Nadeel van vakantie is dat je moet inpakken. En reizen. En uitpakken. Verder is het wel leuk. Ik heb Frankrijk altijd links laten liggen als vakantiebestemming maar dit keer gaat de reis toch maar eens naar Bretagne. Dat gaat lachen worden want mijn kennis van de Franse taal is ronduit belabbert. Ik zal mij met het nodige handen en voetenwerk moeten zien te redden.
Dus toch maar eens gekeken naar vertaal-appjes. Borrelnoten zijn “Les chips ou let noix” in het Frans volgens Reverso. Wat schetst mijn verbazing? Ik krijg daar een voedingsadvies bij? Wat is dat voor vertalende betutteling? Reverso gaat het dus niet worden. Ik laat mijn vakantie niet verpesten door ongevraagde gezondheidsadviezen.
Mocht u, beste lezer, een tip hebben voor een goede vertaal-app, dan houdt ik mij aanbevolen. Dan ga ik nu weer verder met inpakken.
Ik probeerde kort terug de weblog van Marc te bezoeken en krijg deze melding. Heeft iemand daar ervaring mee op WP? Mijn telefoon is beveiligd met Norton, maar de melding komt daar zo te zien niet vandaan. Vreemd.
Marc, als je dit leest, sterkte met deze bende. Ik ben de laatste die paniek wil zaaien maar ergens zit iets niet goed? Ik zal zelf de scanner er even over laten gaan.
Update van Marc zelf:
Omdat mijn gekozen domein mij tot nu toe niet zo goed afging koos ik voor een meer toepasselijke, namelijk eentje die veel gemakkelijker gangbaar is en tevens ook zowel op Instagram, YouTube, Wikiloc reeds gebruikt wordt. Mijn nieuwste domeinnaam is: https://www.marcgaatwandelen.be/
Dus dat is de reden dat elkeen wellicht dezelfde melding zal te zien krijgen, zoals jij er een screenshot van wist te maken. Je mag (vrijblijvend) mijn gewijzigde website delen met anderen, waarvoor dank uiteraard.
Als dat je langs komt fietsen, stopt en gaat staan kijken hoe de vrachtwagen van de supermarkt wordt gelost. Hij staat er (links op de foto) nu al ruim tien minuten, kijkt en zegt niets. Het winkelpersoneel trekt zich er niets van aan en blijft gewoon lossen. Het zegt wel iets over je belevingswereld als je dit interessant vindt. Onze lieve heer heeft vreemde kostgangers.
Chunky mango salsa, van die kleine dingen in het leven waar je dan weer vrolijk van wordt. Terwijl ik er mee bezig was stopte het met regenen (echt waar!).
30 maart schreef ik hier een stukje over in het “nu” leven. Daarin gaf ik aan dat de akties van de medemensen het erg lastig maken om daar de positieve kant van te blijven zien. Ter illustratie even een greep uit het nieuws van gisteren:
Screenshot: VihU – bron Volkskrant
En dan vraagt men zich in Den Haag af waarom het vertrouwen in de politiek maar af blijft nemen? Serieus? Gelukkig kom je er in Den Haag genadig van af als je er jarenlang een bende van maakt. Sterker nog, alle schandalen bij elkaar zijn een prima springplank voor een leuke baan bij de NAVO.
Screenshot: VihU – bron RTL nieuws
Zo’n vooruitzicht doet uiteraard grijnzen. Inhalig egoïsme viert hoogtij in het nu. Als je maar graaien kan.
Screenshot: VihU – bron BNR
Let op: het gaat hier allemaal om heel veel belastinggeld wat bij elkaar is gebracht door de hardwerkende modale groep mensen in Europa, in het geval van de mondkapjes uiteraard in Nederland. Modaal inderdaad, want als je daar boven terecht komt lijkt het wel alsof je helemaal geen belastinggeld meer hoeft te betalen.
Screenshot: VihU – bron NRC / NOS
Schaamte staat kenbaar niet meer in je woordenboek als je zoveel geld op je rekening hebt staan. In het Algemeen Dagblad schreef Kitty Herweijer een aardige column over de belastingontduiking van deze dame en het zogenaamde goede doelen imago wat hiervoor als rookgordijn wordt opgetrokken. Maakt u zich vooral geen illusie beste lezer, Charlene is niet de enige rijke stinkert die er dit soort praktijken op na houdt.
En zo blijf ik mij afvragen in wat voor rare wereld we zijn beland met elkaar. Ik kreeg ooit van een goede collega het advies; “irriteer je niet, verwonder je slechts”. Dus dat probeer ik vandaag maar weer. Gelukkig regent het, dat is fijn. Ik wens u een prettige dag beste lezer, mocht dat niet in het “nu” zijn, dan kan ik dat wel enigzins begrijpen 😉
In Brabant zijn ze er al achter, de rest van Nederland zal snel volgen. Ik hoef die maatregelen zelf niet want ik houd wel van een beetje spanning. Maar u bent gewaarschuwd beste lezer, het is gevaarlijk hier op de vluchtstrook.
Ik zie vanochtend in het nieuws potentiële wijnbouw in ons en omringende landen. Zuid Europa is er straks niet meer geschikt voor. Ik zie warmterecords en juichende mensen omdat het zaterdag a.s. wel 24 graden kan worden.
Nou wil ik de pret niet drukken en benadrukken dat ik absoluut geen klimaatwappie ben, maar er wordt toch wel enigzins voorbij gegaan aan de reden voor deze records?
Ik heb niets tegen een zonnetje, integendeel zelfs. Ondanks het feit dat ik er van de dermatoloog niet meer in mag zitten zie ik de zon graag schijnen. Maar wat mij betreft heeft het komende warmterecord wel een rouwrandje. En daar zie ik deze ochtend niet veel van terug in het nieuws.
Toch maar even getest want dit is wel weer een vervelend virus. Geen covid, dat is mooi. Evengoed blijf ik mij verbazen over de hoeveelheid snot die je lijf kan produceren. Uitzieken maar weer.
Ik loop een beetje achter hier. Althans, dat dacht ik in eerste instantie. Als je als uitgangspunt neemt om iedere dag iets te plaatsen als je begint met bloggen, dan wel. Maar dat punt heb ik inmiddels achter mij gelaten. Soms maken de broodnodige dagelijkse drukke zaken nu eenmaal dat iedere dag een bijdrage hier niet altijd mogelijk is.
Ondertussen ben ik met het UWV in gesprek geweest en heb een paar stappen kunnen maken richting omscholing. Ik heb aangegeven dat ik iets in de verslavingszorg wil gaan doen, en het UWV staat daar voor open. We zijn er nog niet helemaal, maar het gaat de goede kant op.
Na dat eerste gesprek en kennismaking met mijn persoonlijke begeleidster vroeg zij mij wat mijn bevindingen met het UWV waren tot nu toe en hoe ik het gesprek had ervaren. Daar kon ik gelukkig positief op reageren. Ik gaf haar eerlijk mee dat mij dat 100 procent meeviel, zeker gezien de negatieve berichtgeving over het UWV in de media. De toeslagenaffaire heeft daarin niet bepaald een positieve rol gespeeld. Wat veel mensen echter vergeten is dat dit soort organisaties uitvoerende organen zijn die het beleid uitvoeren wat door het kabinet wordt bepaald. Daar ligt de oorzaak van het reilen en zeilen van dit soort organisaties.
Ik begon mijn begeleidster dan ook te vertellen over mijn vader. Die schoot mij spontaan te binnen tijdens dat gesprek. Ik heb mijzelf altijd gestoord aan ambtenarenmoppen. Mijn vader is zijn hele werkzame leven belastingambtenaar geweest en als ik zag hoe hard hij moest werken vond ik die moppen niet gepast. Zeker niet omdat hij ontzettend veel mensen heeft geholpen in het verleden met hun papieren in tijden dat aangifte doen een zeer lastige zaak was. De belastingdienst is net als het UWV een uitvoerend orgaan waar mensen in het rondte lopen en je proberen te helpen. Ondanks de vaak onlogische regelgeving en bezuinigingen die ze vanuit de politiek voorgeschoteld krijgen doen ze daarvoor evengoed hun best.
Met dat besef realiseerde ik mij dat die ouwe man van mij veel meer mensen geholpen heeft dan ikzelf tijdens mijn grafische loopbaan. Daar mag hij trots op zijn, ik ben dat in ieder geval wel op hem. Hopelijk gaat het met mijn omscholing de goede kant op. Dan kan ik in mijn laatste werkzame jaren ook nog wat mensen helpen hun verslaving onder controle te krijgen. Doe ik voor een paar jaar ook nog iets nuttigs. Want drukwerk gaat het niet meer worden. Ik houd u beste lezer, op de hoogte van de ontwikkelingen. En ondertussen ga ik het prijsniveau van schooltassen eens bekijken, want daar ben ik alweer een tijdje uit.
Je moet in het nu leven! Je hoort en leest het steeds vaker. Het “nu” omarmen. Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Kwamen we deze constatering eerst in diverse spirituele stromingen tegen, heeft het inmiddels zijn weg gevonden naar de psychologie en de algemene beleving van de dag. Het zou zomaar kunnen dat je dit advies inmiddels in de Libelle tegenkomt bij wijze van spreken.
Het wordt wel wat lastig als het “nu” je om de oren slaat met actuele zaken waar je niet zo vrolijk van wordt. En dat zijn er nogal wat. De medemens zorgt daar ruimschoots voor. Dan is in het nu leven niet meer genoeg. In dat geval is het ook noodzakelijk om je te focussen op de positieve kant van het leven. En dan blijven er vaak maar kleine dingetjes over.
Een zekere nonchalance helpt hier goed bij is inmiddels mijn ervaring. Haal eens wat vaker je schouders op als er wat gebeurd en denk “fuck it”. Maak de problemen van een ander niet de jouwe. Dat is ook een welgemeend advies. Want ga eens bij jezelf na, hoe vaak gebeurd dat wel niet? Je kan ook te betrokken zijn en al de ellende van anderen op je nek halen. Zelf schiet je daar niets mee op.
Goed, het lukt ondanks alle afleiding steeds beter in dat nu. Teveel in het verleden is niet goed, daar verander je toch niets meer aan. En teveel in de toekomst is ook niet goed, dat wordt dan een pad vol beren. Laat ik u achter met een toepasselijk muziekje, kijk uit het is een stevige. De titel zegt genoeg, mocht u de muziek niet helemaal kunnen waarderen.
Say fuck it
Een leeftijdsbeperking? Mijn hemel, focus op het positieve!
Vluchtstrook in het Universum 