De Omweg

Foto’s: Riet Molenaar

Eigenlijk wou ik eigenlijk helemaal niet over muziek posten, ik wou het over voodoo hebben. En dan met name over één voodoo-god. Dus neem ik hierbij even een omweg, de reden waarom zal u wel duidelijk worden in de loop van deze “drietrapsraket” beste lezer.

Terug naar het plakboek! Daar zitten een paar foto’s in van Riet Molenaar die in de IJmond bekend stond om fraaie zwart-wit foto’s die zij schoot van bands en muzikanten in en uit de IJmond. Nadat ik opgegroeid ben in de Zaanstreek heb ik een aantal jaren in Beverwijk gewoond voordat ik weer verder keek en speelde daar in een aantal bands basgitaar.

Foto: Riet Molenaar

Riet is getrouwd met Aad Molenaar die indertijd één van de twee aanwezige muziekzaken in Beverwijk had en zelf ook aktief was als muzikant in bands. Als we nieuwe snaren nodig hadden gingen we dus naar Aad. Ons kent ons.

Op de bovenstaande foto ben ik dat ventje links. De foto’s heeft Riet gemaakt op het “Zolderrock” festival in Velsen Noord. Waarom “Zolderrock” zult u zich wellicht afvragen? Nou, dat kwam omdat de bands die daar stonden oefenden op de zolder van een oude pastorie.

Maar eigenlijk gaat het daar nu even niet om. Het gaat namelijk om het t-shirt wat ik op de foto draag tijdens dit optreden. Houdt dat even vast beste lezer, houdt dat vast, ik kom hier namelijk op terug. Ik wist dat ik deze foto nog ergens moest hebben en dat t-shirt was de reden voor mijn zoektocht. Wens ik u voor nu een prettige dinsdag, met niet al teveel of liever nog, helemaal geen glijpartijen buiten.

Soms denk je van ho!

Ik heb hier een paar keer gemeld dat ik mijzelf als esoterisch christen zie. En aan reakties hier op de vluchtstrook en op de snelweg merk ik dat niet iedereen helemaal begrijpt wat ik daarmee bedoel. Vandaar deze post om één en ander te verduidelijken. Niet om u te bekeren, laat ik dat voorop stellen, u denkt of gelooft maar lekker wat u zelf wilt. Evengoed, met wat links naar eventuele aanvullende informatie en nu in het kort en om het luchtig te houden:

Soms denk je van ho, de draad ben ik kwijt, dan denk je hè? en zie je de zaken even niet zo scherp etc. met dank aan van der Laan en Woe.

Esoterisch Christendom in 1 minuut “here we go”:

Na de kruiziging van Jezus Christus viel het Christendom uit elkaar in diverse stromingen. Één daarvan was de stroming van de Katharen. Omdat die nogal eigenwijs waren en niet klakkeloos de kerkelijke macht van Rome erkenden besloot de kerkelijke macht in Rome tot genocide van deze bevolkingsgroep want zij zouden ketters zijn. Ze hadden al wat ervaring met verbranden van heksen, dus een bevolkingsgroepje meer of minder, kniesoor die daar op let!

De leer van de Katharen verdween echter niet geheel en volgde een ondergrondse voor de kerk onzichtbare esoterische weg om vandaag de dag geheel of gedeeltelijk weer op te duiken bij onder andere de Rozenkruizers die in Nederland hun hoofdkwartier in Haarlem hebben staan. De iets meer individueel ingestelde esoterisch christenen kunnen ook terecht bij stichting De Heraut die onder andere lezingen verzorgen van de hier eerder genoemde Hans Stolp.

Hoe ik in deze christelijke stroming terecht ben gekomen is een verhaal apart met onder andere wortels in Limburg. Misschien vermoei ik u daar nog eens mee op een andere zondag beste lezer. Voor mij zijn in ieder geval belangrijk de afwijzing van kerkelijk gezag, het open staan voor ieder ander geloof en de gelijkwaardigheid van vrouwen en mannen als het om spiritualiteit gaat. Uit de weinige overgebleven geschriften blijkt namelijk dat deze stroming al in het verre verleden zowel mannelijke als vrouwelijke voorgangers had en zeer feministisch was ingesteld voordat de “Dolle Mina” uberhaupt was geboren.

En hier laat ik het voor nu even bij. Er zijn inmiddels over deze onderwerpen meters boeken geschreven. De Rozenkruizers houden er zelfs een eigen boekhandel op na, Pentagram. Ik heb die boeken uiteraard niet allemaal gelezen, ik kijk wel uit. Maar wellicht vindt u er iets tussen wat uw interesse wekt. Misschien ook niet, dat is ook goed. Uiteindelijk schrijft Stephen King ook leuke boeken, voor ieder wat wils. Prettige zondag!

Kettingreaktie

Ik kijk met verbazing naar het nieuws en word bang voor een kettingreaktie. Chinezen die gaan denken, wat jij kan, kunnen wij ook, pik in Taiwan. Poetin heeft zijn handen nog even vol aan Oekraïne en roept straks met een pak boter op zijn hoofd waarschijnlijk foei! Als ik Zuid Korea was zou ik ook even alert blijven. Net als Canada en Groenland, mien Gott wat een soepzooi.

Uit

Foto: VihU

In begonnen nog net voor de jaarwisseling en nu uitgelezen. Het is dan ook niet een heel dik boek. Wel één die je niet in één keer uit kan lezen. Omdat je er tussendoor zo af en toe over na moet denken leg je het vanzelf met enige regelmaat opzij.

Het is niet het eerste boek wat Hans Stolp over dit onderwerp heeft geschreven. Het is wel het meest toegankelijk voor degenen die zich (nog) niet veel met esoterie hebben bezig gehouden. Ik kwam er niet heel veel nieuwigheden in tegen, maar het was prettig lezen. Wel nieuw voor mij was de term “thanatologie”, wat studie naar de dood betekent. Ik heb het even opgezocht en daar zijn zowaar opleidingen in.

Verrassend maar niet aan mij besteedt zo’n studie, teveel praktisch en te weinig esoterie. Ik blijf mijn eigen route volgen, lectuur genoeg als je het koren van het kaf kan scheiden. Voor de lezers onder u die dit een te zwaar onderwerp vinden sluit ik af met een linkje naar Freek met RobertJan en vrienden voor een humoristische noot. Trek ik ondertussen even een ander boek uit de kast.

(Af-)tellen

Illustratie: VihU

En zo zijn we beland op de laatste dag van het jaar en tellen we af naar middernacht. Mijn goede voornemens heb ik snel geteld, ik heb er maar twee en dat is meer tekenen, vandaar de bijgaande oude illustratie die voor velen toepasselijk is vandaag en meer bezig zijn met spiritualiteit in de breedste zin van het woord. Op beide vlakken ben ik dit jaar naar mijn eigen mening behoorlijk tekort geschoten. Dat gaat wel goed komen.

Verwacht hier geen terugblik, ik wordt daar namelijk ondanks de gelukkig aanwezige pluspunten in het afgelopen jaar niet vrolijk van. We leven in donkere tijden. Dus kijk ik liever vooruit dan achteruit momenteel en hoop op verbetering. Zeker voor moeder aarde, de pagan in mij zegt dat dit broodnodig is. Ik wens alle lezers hier derhalve een positief vooruitzicht en verbetering op alle vlakken. Tel uw zegeningen en uw vingers mocht u met vuurwerk in de weer gaan. Nu kunt u ze namelijk nog tellen, straks wellicht niet meer.

Screenshot: VRT Max

Ik ben in ieder geval blij met de ontdekking van De Tijdloze Countdown van Stubru. Die staat hier de afgelopen dagen aan en is een verademing ten op zichte van de Top2000 van NPO2. Zoals u ziet zijn ze bij Stubru ook al aan het aftellen. En mocht u het zich nog afvragen beste lezer, de oliebollen zijn inmiddels goedgekeurd. Een prettige jaarwisseling vanavond en zoals Sonja zou zeggen “morgen gezond weer op”.

Mijzelf kennende zwerf ik hier vandaag nog wel een paar keer in het rond, dus wellicht treffen we elkaar nog voor twaalf uur. Ah! T.C. Matic, harder graag!

Bollentochie

Foto’s: VihU

De zoektocht naar de juiste oliebol is beslecht in het voordeel van de plaatselijke patisserie. Ik heb de tip van Vlierbloesem ter harte genomen en daar een bestelling geplaatst. Hoe ze smaken weet ik nog niet want ik kan ze morgen pas ophalen. Wel wat duurder dan de buurtsuper, maar zo’n patisserie heeft een naam op te houden dus ik schat in dat ze daar hun best wel zullen doen. We gaan het morgen ervaren.

Oud Hollandsche Gebakkraam, slaan we over
Actiebollen van de Vomar, laat maar
Sorry Wilma, misschien volgend jaar
Bonusbollen, nou nee

Enten

Foto’s: VihU

Ondertussen, zijn wij er achter gekomen dat ze bij een niet nader te noemen museumwinkel in Alkmaar stiekem enten aan het kweken zijn. Onder de dekmantel van onder andere een banketbakkerij, theehuis en museum herbergt dit 16e eeuwse pand deze kwekerij op de bovenverdieping.

Via wat kleine ruimten en een smal trappetje naar boven kunt u ze aantreffen. Als ze er toe genegen zijn kunt u een praatje met ze aanknopen, maar toen ik er gisteren was waren ze niet erg spraakzaam.

Ik heb ze in alle rust verder laten groeien. Het is in ieder geval fijn om te weten dat er nog mensen zijn die zich bekommeren om deze uitstervende soort. De wereld kan immers geen enten genoeg hebben.