appartement – Vluchtstrook in het Universum

Kogelvis

Bij wijze van uitzondering toch maar eens een post over mijn werk. Sinds een paar weken woont Richard namelijk bij ons, een nieuwe bewoner.

Het contact verliep direct goed. Richard blijkt een aardige kerel te zijn met wie goed valt te praten zolang hij zijn medicatie maar blijft nemen. Iets wat voor de meeste bewoners opgaat en wat wij als begeleiding dan ook goed in de gaten blijven houden.

Ik kwam er al snel achter dat Richard een kunstenaar is. Het is werkelijk wonderbaarlijk hoeveel kunst er wordt gemaakt in de dagbesteding. Sinds ik in de gehandicaptenzorg werk ben ik zowaar omringd door kunstenaars. Een prettige bijkomstigheid.

Dus toen ik voor het eerst Richard’s nieuw ingerichte appartement mocht bewonderen maakte ik hem een compliment over de vis die ik in zijn vitrinekast zag liggen. Dat is een kogelvis, wist hij mij te vertellen. Die is prachtig, zei ik nog.

Dus waar kwam Richard mee aan gisteren? Waarschijnlijk voelt u hem al een beetje aankomen beste lezer. Ik kreeg zomaar een kogelvis cadeau! Zeg ik nog dat ik mij bezwaard voel om deze aan te nemen, want die kogelvis komt uit zijn vitrinekast vandaan dus daar moet hij wel heel trots op zijn. Maar hij was niet te vermurwen, ik moest die vis meenemen. Bovendien vertrouwde hij mij toe, hoef ik mij niet bezwaard te voelen, want hij is alweer twee nieuwe aan het maken op zijn werk.

Ik heb de kogelvis dus als trotse nieuwe eigenaar mee naar huis genomen en ga deze een mooi plekje geven. Maar ik kijk voortaan wel iets beter uit met mijn complimenten over kunst. Want ik wil al die artiesten natuurlijk niet van hun kunst beroven, dan hebben ze niets meer om te exposeren 😉

De Groeten #3

Foto-klaar maken van je appartement, zodat het te koop kan worden gezet op internet betekent tegenwoordig dat je zo ongeveer de helft van je meubelen en andere zaken ergens in opslag moet zetten. Het moet zo leeg mogelijk en zeker niet te persoonlijk zijn.

Eigenlijk moet men het idee hebben dat er niemand woont, denk ik dan. Vreemd, want iedere potentiële koper of kijker weet dat het niet zo is. “Dan kunnen ze het invullen naar eigen idee” zei onze verkopende makelaar. Kunnen ze tegenwoordig niet meer door een woning “heenkijken?” denk ik dan weer. Of heerst er wellicht een gebrek aan fantasie? Maar goed, wat doe je dan met je goeie gedrag? Juist, inpakken maar.

Vandaag komen de verhuizers een deel ophalen om in opslag te zetten. Sommige ruimten van het appartement klinken al hol, dus we gaan de goede kant waarschijnlijk op.

De langste dag

De langste dag vandaag. Het deed hem denken aan die film “The Longest Day”. Nadat de kleinkinderen waren vertrokken had hij ook zelf het gevoel dat hij D-Day overleefd had. Alsof de Wehrmacht door je appartement was geraced op een motor met zijspan. Stelletje apen. Moderne opvoeding noemden ze dat. Geen opvoeding zal je bedoelen. Ergens moest hij de plank hebben misgeslagen met de opvoeding van zijn dochter. Anders zou ze die kinderen toch anders hebben aangepakt. Niet teveel terug kijken. Gelukkig worden de dagen weer korter. Het kan niet snel genoeg herfst zijn.