amsterdam – Vluchtstrook in het Universum

Little Tokyo

Wij logeren hier in Düsseldorf in een wijk die “Little Tokyo” wordt genoemd. Veel grote steden, overal ter wereld hebben een Chinatown, hier in Düsseldorf is het juist een wijk met een hoge concentratie Japanse winkels en restaurants. Inmiddels hebben wij gemerkt dat veel Japanse toeristen dat aantrekkelijk vinden en hier in deze wijk hun verblijf boeken. De liefde voor Japan gaat zelfs zo ver dat een aantal straatnamen niet alleen in het Duits, maar ook in het Japans worden aangegeven.

Dat brengt alles bij elkaar een aparte sfeer in de wijk, die zonder meer aangenaam is. In vrijwel alle Japanse zaken mag je geen foto’s maken of filmen en in de handhaving zijn ze vrij fanatiek. Één en ander zal waarschijnlijk te maken hebben met de “TikTok-rijen” die we helaas ook hier al zijn tegengekomen.

Deze twee foto’s, die ik heb gemaakt in een Japans streetfood restaurant waar wij zaten te lunchen heb ik dan ook stiekem gemaakt, met gevaar voor eigen leven, dat zult u begrijpen beste lezer. Voor je het weet heb je een Japanse chef met een groot hakmes achter je aan als ze je betrappen 😉 de foto’s zijn hierdoor wel een beetje uit balans geraakt.

Een andere factor die de sfeer in deze wijk bepaald is helaas minder fraai, en dat is het hoge aantal verslaafde daklozen die hier in het rondte lopen. De grootste concentratie bevindt zich rondom het centraal station, maar ze waaieren uit over de hele wijk. Vooralsnog hebben we er niet veel last van omdat ze zich vooral op zichzelf en hun verslaving richten, maar het maakt wel dat je een hand op je portemonnee houdt als je naar buiten gaat. Er wordt dan ook gewaarschuwd voor zakkenrollers en er rijdt veel “polizei” door de wijk. Maar ach, laten we wel wezen, in Amsterdam moet je ook een hand op je beurs houden nietwaar?

Nou mag ik graag in de keuken staan dus heb ik uit praktische overweging meteen zelf ook maar een Japans keukenmes aangeschaft. Mijn reisgezelschap vond het alleen niet zo’n goed idee dat ik er zwaaiend mee over straat liep, dus die heb ik maar weer veilig in de koffer opgeborgen. Tot zover mijn eigen bijdrage aan de sfeer hier.

Queere Moderne

Ik heb nog nooit zoveel suppoosten bij elkaar gezien als bij de tentoonstelling “Queere Moderne” van “Die Kunstsammlung Nordrhein-Westfalen”. En ze waren allemaal alert, ook dat nog.

Kunst van homosexuele kunstenaars in de periode van het jaar 1900 tot 1950. Daar zit veel mooi werk bij, maar over het algemeen nogal somber van aard. Als je jezelf bedenkt dat ze het in deze periode niet gemakkelijk hadden om voor hun geaardheid uit te komen, en ook nog eens met een maatschappelijke achtergrond van opkomend fascisme in Europa is dat niet erg verbazend. Het gevoel daarover werd verwerkt in de schilderijen en dat merk je.

Ik was dan ook minstens zo onder de indruk van de gepresenteerde, zeer uitgebreide achtergrondinformatie als van de schilderijen zelf. In die informatie werd ingegaan op de problemen die deze kunstenaars tegen kwamen en hoe ze daar mee omgingen. Netwerken die zich vertakten van New York, London, Parijs, Amsterdam tot Berlijn kwamen in ieder land weer andere problemen en vooroordelen tegen.

Als je vervolgens voor jezelf het lijntje doortrekt naar onze huidige tijd zijn we er nog lang niet en blijft het knokken als je anders in elkaar zit dan heterosexueel. Kijk alleen maar naar hoe iemand als Donald Trump zich over deze mensen uitlaat en het fascisme wat ook vandaag de dag weer open en bloot wordt gepropageerd. Dan kan je alleen maar concluderen dat de geschiedenis zich herhaalt. We leren als mens helaas niet veel.

Ik heb mijzelf in ieder geval aardig bijgespijkerd bij deze tentoonstelling die zeer interessant is als u in de buurt bent. Mooi als je jezelf wilt verwonderen, maar als je wilt lachen moet je ergens anders zijn.

Public peeing

Je vraagt je wel eens af waar buitenlandse media hun informatie vandaan halen als het om ons kikkerlandje gaat. Hoe komt het dat bij de redactie van de Guardian het idee ontstaat om het over de “urination equality” in ons land te schrijven? Ik ga het ze niet vragen, het is wel verwonderlijk dat ze uit al het nieuws juist dit onderwerp kiezen.

Net terug van een vakantie uit Bretagne moet ik wel zeggen dat niet alleen de Amsterdamse dames een punt hebben. De sanitaire voorzieningen in Frankrijk zijn langs de snelwegen en in de steden en dorpen een stuk beter geregeld dan bij ons in Nederland. Daar hebben we echt nog wel een inhaalslag te maken. Hygiëne is daarna weer een ander verhaal maar daar hebben we nu even niet over.

Snelwegriolering

Blue Amsterdam

Zo af en toe kan ik mij verbazen over de eetlust van de kleine medemens. De burgermenu’s bij Blue zijn gerust fors te noemen. En de dame op de foto schoof die met gemak naar binnen terwijl ze gezellig met haar vriendin aan het babbelen was. Misschien kwam het omdat ik zelf niet veel trek had op dat moment, maar ik vond het een knappe prestatie. Mocht u, beste lezer, iets willen eten of drinken in Amsterdam met aardige bediening en een prachtig uitzicht, dan kan ik u Blue van harte aanbevelen. Wellicht verbaast u zich daar ook, als het niet over de eetlust van medegasten is, dan wel over het geweldige uitzicht.

Rokin #2

Rokin #1

Een kleine impressie

The English Hatter

Tijdens mijn studie aura touch healing liep ik er eens in de maand langs. The English Hatter in Amsterdam. Altijd even kijken in de etalage maar nooit naar binnen gegaan. Gisteren is het er na jaren dan uiteindelijk toch nog van gekomen. De zaak bleek veel kleiner dan je van buitenaf verwacht maar bomvol met hoeden, petten en herenmode.

We werden er uitermate vakkundig geholpen en kregen goed advies over de hoofddeksels. Dan merk je toch echt het verschil tussen een goede hoedenzaak en een souvenirwinkeltje met een rekje zonnehoedjes. Ik vertrok er uiteindelijk met een mooie wollen hoed voor de herfst en winter. Fijn om te dragen tijdens komende wandelingen.

Scheltema

Vijf verdiepingen boeken. “Als je iemand met keuzestress kwaad wil doen moet je die Scheltema in duwen”, bedacht zij zichzelf. Gelukkig kon zij zich beperken tot de kinderboeken. Iets met beesten, daar is haar nichtje dol op. Binnenkort is ze jarig, dus dan is een leuk kinderboek over dieren een geschikt cadeau. Met 7 jaar ben je uiteindelijk nog te jong voor Jan Wolkers of Gerard Reve.