Wat heeft meer waarde, water of goud? Als ik de beelden in het journaal zie vraag ik mij dat af. Maar eigenlijk weet ik antwoord al. Goud kan je niet drinken. En zonder water kan je niet. Eigenlijk vreemd dat “den mensch” daar niet zorgvuldiger mee omgaat. Dat men aan goud meer waarde hecht. Vreemde mensen.
Arceren, met streepjes licht-donker effect in een tekening aanbrengen. Daar moet je geduld voor hebben. En je moet er in oefenen. In de onderstaande tekening is het mij aardig gelukt.
De nacht heeft voor een ochtendmens ook een aantrekkelijke kant. In het donker zie je minder. Je hersenen, noem het voor je gemak even je “receiver” krijgt minder visuele indrukken binnen. Daardoor heeft overprikkeling minder kans. En dat is prettig. De donkere nacht is als het ware rustgevend. Ook omdat het stiller is buiten, zeker als later op de avond veel mensen slapen. Tijd om mijn receiver maar weer eens helemaal uit te zetten. Anders ben ik morgenochtend geen mens meer. Fijne nacht toegewenst beste lezer, tot morgen.
Je moet ze ergens trekken. Voor je eigen bestwil. Anders wordt je steeds onder de voet gelopen. Zeker als je een gever bent. Daar weten nemers wel raad mee. En daar zijn er nogal wat van op deze aardkloot.
Ik heb dit verschijnsel nooit begrepen, en ik zal het ook nooit begrijpen. Totale disrespect voor de natuur en bomen in het bijzonder. Van bomen blijf je af, tenzij je ze een knuffel wilt geven. Dus namens deze boom “Fuck you Rita!”.
Tussen de bebouwde kom Heemskerk/Beverwijk ligt een fors stuk tuindersgebied. Vrijwel iedereen die naar bos of duin wil scheurt er doorheen maar kijkt nauwelijks in het rond. Dat terwijl je er nog wel eens een koopje kan tegenkomen.
Groene en rode sla, beetje bloembol-effect
Als het geen rabarber is dan wel sieruien. Ze staan er mooi bij. Deze stonden ook te koop langs de weg. Er is in dit gebied ook nog een kruidenpluktuin en hier en daar kan je terecht bij kwekers voor perkgoed.
Niet om te huilen
Mooi fietsweer vandaag, niet te warm met een koele bries. Als het morgen weer zo is staan we waarschijnlijk wederom op de pedalen.
Ruben van Rooijen, onze kat, lag afgelopen woensdag weer eens overhoop met zijn aartsrivaal Witje. Op leven en dood. De haren vlogen in het rond. Monique kon ze nauwelijks uit elkaar krijgen. Hij leek er redelijk uit te zijn gekomen maar deze ochtend hinkte hij in ene en tilde zijn linker voorpoot steeds op, Ruben had duidelijk pijn. Gelukkig konden we snel terecht bij de dierenarts in Velserbroek. Een bijtwond, de pus kwam eruit. We zijn uitstekend geholpen. Twee injecties en een antibioticakuur verder zijn we inmiddels weer thuis met die schooier. De pijnstilling werkt goed. Tarief van Ruben: 1 plak ham. Tarief van de dierenarts: daar gaan we het hier maar niet over hebben. Ik heb wel een goede tip, als je een goed salaris wilt verdienen, wordt dierenarts.