, in welke vorm weet ik nog niet, band, orkest, maar deze aanschaf is een begin.




Het is een Franse geworden! En ik krijg er geluid uit (vraag mij niet hoe, dat wordt oefenen geblazen). In ieder geval is dit een comeback na vele jaren, in welke vorm weet ik nog niet, band, orkest, maar deze aanschaf is een begin.




Popmusic
Ha! Bananen!

Ja! Die zijn binnen, nou nog een saxofoon.

Ik reed er bijna overheen!

Het was er rustig vanochtend. De wind stond goed, vanuit zee dus Tata Steel was niet te ruiken. De zee daarentegen des te meer.




Euskirchen, toch eens opzoeken, in eerste instantie op internet.

Vier boten op één foto, dat lukt niet vaak.

Ik was vanmiddag even in de kringloopwinkel van Heemskerk, tegenwoordig heet die “Rataplan”. Eigenlijk niet voor mijzelf, maar terwijl mijn gezelschap broeken aan het passen was ben ik toch even door het vinyl heen gegaan, ik was er nu toch.

Je weet tenslotte nooit wat voor juweeltjes je tegenkomt beste lezer. Het leuke is ook nog eens dat je door de oude platencollecties van anderen aan het struinen bent, en dat voelt een klein beetje als gluren.

Over gluren gesproken, er zitten platenhoezen bij die vandaag de dag niet meer gemaakt zouden worden. Die kunnen volgens de huidige maatstaven niet meer. Bij sommige platen vraag ik mijzelf ook af of het om de muziek ging of om het vrouwelijke schoon.

Het zal een mix van beiden zijn geweest. En dan heb ik het niet over de soundmix! “Reach out and touch” kan dat eigenlijk nog wel als titel?

De mooiste vondst heb ik uiteraard tot het laatst bewaard. Party Topper Henk “at the organ”! Terwijl ik dit schrijf heb ik nu alleen wel spijt gekregen dat ik deze niet heb meegenomen. Morgen toch maar terug om die elpee op te halen, hopelijk staat ie er dan nog.


Dekseltje uit Santpoort.

Meestal zie je de “ferry” in de haven van IJmuiden liggen, maar op het juiste tijdstip kan je deze het zeegat uit zien varen op weg naar Newcastle upon Tyne. Inmiddels heb je een visum nodig om daar binnen te komen zag ik afgelopen week in het nieuws. Rare jongens die Engelsen, en daarmee ook wel weer leuk.


Ik heb het niet zo op feestjes. Nooit gehad ook. Dus als ik het ooit in mijn hoofd zou halen om er toch één te geven? Precies, ik stond hier breeduit om te grijnzen toen ik het vanmiddag tegenkwam, dat dan weer wel.