
Kustwacht



Zondermeer de plek in de IJmond die ik het meest ga missen als we zijn verhuist. De wind stond goed vandaag, vanuit zee, dan ruik je Tata niet. Ik zal er gerust nog wel eens komen, maar zal meer op plaatsen aan zee zijn te vinden zonder staalindustrie in de buurt.

De woeste zee van deze ochtend, het ging lekker tekeer aan de kust.

Het is weer druk in het zeegat.


Ik reed er bijna overheen!

Het was er rustig vanochtend. De wind stond goed, vanuit zee dus Tata Steel was niet te ruiken. De zee daarentegen des te meer.




Euskirchen, toch eens opzoeken, in eerste instantie op internet.

Vier boten op één foto, dat lukt niet vaak.

De Volkskrant heeft een oproep gedaan om foto’s in te sturen van de meest bijzondere stickers die je buiten op straat bent tegen gekomen. Rondom de parkeerplaats bij de pier in Velsen Noord kom je heel aparte exemplaren tegen.
Je zou het niet zeggen als je er loopt, maar de plek is internationaal bekend als één van de beste plekken om te surfen in Noord Europa. Dat maakt dat er niet alleen Nederlandse surfers komen, maar ook veel uit het buitenland. En die nemen ook hun stickers mee.

De meeste van die stickers komen uit Duitsland. Dat weet ik omdat ik met enige regelmaat de tekst of afbeelding in een zoekmachine op internet gooi. Bovendien was het mij als regelmatige bezoeker van onze oosterburen al opgevallen dat het “straatplakken” daar meer leeft dan bij ons.
Nu ik dit aan het schrijven ben bedenk ik mij dat het hoog tijd wordt voor een uitstapje naar onze buren. Kan ik er meteen even een kleine fotoreportage van maken. Blijf nog even plakken dus, en voor de Duitse lezers; Lassen Sie die Aufkleber also eine Weile an, ja? Dann kann ich Fotos machen!
Tot dan moet u het even met deze exemplaren doen beste lezer, heb een fijne woensdag deze woensdag!

En mocht u overwegen om naar de kust te gaan beste lezer, trek uw winterjas maar aan, brrr…

Ik liep vanochtend alleen op het uiteinde van de pier. Totdat ik gezelschap kreeg. Met zijn platte poten landde deze meeuw op een betonblok in de buurt. Hij snauwde mij een paar keer “Ihjajajaja” toe. Ik mocht een foto maken. Aangezien ik niet te beroerd ben om een beetje te praten met het leven op aarde, ik neuzel bijvoorbeeld ook wel eens tegen een boom, gaf ik ‘m gelijk en zei “ja, ja, ja” terug. En daarmee had ik een beter gesprek met deze gevleugelde vriend dan ik veel mensen met elkaar op televisie zie hebben, tja, tja, tja…
