Even een pauzemuziekje, gewoon omdat ik daar zin in heb. En wie is daar beter in dan Herb Alpert? In herinnering zit ik weer even op de bank met een schaaltje chips en een cola naar “Ter land, ter zee en in de lucht” te kijken als ik dit hoor. Ik heb vernomen dat RTL dat programma wederom op de buis wil brengen. Dat mag van mij alleen als ze ook de muziekjes van Herb weer van stal halen. Zonder kan dit programma niet als comeback!
Museum hattrick Haarlem
Omdat ik momenteel in de gelegenheid ben om door de week musea te bezoeken, hebben we er gisteren in Haarlem drie bezocht. Zo haal je die museum jaarkaart er wel uit. Het was overal heerlijk rustig. Het fijne van deze musea is ook nog eens dat ze vrij dicht bij elkaar liggen in het centrum van de stad.
Gunstig, want in de weekeinden kan je er vaak over de hoofden lopen. In het Verwey museum tref je een aardig stuk aan over de geschiedenis van Haarlem. Er hingen wat weinig schilderijen van Verwey zelf, dat viel tegen. In het Teylers museum vind ik zelf de afdeling met oude wetenschappelijke instrumenten heel leuk. Het prachtige gebouw zelf is trouwens al een bezoek waard.
Voor oude meesters kan je terecht in het Frans Hals museum. Daar viel ons op dat bezoekers met audio begeleiding heel erg zenuwachtig worden voor schilderijen omdat ze geen detail willen missen. Met zo’n speakertje aan hun oor staan ze als vlooien heen en weer te bewegen voor het doek. Vermakelijk die zelf opgelegde nerveusiteit. Wij laten de audio in musea liever voor wat hij is. Wellicht missen we wat details, de nerveusiteit in ieder geval niet.
Scheefeningen
De boulevard van Scheveningen is s’avonds erg leuk om over te wandelen. Lichtjes, vuurtjes, terrassen, verdwaalde toeristen. Nou is het nog geen hoogseizoen als het om toerisme gaat, maar het was er evengoed redelijk druk. Evengoed is het dan wel een schril contrast als je twee daklozen in de vuilnisbakken ziet zoeken om 50 meter verderop langs het Kurhaus met zijn gasten te lopen. Zo scheef is de welvaart verdeeld in dit land en het lijkt wel of dat contrast steeds groter wordt. Vandaar dat ik mijzelf voor één keer (met respect) de woordspeling “Scheefeningen” permiteer.
Haringen
Soms kom je in een museum en dan is het er zo druk dat je begrijpt waarom er in musea soms met een tijdslot wordt gewerkt. Dat hadden ze in museum Voorlinden in Wassenaar bij de tentoonstelling met werk van Anselm Kiefer ook moeten doen. Gisteren was het er zo druk dat ik het het gevoel kreeg een haring in een ton te zijn.
Dus terwijl ik een foto probeer te maken van een schilderij loopt één of andere ouwe tang voorlangs terwijl ze aan het gifkikkeren is dat iedereen maar foto’s loopt te maken. Waarop ik droog als antwoord gaf dat anderen daar dan weer doorheen lopen. Alsof ik er wat aan kan doen dat het zo druk is. U begrijpt beste lezer, bij sommige bezoekers zat de sfeer er goed in. Dat gaf mij wel het idee om fotograverende bezoekers op de plaat te zetten. Zoals u ziet is dat beter gelukt dan foto’s maken van de schilderijen.
In ieder geval, het werk van Kiefer is prachtig. Voor zover we het hebben kunnen zien. De mopperende haringen waren wat minder, dus we zijn nog maar even naar Scheveningen gereden om uit te waaien. Waarover later meer, fijne zondag!
Balloon
Inderdaad, leeg, u mag het vanochtend geheel zelf invullen. Prettige dag!
Horror-hazen
Ik weet het niet met deze hazen. Ze staan hier in de supermarkt met een gezichtsuitdrukking die weinig plezier uitstraalt. Hebben ze pijn? Nee, ze kijken eerder agressief, klaar om in de aanval te gaan. Of ze schreeuwen, maar ze zijn in ieder geval niet vrolijk. Neem daarbij het gegeven dat ze bijna een halve meter hoog zijn, volgens mij bezorgen ze kinderen slechte dromen. Ik zou ze zelf niet cadeau doen. Tenzij je een hekel hebt aan het desbetreffende kind. Dan is het natuurlijk een prima cadeau. Ze kosten alleen wel ruim zestien euro. En dat is dan weer veel voor een kind waar je een hekel aan hebt, zo’n volwassen prijs.
Zeeschuit
Vanochtend even naar de pier in Velsen-Noord geweest. Alleen het eerste stuk was te belopen. De uiteinden waren nog gesloten vanwege de windkracht van gisteren. Er kwamen weer een aantal zeeschepen binnen. Altijd een fraai gezicht.
Koud pookje
Gespot op de parkeerplaats, tja, je zal er maar last van hebben, zo’n koud pookje.
Er was eens…
Als je aan het opruimen slaat kom je nog eens wat tegen. Vandaag uit het archief “de Kale Doperwt”. Een stripfiguurtje waarvan de meeste belevenissen, voornamelijk bestaand uit één enkele afbeelding door mij werden getekend en geplaatst op het VK-blog. Bas van Vuren, hier niet onbekend, heeft ook deel uitgemaakt van die weblogomgeving van de Volkskrant.
Na de sluiting van VK-blog is de Kale Doperwt met mij mee verhuist naar verschillende platforms op het internet. Sommige bloggers uit die periode waarmee ik nog contact heb (voornamelijk op Facebook) noemen mij nog steeds “Dop” of “de Kale” in plaats van Jan. Daar heb ik geen probleem mee, het figuurtje werd uiteindelijk een soort van alter ego. Inmiddels is Dop met pensioen, een comeback zit er vooralsnog niet in.
En nu verder met opruimen, anders klaar ik de klus niet vandaag 😉 fijne zondag!
Strandstruinen
De zee heeft een zekere aantrekkingskracht op mij. Ineens begint het te kriebelen en wordt het weer tijd voor de wandelschoenen. Hoe minder mensen aanwezig hoe prettiger, dus het is goed dat de zomervakantie nog even op zich laat wachten. Dat vergroot de kans op rustig verpozen aan zee.
Vluchtstrook in het Universum 