Amme balle?

“Sinterklaas is pedofiel, Zwarte Piet voyeur, de Kerstman is een kinderlokker, ze komen niet aan mijn deur!” aldus de Amsterdamse punkband “Amsterdamned” in vroeger tijden. Een stukje songtekst uit hun nummer “Traditie amme balle”. En nee, dit wordt geen lange discussie over Zwarte Piet want daar heb ik helemaal geen zin in.

Foto’s: VihU

Toen ik gisteren in Egmond aan Zee langs de plaatselijke boekhandel liep viel mijn oog op het rek nostalgische ansichtkaarten wat daar altijd buiten staat. Meestal gevuld met kaarten waarop oude foto’s te zien zijn van Egmond en omgeving. Badgasten in wollen zwemkleding waar je al kriebelig van wordt als je er naar kijkt, dat soort foto’s. Altijd aardig om even te bekijken. En nu was deze kaartenmolen voor zeker een derde gevuld met nostalgische Sint Nicolaas kaarten.

De nostalgische kaartenmolen

Als er medemensen zijn die ergens last van hebben moeten we daar iets aan doen. Zeker als het hun huidskleur betreft. Bovendien zal het kinderen worst zijn of iemand zwart, geel of paars met lila stippen is, als ze hun cadeautjes maar krijgen. Einde discussie wat mij betreft. Dat gekrakeel over een middenstandsfeestje moet maar eens afgelopen zijn.

Met tradities heb ik een vreemde verstandhouding bedacht ik mij toen ik foto’s van de ansichtkaarten later bekeek. Aan de ene kant heb ik interesse in geschiedenis en vind ik ze vanuit dat oogpunt interessant. Maar aan de andere kant krijg ik het benauwd van het halsstarrig vasthouden aan een bepaalde gewoonte. Een contradictie die kenbaar in mij leeft.

De Groeten van…

Hoewel ik het besef heb dat deze kaarten volgens onze huidige normen en waarden wellicht niet geheel door de beugel kunnen stond ik ze toch met plezier te bekijken. Als stripliefhebber kan ik een oude “Sjors en Sjimmie” ook met plezier lezen, ik kan er zelfs om lachen. Foute humor maakt van mij echter geen racist want ik realiseer mij wat ik lees. Ik heb dan ook enigszins moeite met het verwijderen van oude Sint Nicolaas boeken uit bibliotheken. Dat voelt voor mij alsof je loopt te schrappen in onze geschiedenis.

Mijn contradictie, de oude punk in mij zingt nog steeds “traditie amme balle” maar de liefhebber van geschiedenis in mij vindt de traditionele boeken en ansichtkaarten leuk en interessant. Ik heb mij er inmiddels bij neergelegd dat ik waarschijnlijk nooit zal kunnen kiezen tussen die twee. En hiermee wens ik u nog een klein beetje luisterplezier en een mooie maandag toe beste lezer.

https://youtu.be/_Jmxq17wXi4?si=bifwpU8uw2sqBPND

Brrr

Foto’s: VihU

Een enkele surfer/ster durfde het aan, ze zijn er op gekleed maar toch vind ik het dapper. Het is behoorlijk fris aan de kust.

Een dappere surfster

En druk! We waren niet de enige met het idee de kust te bezoeken. De gedachte dat het door de herfst in het bos druk zou zijn en aan de kust rustig konden we direct weer bijstellen.

De fotograaf gefotograveerd door E.S. Sierhuis

Verre?

Foto’s: VihU

In Egmond aan Zee staat een kijker. Ik gebruik bewust het woord “kijker” en niet verrekijker. Want van “verre” is hier namelijk geen sprake. Verder dan een duintop kom je namelijk niet als je door deze lenzen tuurt! Nou weet ik niet wanneer deze kijker op zijn plek is gezet, maar opgelet heeft de monteur niet echt.

Día de Muertos

Foto: VihU

Nog één dag! In gedachten ga ik vaak terug naar een vakantie in Duitsland tijdens deze dagen. Vanuit het vakantiehuisje keken we uit op een kerkhof waar dorpsbewoners iedere avond lichtjes ontstaken. Niet het uitzicht wat je direct verwacht van een vakantiewoning maar het stoorde ons niet. Dood en leven zijn nu éénmaal onlosmakelijk met elkaar verbonden. Bijgaande foto heb ik geschoten op een drankafdeling van de plaatselijke supermarkt in ons vakantieland. In Duitsland is dat vaak een apart gedeelte van het gebouw waar de kratten hoog opgestapeld staan. Ik vond de afbeelding wel toepasselijk. Dat ik zelf niet meer drink zegt meer over mij dan over de vormgeving. In ieder geval wens ik u beste lezer nog een mooie Día de Muertos dag vandaag! Maak er een eveneens mooie zondag van.

Is AI vintage?

Foto: VihU

Of is AI een vorm van recycling? Ik weet nog steeds niet goed hoe ik daar tegenaan moet kijken. Ik weet sowieso niet goed hoe ik met AI moet omgaan, dus laat ik het vooralsnog maar links liggen.

Ik snap best dat niet iedere blogger talent heeft om te tekenen of fotograveren. Het kan ook zijn dat je als blogger een leuke post of verhaal hebt geschreven en daar simpelweg geen beeldmateriaal bij hebt. Dus zie ik her en der AI plaatjes verschijnen op weblogs.

Op zich heb ik daar niet zo’n probleem mee. Het wordt een ander verhaal als ook de teksten uit AI worden geplukt. Dan is originaliteit wel erg ver te zoeken. In eerste instantie zie je het vaak niet direct. Ik niet in ieder geval. Maar in de loop van de tijd gaan er bepaalde kenmerken opvallen. Dubbele stukken tekst die de “schrijver” zelf niet zijn opgevallen om maar een voorbeeld te noemen. Of een gigantische output, zo één waar Stephen King zelfs jaloers op zou zijn.

Ergens vind ik het nog wel knap dat iemand het voor elkaar weet te krijgen om die teksten uit AI te knutselen. Zelf kan ik dat namelijk niet, ik heb er om eerlijk te zijn ook geen behoefte aan. De leukste posts op weblogs vind ik echter die waar enige creativiteit in woord of beeld in is gestopt. Dus als ik op een weblog kom waar alles uit AI is voortgekomen haak ik op een bepaald moment af.

Vraag ik mij wel af wat de motivatie van zo’n blogger is. Behoefte aan contact? Dat zou kunnen natuurlijk. Een andere motivatie kan ik niet bedenken, of het moet toneelspelen zijn. Dan moeten we zelfs de reakties die zo iemand plaatst in het kader van fantasie plaatsen. Evengoed, gun ik iedereen zijn plezier, het is alleen niet altijd ook de mijne.

AI en internet. Wat is er nog echt? Niet alleen op weblogs maar ook in het dagelijkse nieuws is het onderscheid tussen echt en namaak of vals steeds lastiger te onderscheiden. Ik hoop nog lang het onderscheid te kunnen maken. Mocht u, beste lezer, nou merken dat ik er naast zit, geef mij even een seintje s.v.p.?

Mensenhoop

Foto: VihU

Je hebt mierenhopen, maar ook mensenhopen, zat ik mij bedenken bij Ikea vanochtend. En ik ben niet geschikt voor mensenhopen bedacht ik mijzelf terwijl ik in mijn koffie aan het roeren was. Vol verwondering keek ik om mij heen en vroeg mijzelf af waarom de irritatiegrens weer zo snel was bereikt. Dat is mijn probleem met Ikea. Niet de produkten, niet het zelf monteren, het is de grote opeenhoping van het menselijk ras en hun gedrag. Ik heb het weer overleeft zoals u door dit schrijven zult begrijpen. Voorlopig heb ik het er wel weer even mee gehad. Op de foto heb een rustig stuk van de kantine gezet, je moet tegenwoordig namelijk een beetje uitkijken met foto’s in het wild, iets met privacy enzo.

Afscheid en wijsheid

Foto: VihU

Gisterochtend stond ik hier. Tussen de Zaan en mijzelf een oude dijk en een slootje. Ergens op industrieterrein Noorderveld in Wormerveer. In mijn auto lagen twee antieke pc’s en een laptop, klaar voor recycling. Er zijn van die adressen waar je die veilig kan achterlaten in de wetenschap dat eventuele oude data gegevens niet een eigen leven gaan leiden. Wederom afscheid van een stuk verleden, iets waar verhuizen en opruimen van doorspekt is. Vandaag vindt de overdracht van ons oude huis in Beverwijk plaats en dan kunnen we de focus leggen op de toekomst in Heerhugowaard. Dat zullen we tussendoor in het stemhokje ook nog even doen, de focus leggen op de toekomst. En daarna hoop ik dat we het, zoals Bertjens gisteren zo mooi omschreef, weer wat rustiger krijgen. Op alle fronten behalve hier, tijd om weer wat leven te blazen in dit weblog. Ik wens alle lezers hier een fijne dag en veel wijsheid vandaag!