
Na de eerste operatie is het lastig om een oogje in het zeil te houden. Maar maakt u zich geen zorgen, ik zie u. Iets minder dan normaal, scherpte gaat toenemen, maar ik zie u.

Na de eerste operatie is het lastig om een oogje in het zeil te houden. Maar maakt u zich geen zorgen, ik zie u. Iets minder dan normaal, scherpte gaat toenemen, maar ik zie u.

“Ieder nadeel heb ze voordeel” zou Johan hebben gezegd. Als het beter is om niet te rijden met de auto, kan je als passagier foto’s maken. Onderweg naar Beverwijk konden we vanochtend goed merken dat de kerstvakantie is begonnen.

Het was rustiger dan normaal tijdens de spits. Ik ben inmiddels weer thuis en een onderzoek dichterbij de aankomende operaties tegen staar. Begin januari krijg ik de uitslag en hoop ik dat de eerste ingreep ingepland kan worden.


Je kan staar hebben zonder dat je het door hebt. Met mijn rechteroog kijk ik langs de vertroebeling en heb ik er geen zichtbare last van. Links is echter een ander verhaal en zit ik op 20% van de capaciteit. In ieder geval, het wordt aan beide ogen opereren weet ik sinds gisteren.
Ik sta er uiteraard niet om te springen maar ben wel blij dat er tegenwoordig iets aan te doen is. Als je wilt blijven zien heb je geen keuze. Iets met ouder worden en gebreken. De voorbereidende controles en metingen staan inmiddels in de agenda. Ik laat het maar over mij heen komen.

“Ik zie beginnende staar, en omdat uw zichtsverlies niet in verhouding is met uw medicijngebruik voor diabetes wil ik dat mijn collega (die staarspecialist is) u dit jaar nog ziet om te bepalen of u geopereerd gaat worden”
Okay dan, op naar de specialist eind november voor het vervolgonderzoek. Mijn toch al dikke medisch dossier wordt alleen maar dikker naarmate ik ouder wordt. Dit kon er ook nog wel bij. We gaan weer zien wat het wordt, en hopelijk scherper dan nu met mijn linkeroog. En nee, even geen politieke grapjes nu, daar ben ik niet voor in de stemming 😉