De Baron

Illustratie: Mark Bere Peterson’s Hauntings, Urban Legends, Paganism & Witchcraft

De (lachende) schedel en hoge hoed zijn het symbool van Baron Samedi. De god, of “loa” in de voodoo, van de dood en daarmee ook van het leven. Omdat hij bijvoorbeeld zou bepalen of je geneest van een ziekte of niet, zou je hem namelijk ook kunnen beschouwen als een gever van leven. Dat laatste aspect wordt echter vrijwel nooit aangehaald. En dat is het typische in de berichtgeving of gebruik van voodoo in bijvoorbeeld films, vrijwel alleen de donkere kant wordt belicht.

Twee andere kenmerken van de baron zijn het roken van sigaren en het drinken van rum. Zo wordt hij althans vaak afgebeeld. Dat maakt deze loa best wel rock ’n roll. Ik kan mij voorstellen dat hij met wijlen Lemmy Kilmister van Motörhead een sigaartje heeft gerookt en wat heeft gedronken voordat hij hem de weg wees op het pad. Hij aan de rum, Lemmy aan de Jack Daniels. “De klus zit er op ouwe, nu eerst even een Bavaria, oh nee, voor jouw een whisky natuurlijk”.

Er wordt de baron een frivool en grillig karakter toegedicht. Je kan aan hem offeren maar dat wil niet zeggen dat hij daar ook gevoelig voor is. Zoiets als succes tot aan de voordeur, want uiteindelijk doet hij toch wat hem zelf goed acht, wat weer de grilligheid van de dood zou verklaren. Hij zou ook veel vloeken en grappen uithalen met andere loa’s waarmee zijn band niet erg goed is. Verder is hij getrouwd met maman Brigitte en leider van een serie “hulp loa’s” die mensen helpen de overgang naar de dood te maken. De baron wordt vooral op Haïti vereert, wat door velen als het voodoo hoofdkwartier wordt gezien. Voodoo op Haïti wordt trouwens ook wel “hoodoo” genoemd.

Ik kan mij niet meer herinneren wanneer de baron mij opviel maar het moet in mijn vroege onderzoek naar occulte zaken zijn geweest. Hij was (en is) vergeleken met de heilige bonen die ik gewend was uit de katholieke kerk, uit behoorlijk ander hout gesneden en zal mij daarom bijgebleven zijn.

Over voodoo zelf heb ik wel één en ander gelezen. Interessant maar uiteindelijk niet mijn “cup of tea”. Het is een heel apart geloof met positieve en negatieve kanten maar met name het daadwerkelijk vervloeken van personen wat wel degelijk voorkomt en het offeren van levende dieren staat mij tegen. Bovendien geeft het allemaal veel te veel troep, al dat bloed en die veren en verf enzo. In de loop van mijn onderzoek ben ik er, toen ik met wicca bezig was, achter gekomen dat rituelen sowieso niet bij mij horen. Hoe ik daar achter ben gekomen is weer een heel ander verhaal, daarover een andere keer.

Uit

Foto: VihU

In begonnen nog net voor de jaarwisseling en nu uitgelezen. Het is dan ook niet een heel dik boek. Wel één die je niet in één keer uit kan lezen. Omdat je er tussendoor zo af en toe over na moet denken leg je het vanzelf met enige regelmaat opzij.

Het is niet het eerste boek wat Hans Stolp over dit onderwerp heeft geschreven. Het is wel het meest toegankelijk voor degenen die zich (nog) niet veel met esoterie hebben bezig gehouden. Ik kwam er niet heel veel nieuwigheden in tegen, maar het was prettig lezen. Wel nieuw voor mij was de term “thanatologie”, wat studie naar de dood betekent. Ik heb het even opgezocht en daar zijn zowaar opleidingen in.

Verrassend maar niet aan mij besteedt zo’n studie, teveel praktisch en te weinig esoterie. Ik blijf mijn eigen route volgen, lectuur genoeg als je het koren van het kaf kan scheiden. Voor de lezers onder u die dit een te zwaar onderwerp vinden sluit ik af met een linkje naar Freek met RobertJan en vrienden voor een humoristische noot. Trek ik ondertussen even een ander boek uit de kast.

Día de Muertos

Foto: VihU

Nog één dag! In gedachten ga ik vaak terug naar een vakantie in Duitsland tijdens deze dagen. Vanuit het vakantiehuisje keken we uit op een kerkhof waar dorpsbewoners iedere avond lichtjes ontstaken. Niet het uitzicht wat je direct verwacht van een vakantiewoning maar het stoorde ons niet. Dood en leven zijn nu éénmaal onlosmakelijk met elkaar verbonden. Bijgaande foto heb ik geschoten op een drankafdeling van de plaatselijke supermarkt in ons vakantieland. In Duitsland is dat vaak een apart gedeelte van het gebouw waar de kratten hoog opgestapeld staan. Ik vond de afbeelding wel toepasselijk. Dat ik zelf niet meer drink zegt meer over mij dan over de vormgeving. In ieder geval wens ik u beste lezer nog een mooie Día de Muertos dag vandaag! Maak er een eveneens mooie zondag van.

Wijker Döner

Foto: VihU

Laden en lossen bij de Wijkerbaan. Een winkelcentrum in Beverwijk. Ik weet eigenlijk niet eens of Beverwijk een dorp of een stad is. Het valt er wat betreft grootte een beetje tussen in. Wat ik wel weet is dat het recent nog het afvoerputje van Noord Holland is genoemd. Een plek waar je nog niet dood gevonden wilt worden.

Dat vind ik zelf wel goed, laat ze dat vooral zeggen. Dat maakt dat het niet zo’n door toeristen plat gelopen zooi wordt. In de Zaanstreek waar ik ben opgegroeid doen ze vreselijk hun best om het toeristenoverschot van Amsterdam naar zich toe te trekken. Met name de middenstand maakt zich daar druk over. Alles voor de omzet. Maar als ik een dagje in Amsterdam ben vraag ik mijzelf af of je daar als bewoner blij van gaat worden.

Als ik heel eerlijk ben en om mij heen kijk in Beverwijk moet ik bekennen dat het een stuk beter kan. Vanuit de gemeente proberen ze er al jaren iets van te maken. Dat blijft helaas bij proberen want de gewenste resultaten blijven uit. Als je in Beverwijk woont heb je het geluk dat je dichtbij plaatsen als Heemskerk of Castricum zit. Daar lukt het op de één of andere manier wel om de boel een beetje op orde te krijgen.

Aangezien ik meer mijn wandelschoenen ga aantrekken in de komende tijd kunt u er zelf over oordelen. Er zullen hier meer foto’s geplaatst gaan worden van Beverwijk en de omgeving. Het oordeel over de Wijker Döner houdt u nog even te goed beste lezer. Die heb ik namelijk nog niet gegeten. Mocht u nou eerder zijn dan ik, voel u vrij een beoordeling achter te laten in het reaktieveld hieronder. Ik wens u een prettig weekend, voor wat er van over is.