jeugd – Vluchtstrook in het Universum

Kazematten

De kade langs de Rijn heeft bij Düsseldorf twee niveau’s, de één hoog, de ander laag. En daar hebben ze in de kade in het verleden kazematten ingemetseld. Voor de lezers die daar niet bekend mee zijn, kazematten zijn een soort kleine bunkers van waaruit de vijand onder vuur genomen kon worden. JugendKulturCafé Franzmann organiseert in de nissen van die kazematten tegenwoordig af en toe een sticker en plakfestival. Dat levert geen boze soldaten op, want die zijn daar allang niet meer, maar wel bijzonder leuke creatieve uitspattingen van de jeugd.

Kim Jong-un met Mickey Mouse oren als klein kind van “death bunny army”. Treffend, hij ziet alles, je verrader slaapt niet in Noord Korea.

Deborah Harry van Blondie, je zou haar bijna niet herkennen met dat aangepaste kapsel. De “Queen of Punk” heeft zo te zien haar eigen postzegel gekregen, over plakken gesproken!

*Festival pamfletten en een schone dame*

Opa Erwin is er duidelijk over met wie hij niet een borrel wil drinken. Patsy hieronder weet er nog steeds raad mee.

Een kleine impressie, het is teveel om hier allemaal te laten zien. De kade is door de plakkende jeugd omgetoverd tot een gratis museum. Zeer de moeite waard om even de tijd voor te nemen. Morgen wat meer aandacht voor één van de bijdragen.

Jannegie

In deze digitale tijden kan het zomaar zijn dat je in ene een stukje verleden van jezelf tegenkomt. Begin jaren tachtig van de vorige eeuw werkte ik mee aan een punk fanzine genaamd “Wrakvee”, het bovenstaande logo was van mijn hand.

Ergens in het noorden van Nederland houdt iemand de website Bacteria.nl in de lucht met een digitaal archief van Nederlandse punkbands met hun uitgaven en die is nu ook begonnen om fanzines te digitaliseren en op de website te plaatsen. Daar vond ik de digitale versies terug van Wrakvee waar her en der tekeningen en collages van mij in stonden. Zelf heb ik de papieren uitgaven al lang niet meer dus ik was aangenaam verrast ze weer te zien.

Ik correspondeerde indertijd met een punk uit Hoogeveen die onder de bijnaam “Der Sauber” door het leven ging en mij steevast “Jannegie” noemde. Hij was één van de twee vaste redactieleden van het blaadje. Zelfs mijn bijnaam vond ik terug in een redactioneel artikel.

Alles ging per post, email bestond nog niet. Ik weet nog dat mijn moeder zich wel eens zorgen maakte over de enveloppen die op de mat vielen en waar de nodige rebelse boodschappen op konden staan. Bij de postzegels van Beatrix die toen nog gegomd waren en waar je dus aan moest likken om ze op te plakken werd dan bijvoorbeeld geschreven “gelieve de koningin alleen van achteren te bevochtigen”.

We namen de tijd om elkaar te schrijven en vaak waren brieven vol tekeningen en spitsvondigheden net kleine cadeautjes die je eigen creativiteit stimuleerde en je zelf weer op nieuwe ideeën bracht. Het ging allemaal niet zo snel als vandaag op de digitale snelweg (de naam “vluchtstrook” komt dan ook niet uit de lucht vallen ondanks het gebruik van die snelweg). De postbode zat er altijd tussen. Als ik zo af en toe de overspannen staat van de jeugd bekijk, vaak ook vanwege die snelheid, denk ik wel eens dat het goed zou zijn als ze eens een jaartje zouden corresponderen per post in plaats van deelnemen aan de digitale formule 1.

Struinen door de geschiedenis van de punk der Nederlanden doe je bij Bacteria.nl en als je “bacteria” spatie “wrakvee” in Goegel stampt kom je direct op de Wrakvee pagina met links naar de gedigitaliseerde uitgaven. Ik wens u er veel plezier mee, fijne zondag!

Kinderwoord

Six-Seven, en het betekent niets. Tot zover de inhoudsloze jeugd van dit land, dat belooft veel goeds voor de toekomst 😂

Rozenbottel

Ze staan weer volop in bloei, de rozenbottelstruiken. In het openlucht zwembad in Wormer, waar ik in de zomer veel te vinden was, stonden ze volop rond het lig- en speelveld. Waarschijnlijk staan ze er nog steeds, ik ben er inmiddels al jarenlang niet meer geweest. Als ik de geur van die bloeiende struiken ruik kan het gebeuren dat ik in gedachte in ene op de fiets zit met een gesmeerde boterham, een fles lauwe limonade en een meegekregen gulden op zak voor iets lekkers uit het snoepwinkeltje, onderweg weg naar het zwembad. Associaties bij geuren, voor je het weet ben je voor heel even weer kind. Maak er een mooi weekend van beste lezer, met een groet naar het kind in u allen.

Paradiso

Okay, toen ik zag dat deel 5 uit was gekomen toch maar besteld. En meteen deel 2 en 3 om de serie compleet te maken. De andere delen stonden al in de kast. Leuk om door te bladeren, deze documenten van mijn jeugd. Ik was geen fanatieke Paradisobezoeker. Wij hadden het Drieluik in Zaandam. Maar deze boekenserie met foto’s van onder andere Martijn de Jonge is wel aardig om compleet te maken.

Saense wortels

Meestal ontstaan connecties hier omdat je op de één of andere manier iets hebt aan overeenkomstige interesses. Ikzelf moet in ieder geval interesse hebben in wat een ander post, anders heeft een connectie niet veel zin. En dan kom je er soms na een tijdje achter dat er meer overeenkomsten zijn dan je in eerste instantie had gedacht. Zo las ik gisteren bij Bertjens over fietsen naar school over de Lage Dijk in Zaandijk. Ik heb daar in mijn jeugd ook door weer en wind gefietst. Waarschijnlijk naar dezelfde school. Ik mag dan tegenwoordig in Beverwijk wonen, maar ik heb Saense wortels. Over wortels gesproken. Mijn weblog wortels liggen bij de Volkskrant, waar ik in 2005 deel uit maakte van Volkskrant-weblog. Een experiment waarbij ook lezers konden posten en één van de eerste weblogcommunities in Nederland. Het weblog gedeelte van de krant is inmiddels dicht getimmerd voor enkel redactieleden. Na vele internet omzwervingen ben ik nu dus hier geland. En aangezien het mij goed bevalt hoop ik hier nog een tijdje te blijven.

Gelul

De geschiedenis herhaalt zich, zo zegt men. We leren niets, zou je ook kunnen zeggen. Ik kom de laatste tijd stickers tegen op straat die mij aan mijn jeugd doen denken. Woningnood is één van die zaken waar de jeugd van vandaag ook tegenaan loopt. De creatieve invalshoek van deze sticker toverde een glimlach op mijn gezicht. Als je toch wilt protesteren, dan maar op een creatieve wijze. En wat betreft de huidige woningnood zou ik hier aan toe willen voegen: kraak maar raak! Deze kreet uit mijn jonge jaren blijkt namelijk nog steeds actueel.

Antoon

Hij keek een beetje wezenloos om zich heen. De dagelijkse realiteit deed zich steeds meer voor als een slecht geregisseerde film. Eigenlijk had hij dat gevoel al sinds zijn jeugd. Naarmate de jaren vorderden leek het steeds sterker te worden. In het begin vond hij het enigszins beangstigend. Maar inmiddels had hij het geaccepteerd. Er was niets aan te doen. Hij was alleen in een wereld vol vreemden.

Split! En tunes

In mijn jeugd stond thuis vaak de radio aan. Geen idee of het een soort van jeugdsentiment is, maar de laatste tijd zoek ik vaak naar de muziek achter de radio “tunes” van weleer. Die zoektocht levert vaak verrassende en leuke resultaten op. Al zoekende kwam ik er achter dat daar een kleine encyclopedie over is geschreven. Gisteren werd deze bezorgd.

Een boek waarin ik vaak zal bladeren. In combinatie met internet ontdek je nog eens wat. Dit boek is een aanrader voor de liefhebber.

Zoals de muziek hieronder. Bekend van Bananasplit, blijkt van oorsprong Franse filmmuziek te zijn. Clickkerdeclick: https://youtu.be/t_HgfmVaHjQ