Kanttekeningen – Pagina 25 – Vluchtstrook in het Universum

Oorlog in een doosje

Beste lezer, als u naar het journaal kijkt denkt u vast bij uzelf “kon die oorlog maar in dat doosje blijven”. En dat denk ik met u mee. De mensch blijft elkaar de hersenen in slaan, al dan niet met de zegen van de heer Trump, die als een soort pauselijke veldheer wijwater meent te moeten sprenkelen over de slagvelden. Hij ziet dat als het bouwrijp maken van Gaza, pikt zijdelings een gigantische hoeveelheid grondstoffen van Oekraïne mee en gooit en passant nog wat bommen op Jemen. Dat hij daarmee de nodige burgers de dood injaagt is uiteraard bijzaak. Ego’s van nare mannetjes, daar hebben we mee te maken en ze bepalen momenteel de geschiedenis. Trump is nog maar net begonnen, zet dus nog maar vier jaar je helm op, het blijft waarschijnlijk nog even knokken geblazen.

Doorduwen

Ik weet het, hij zit ietwat vol. Evengoed, gezien de flexibele inhoud van de zakjes zou ik zeggen: “flink doorduwen met twee duimen, dan passen er vast nog wel een paar bij”. Goedemorgen!

Vlinder

Het is veel te warm voor de tijd van het jaar. Dat is aan de ene kant prettig, maar aan de andere kant alarmerend gezien de ontwikkelingen van het klimaat. Ik snap het euforisme over deze dagen dan ook niet helemaal. Het is mij wel opgevallen dat er veel vlinders te zien zijn. Wellicht wordt het voor deze fladderaars een goed jaar, laten we het hopen. Prettige zondag!

Jesus

Gelukkig was er gisteren naast de beeldjes van Nick Cave ook veel kunst van anderen te zien. En veel mensen, want het was weer behoorlijk druk in museum Voorlinden.

*Wat zie ik? Een slaapzak met punthoofd?*

Voorlinden werkt met tijdsloten. Iets wat steeds vaker voorkomt in musea. Kenbaar lopen we ze plat met z’n allen dat dit nodig is. We waren gisteren behoorlijk vroeg dus het was te doen.

Maar het is wel een factor waar je rekening mee moet houden. En mij persoonlijk tegen zou kunnen houden, ik kan namelijk niet zo goed tegen mensenmassa’s.

In combinatie met een lunch in Scheveningen (wat vlak in de buurt ligt) hebben we in ieder geval wel een leuke dag gehad. Ik kan u daarom, beste lezer, deze kleine impressie niet onthouden. Maak er ook deze dag weer wat moois van.

Duivelse kunst

Er staan 14 keramische beeldjes in museum Voorlinden. Die zijn gemaakt door Nick Cave in de tijd van corona. De beeldjes vertellen een verhaal over de duivel. Knap gemaakt, ik doe het hem niet na. Maar om nou te zeggen “Mien Gott, wat een kunst”?

Ik vind meneer Cave een heel interessante man, een boeiende persoonlijkheid. Ik ben echter bang dat hij voor een grote groep mensen in de categorie aan het vallen is van beroemde mensen die niets verkeerd meer kunnen doen. Mensen die als ze een scheet laten, de scheet direct tot kunst wordt verheven.

Het is voor museum Voorlinden natuurlijk wel een aardig “lokkertje”. Eerlijk is eerlijk, zelf liep ik er gisteren ook weer rond. Maar ergens kan ik mij voorstellen dat Nick Cave een beetje loopt te grijnzen dat zijn covid hobby de wereld over gaat en overal tentoon wordt gesteld. Want laten we wel wezen, als deze beeldjes waren gemaakt door je buurvrouw hadden ze nergens in een museum gestaan.

Tatarataaah!

Over creatief met stickers gesproken, deze kwam ik op de pier tegen. Laten we het hier maar niet over de creativiteit hebben die Tata heeft met de cijfers van hun uitstoot want daar worden we niet vrolijker van.

Mona Schwarzenegger

Aangetroffen ergens bij St. Maartenzee, creatief met “ankleber”.

Prioriteiten

Soms moet je ze stellen. De reden waarom ik hier meer af- dan aanwezig was is dat ik druk bezig ben geweest met mijn omscholing. Zoals ik hier ongeveer een jaar terug heb gemeld ben ik werkloos geraakt door het faillissement van de drukkerij waar ik werkte. Via het UWV heb ik de mogelijkheid tot omscholing gekregen en ben ik inmiddels geslaagd voor de eerste van de twee examens. Vanwege de voorbereidingen daarop heb ik de boel op de vluchtstrook laten verslonzen, iets met prioriteiten. Tijd om de boel eens af te stoffen hier terwijl ik start met het tweede deel van mijn opleiding. U bent nog niet van mij af beste lezer, meer leeswerk volgt!

Who needs McDonalds?

Ik sta er weer fraai op, dat wel…

Voor zijn kiezen

Hij is er weer, Ruben van Rooijen. Afgelopen vrijdag heeft hij een kleine operatie ondergaan en hebben ze twee kiezen getrokken. Dat gebeurde onder algehele narcose. Je kan van een kat namelijk niet verwachten dat die daar rustig bij blijft zitten.

Bijna anderhalve dag zag hij dingen die wij niet konden zien, was schrikkerig en overduidelijk niet de oude toen hij daar uitkwam. Inmiddels zeurt hij weer om eten en aandacht op de manier zoals wij onze bejaarde kleine vriend kennen. Waarschijnlijk was hij door de anesthesie zo stoned als een garnaal.

Over een week moet hij weer zijn reismand in voor controle bij de dierenarts. Het zal mij benieuwen hoe dat gaat verlopen, want een stuk wantrouwen naar dat mandje en de mogelijke gevolgen van het gebruik daarvan zijn nog niet verdwenen.