Vluchtstrook in het Universum

Pierflits 29 juli

Toen ik vanochtend de auto uitstapte zag ik direct dat we op een paar mooie wolkenpartijen zouden worden getracteerd. Er stonden voor het vroege tijdstip ook aardig wat auto’s, er zijn veel vakantievissers aanwezig.

Er staat een matige wind uit het noorden, vanuit zee, dus dat is gunstig. Wolken en zon wisselen elkaar af.

Aan het einde van de pier lag een klein vissersbootje te dobberen in het zeegat.

Zeebenen zijn aanbevolen

En halverwege maakte een Turks gezin zich in de omgeving van de betonblokken op voor het ontbijt, compleet met kleedjes en zakken chips. Van die leuke dingen die je tegen kan komen vroeg op de pier. Ik heb ze met rust gelaten en er geen foto van gemaakt. Ik zou zelf een andere plek hebben gekozen, zoals ik al eerder schreef wordt er nogal veel tegen de blokken aangeplast. Dat was vanochtend ook te ruiken maar blijkbaar had het gezin daar geen last van.

De pier is hier en daar aardig aan het slijten. De zee is meedogeloos, wij kunnen als mens van alles verzinnen maar uiteindelijk neemt de natuur terug wat er van haar “gestolen” wordt. Laatst is de pier geïnspecteerd door Rijkswaterstaat. Het zou mij niet verbazen als er net als op de zuidpier onderhoud op stapel staat.

Het is er voor nu in ieder geval prettig wandelen beste lezer, ik wens u een prettige dinsdag.

Beam me up Chicky

Bij gebrek aan Scotty weet de liefhebber wel waar dit op slaat. Deze tekening komt uit het digitale archief van DessinDestin. Ik weet niet of het een titel had, anders nu wel.

Vintage audio

Als je aan het opruimen en inpakken bent vindt je nog eens wat. De oude cassette’s van mijn bandjes uit het verleden bijvoorbeeld. Door de Netflix serie “Stranger Things” weten jongeren inmiddels ook weer wat cassette’s zijn en kon Kate Bush weer een hit scoren.

Ik kan de cassette’s niet afspelen omdat ik daar inmiddels de apparatuur niet meer voor in huis heb. Een gedeelte is gedigitaliseerd, maar het meeste niet. Toen ik mij laatst ging oriënteren op een cassettedeck schrok ik mij het apezuur van de prijzen die ze durven te vragen voor wat ze tegenwoordig “vintage audio” noemen. Je betaald gemakkelijk meer dan € 1.000,00 voor een gereviseerd apparaat, en dan begin je pas ergens. Waarschijnlijk duurt het dus nog even voordat ik mijn oude bandjes weer zal afspelen, ik verhuis ze straks wel weer mee. Ondertussen houd ik mij aanbevolen voor goede tips als het om het afspelen van cassette’s gaat.

Voor de geïnteresseerden onder u, het laatste seizoen van “Stranger Things” staat voor november van dit jaar op stapel. Het zal mij benieuwen of ze na Kate Bush en Metallica dit keer andere muziek naar voren gaan schuiven.

Bakkebaarden

Voor Bertjens, die een leuke post over bakkebaarden schreef https://wp.me/p5P6pb-7ny

Citroen

Als mijn dokter het verschil niet zou zien tussen een peer en een citroen zou ik een andere dokter zoeken.

Ottograph

Soms laat een graffiti artiest iets achter op de pier dat je bij jezelf denkt van “dat zoeken we even op”, Ottograph blijkt een eigen website te beheren, aardig om te zien: https://share.google/D60DDMNXG2QsdH56R

Pierflits 27 juli

Er staat een matige wind vanuit zee, het is ongeveer 18 á 20 graden en het is wisselend bewolkt. Uitstekend weer om de benen te strekken, goedemorgen beste lezer.

Het grote appartementen complex (rechts op de foto) zou volgens de wandelgangen in het bezit zijn, of zijn geweest van Willem Holleeder. Het feit dat hij vast zit betekent niet dat hij onbemiddeld zou zijn. Geen idee of dit waar is, maar men fluistert er in IJmuiden wel over.

Zoals iedere zondagochtend met redelijk weer zijn er een behoorlijk aantal vissers aanwezig. Vannacht zullen het er niet veel zjjn geweest want het heeft hier behoorlijk geregend.

Verder is het nu nog lekker rustig. Tot zover deze flits, ik wens u allen nog een prettige zondag.

Rondje Beverwijk

Omdat ik vanochtend de pier heb overgeslagen en toch mijn stappen moet maken van mijn huisarts ben ik even naar het Marlow terrein gelopen. Een concentratie van drie supermarkten, Kwantum, Action, Muziekzaak Timmer, een bakker en een grote Praxis. De inpak tape was op, wel handig om in huis te hebben als je gaat verhuizen.

Onderweg kwam ik langs de Wijkertoren. Ik ken Wijkers die niet met vakantie gaan omdat ze die toren niet kunnen missen. Ik heb daar persoonlijk geen last van.

Naast iedere kerk hoort een kroeg te zitten, in dit geval is dat cultureel café Camille. Ik heb daar in een heel ver verleden nog wel eens de boel op zijn kop gezet met één van de bands waar ik in speelde.

*Oude arbeiderswoningen in de Van Breenstraat*

Ze blijven proberen om wat van de stad te maken maar af en toe vraag ik mij af of het de moeite loont. Bouwprojecten genoeg, veel vergane glorie. Maar als je zoekt zijn er aardige stukjes te vinden.

Helaas heeft veel sociale huur ook in Beverwijk last van achterstallig onderhoud. Er is geen geld voor zegt men vanuit de gemeente. Een probleem wat in veel Nederlandse gemeenten heerst.

Tot zover deze kleine impressie, ik ga weer eens wat inpakken hier, ik wens u nog een prettige zaterdag.

Tour

Iets zegt mij dat het niet “de France” zal zijn.

Apenheul

Niet het eerste waar de meeste mensen aan zullen denken als je deze tekening ziet, dacht hij bij zichzelf. Toch was dat het eerste wat wat hem te binnen schoot toen hij deze potloodtekening weer terug zag.

Vrienden hadden hem nog gewaarschuwd voor een vriendin met drie zoons. “Dat gaat meestal niet goed”, achteraf gezien had hij beter moeten luisteren. Haar ouders hadden die week vakantie naar de Veluwe betaald. En natuurlijk ging hij mee toen hem dat werd gevraagd. Voordat ze hun intrek namen in een te klein Centerparks huisje zouden ze langs de Apenheul gaan. Het zou het begin worden van een dramatische vakantie.

De jongste, een nakomertje, viel nog wel mee. Die was vrij onbevangen en zag overal de humor van in. De tweede was een stille jongen die zich op de achtergrond bewoog en er daar zijn eigen agenda op na hield. Vooral met de oudste was het in de Apenheul helemaal mis gegaan, zeker toen hij zijn broertjes probeerde te mobiliseren.

Ze waren de entree nog niet door of zijn oog was gevallen op een groot reclamebord waarop ze bij de Apenheul duidelijk maakten dat de pizza in de aanbieding was. Hij had het joch al eerder eens aangetroffen, min of meer kwijlend voor een open voorraadkast en nu werd zijn vermoeden bevestigd dat deze overduidelijk last had van een eetstoornis.

Die jongen zag alleen nog maar pizza, er was in zijn beleving geen aap meer te bekennen op die heul. Het hele bezoek was uitgedraaid op zeuren en dreinen om pizza en hij had daarbij ook bedacht dat zijn broers dat ook wilden eten. Het was de enige keer geweest dat de jongens die vakantie hun zin niet kregen van hun moeder. Toen de oudste na ruim drie uur werd gevraagd hoe hij de Apenheul vond bij het vertrek, zweeg hij met een uiterst chagrijnig gezicht. Het enige wat hij nog deed was in stilte wijzen naar het pizza reclamebord.

Op dat moment had hij eigenlijk zijn tas moeten pakken en terug naar huis moeten gaan. De tekening had hij gemaakt op het terras bij het vakantiehuisje tijdens één van de zeldzame momenten dat hij heel even tijd voor zichzelf had gehad. De jongens hadden de rest van de vakantie de agenda bepaald, van s’ochtends vroeg tot s’avonds laat en overal hun zin in gekregen. Het resultaat van een middag pizzaterreur.

De potloodtekening was wel geslaagd, maar nu hij deze weer terug zag kon hij de apen weer ruiken en een echo uit het verleden horen zeuren om pizza.