Het bordje “Selfservice” klappert tegen de glazen voordeur in de wind. We kijken er op de redactie al niet echt meer van op.
De herfstkleuren komen met steeds meer overtuiging naar voren. De zon is er nog wel, maar neemt langzaam in kracht af.
Het is hier niet erg druk. Vanochtend vroeg stond er wel in ene een motorrijder met zijspan voor de deur. Die vroeg of er een ijscowagen was langs gekomen. In geen tijden gezien zo’n ijsbak. Aparte kerel, Moluks bloed zo te zien. Vertrok richting het eindstation.
Hey de Vluchtige Top 30 troetelschijf komt eraan! Even opletten…
Ik mag graag de posts van Bertie lezen (voor zover dat niet duidelijk was Bertie, bij deze). Vooral degenen die gaan over ideeën en inspiratie of het gebrek eraan vind ik leuk, want ze zijn voor een groot deel herkenbaar. Behalve voor degenen die AI los laten op hun stukken natuurlijk, die zullen daar waarschijnlijk geen last van hebben.
Maar als je zelf je teksten schrijft, en zeker op dagelijkse basis en al dan niet op een weblog, loop je op een bepaald moment tegen idee- en inspiratieproblemen op. Bij mij helpt de nacht vaak een handje. Niet erg handig als je daarnaast ook nog eens moet werken natuurlijk. Het beperkt zich dan ook vaak tot losse aantekeningen van de ideeën die mij bij slaaponderbrekingen te binnen schieten. Die werk ik later dan weer uit.
Ik heb wel gemerkt dat de inspiratie er overdag al moet zijn om in de nacht die invallen te krijgen. Vaak loop ik overdag al op ideetjes te kauwen alsof ik de laatste suiker uit een stuk kauwgom probeer te malen. Bij mij geldt dat voor zowel tekst als beeld. Ik zal mijn aantekeningen van vannacht er weer eens bijhalen vandaag, ik hoef nog een dagje niet naar het werk. Dat betekent dat ik tijd heb om te sleutelen aan de tweede papieren editie van deze vluchtstrook. Die gaat er zeker komen!
Ik wens u een prettige maandag beste lezer, met of zonder RoboRadio.
Inmiddels heb ik moeten constateren dat hier de “Notruf” is afgegaan en ook Duitse kinderen hoognodig weer naar school moeten. Samen met de Nederlandse, die hier in grote getalen aanwezig zijn. Dat had ik in kunnen schatten net over de grens.
Tijd voor een ontbijtje, ik wens u een prettige woensdag beste lezer. En u weet, uitkijken met die zaag enzo vandaag.
Jahoor! Daaristiedan. De papieren editie van de Vluchtstrook (nummer 1). Dat er nog maar veel mogen volgen. Eigenlijk is dit jullie schuld. Door alle positieve reacties op de start van een verhaal hier ben ik op papier verder gaan schrijven. En heb ik de digitale start weggehaald op dit weblog. Het verhaal zal in papieren vorm zijn vervolg gaan krijgen in nog te komen uitgaven. Losse boekjes, die samen een verhaal gaan vormen. Zoals de oude PEP of Eppo dat met stripverhalen deed. De uitgaven krijgen trouwens ook het nodige beeldmateriaal mee natuurlijk. Op deze manier kan mijn creatieve uiting ook niet het slachtoffer worden van AI. En dat vind ik ook wel een prettig idee. Ik heb al een begin gemaakt met nummer twee, stilstaan is geen optie 😉
Goh? Dat is een verrassend advies? In alle AI-bagger die inmiddels over ons uit wordt gestort kom ik dit advies steeds meer tegen op internet. Volgens mij hoef je hier niet voor te studeren.
