Categorie: Tekeningen, aquarellen, inkt en papier

Interventie

Illustratie: DessinDestin

Zeg ET, als jullie deze aardkloot nog over willen nemen zou ik maar haast maken. Ik ben namelijk bang dat de mensheid de boel dermate grondig aan het verpesten is dat jullie er binnenkort niet veel meer aan hebben. Enige interventie van jullie kant kunnen we wel gebruiken op aarde. Dus wacht niet te lang en kom maar langs. Bij de Vomar is meestal nog wel een parkeerplek over.

Parttime Hipster

Tekening: DessinDestin

Na de scheerpartij van gisteren (u begrijpt, het mes werd gevonden) heb ik het even opgezocht. Baardhaar groeit gemiddeld zo’n 0,3 tot 0,5 millimeter per dag. Dus als je een beetje hipster wilt zijn heb je geduld nodig. In de zomer is zo’n baard wel een beetje kriebelig en warm. Maar met deze groeisnelheid is één keer in het jaar scheren uiteraard geen optie. Want in het voorjaar scheren is geen garantie voor een volle baard in het najaar. Parttime hipster zijn is dus praktisch onmogelijk. Het is maar goed dat mijn scheermes weer boven water is.

Blanco

3x Whiteboard (foto: VihU)

Ik kreeg van Miss Oneart (www.oneart.nl) drie kleine stukjes dik karton mee vandaag. “En die wil ik met tekeningen terug zien op Insta ja? Maak maar een strippie ofzo”. Het was haar ontgaan dat ik inmiddels actief ben op WordPress. En dat houd ik graag zo. Instagram en Facebook hangen er een beetje bij. Omdat de stukjes karton nogal klein zijn is dit een leuke uitdaging. Binnenkort de resultaten, hier op WordPress.

Schoolplein

Tekening: DessinDestin

Ze stond de boel op een afstand te bekijken. De sfeer rondom het schoolplein was nog het beste te vergelijken met een slangenkuil. Roddel en achterklap van wachtende vaders en moeders. Elkaar vol achterdocht bekijkend vanuit hun zogenaamde veilige zelfgecreeërde groepjes. Die veiligheid was maar relatief wist zij uit ervaring. Op het moment dat je iemand in vertrouwen nam kon je maar beter je rug in de gaten houden. Voor je het wist zat er een mes in. Ze had een hekel aan het schoolplein. Maar de gedachte aan het ijsje wat ze zo met haar dochter zou gaan eten maakte een hoop goed.

Fata Morgana #1

De draad en de nachtwandeling

Als hij naar bed gaat rond 10:00 uur neemt hij steevast een bolletje wol mee. Het uiteinde wordt vast gebonden aan een poot van het bed. Het bolletje ligt op zijn nachtkastje. Anders kan hij de slaap niet vatten. Tevreden doet hij zijn ogen dicht en glijdt weg in een diepe slaap. Eigenlijk zoals iedere avond. De cijfers van zijn digitale wekker verspringen van minuut naar minuut. Er heerst rust. Zelfs als de visite van de buren luidruchtig afscheid neemt op de binnenplaats van het appartementencomplex wordt hij niet wakker. Op een enkel vliegtuig na is het vanaf 00:02 uur muisstil. In de verte snort een brommer voorbij om 02:16 uur. De nachtdienst zit er op. Hij draait zich om in zijn slaap, zucht eens en ademt rustig door. In diepe slaap. Totdat hij om 03:23 plots zijn ogen opent.

Ochtendhumeur

Tekening: DessinDestin

Het eerste wat ze deed was een sigaret opsteken. En toen koffie zetten. Maar haar humeur werd er niet beter van. Sterker nog, het versterkte de aanvalsmodus juist waarin ze deze ochtend stond. Mannen zouden het ontgelden vandaag. Hadden ze maar niet van die slappe sexe moeten zijn. Stelletje miezertjes. En mocht je als vrouw teveel mannelijke trekjes vertonen, dan kon je ook maar beter uitkijken. “The bitch is awake” en de wereld zal dat weten. Geen genade vandaag. Nooit niet meer. Ze pakte een tweede sigaret. Maar waar is die tyfus aansteker gebleven?

Patty’s collectie

Tekening: DessinDestin

Twijfelend stond ze voor de etalage van Kruidvat. Kon ze dat nog wel hebben op haar leeftijd? Vanochtend had ze haar spiegelbeeld nog een knipoog gegeven maar nu ze voor de winkel stond sloeg de twijfel toch toe. Was ze niet een beetje te oud voor zo’n luipaard motiefje? Nou ja, het was wel de collectie van Patty Brard. Ook de jongste niet meer. En zij had toch minstens dezelfde taille. Zonder hulp van plastische chirurgie. “Doe eens gek”, bedacht ze zichzelf. “Ik bewaar de kassabon, dan kan ik het morgen altijd nog terug brengen”. Ze had tenslotte niet voor niets haar stoute schoenen aangetrokken.