
De knusper puffreis is op, volgens mij wordt het tijd dat we weer eens naar Duitsland gaan. Ik begin alvast aan een boodschappenlijstje.

De knusper puffreis is op, volgens mij wordt het tijd dat we weer eens naar Duitsland gaan. Ik begin alvast aan een boodschappenlijstje.

Kleine noot aan het AD: volgens mij hoort dit bericht onder de categorie “Bizar”. Wat ook bizar is; het feit dat er nog mensen zijn die überhaupt nog in het sprookje politiek geloven met al die koekebakkers in Den Haag. Met alle respect voor echte bakkers trouwens. Weten we in ieder geval wel waar al die PVV-ers zitten als ze niet in Den Haag aanwezig zijn, in de droomvlucht, hoe toepasselijk.

Vandaag was ik even in “Heerlijkheid Castricum” maar niet omdat ik een liefhebber pur sang ben, ik was er gewoon. Castricum is een beetje het Wassenaar van de IJmond voor als je een beetje op “standing” wilt wonen. Zo wordt er in ieder geval door een deel van de inwoners tegen aan gekeken.

Zelfs spoken staan er in de rij op de markt bij de viskraam. Er is iedere vrijdag markt in Castricum, het was er redelijk rustig.

Het doel was niet de markt op zich, we wilden er gewoon even door het centrum lopen, en liepen er zodoende tegen aan. Er waren opvallend veel wespen aanwezig, ik had al gelezen dat ze vroeg waren dit jaar, het viel gewoon op zoveel als het er zijn. Diverse kramen met zoetigheid zijn natuurlijk aantrekkelijk voor die beestjes.

Met de groeten van Mr. Pi-Nuts, wie dat rare ventje naast hem is weet ik niet, die ging er in ene bijstaan toen ik de foto wou maken.

Met een 9,5 voor mijn scriptie, ik moest twee keer kijken en mijzelf even knijpen maar het staat er toch echt. Ik zit momenteel tussen de verhuisdozen, het lijkt er op dat ik mijn studieboeken nu ook in kan pakken. Nu even voorbereiden op de verhuizing en een korte vakantie, daarna op zoek naar een geschikte werkgever in de verslavingszorg. Ik heb er alle vertrouwen in dat het gaat lukken.

Ze staan weer volop in bloei, de rozenbottelstruiken. In het openlucht zwembad in Wormer, waar ik in de zomer veel te vinden was, stonden ze volop rond het lig- en speelveld. Waarschijnlijk staan ze er nog steeds, ik ben er inmiddels al jarenlang niet meer geweest. Als ik de geur van die bloeiende struiken ruik kan het gebeuren dat ik in gedachte in ene op de fiets zit met een gesmeerde boterham, een fles lauwe limonade en een meegekregen gulden op zak voor iets lekkers uit het snoepwinkeltje, onderweg weg naar het zwembad. Associaties bij geuren, voor je het weet ben je voor heel even weer kind. Maak er een mooi weekend van beste lezer, met een groet naar het kind in u allen.
Ik heb het idee dat je een beetje nerveus op je rijbewijs komt te staan als je in deze Photo-Me gaat zitten voor pasfoto’s op station Beverwijk.

Markt in Beverwijk, als ik eerlijk ben kan je beter vrijdag naar de markt in Heemskerk gaan, die is een stuk gezelliger.

Dat heeft alles te maken met de ligging, het centrum van Heemskerk heeft een gezelliger uitstraling dan de Breestraat van Beverwijk.

Maar ik kwam er tijdens mijn wandeling overheen dus ik wou u een kleine impressie niet onthouden. Zoals u ziet was het er nog niet heel erg druk.

De marktkooplui hebben het niet gemakkelijk volgens de laatste berichten. Het zou zomaar kunnen dat deze markt in de nabije toekomst gaat verdwijnen.

Maar dat zou ook kunnen komen omdat je gulden tegenwoordig geen daalder meer waard is op de markt. Niet alleen in Beverwijk trouwens, dat geldt voor iedere markt.

Opgelet! Bij de Tuftuf-bar in Amsterdam hoor je bij de ouderen als je ouder bent dan 25 jaar. Dus Em, als je dit leest weet je het, bij deze ben je een ouwe sok 😄

Als je ergens opnieuw begint op “social” media is het altijd weer even wennen en je weg zien te vinden. Omdat ik geen sponsor meer wou zijn van de Big Tech heb ik afscheid genomen van Facebook en Instagram. Whatsapp hangt aan een zijden draadje en ga ik verlaten na mijn verhuizing. Een alternatief voor Google is nog in onderzoek maar ben ik min of meer wel uit, waarschijnlijk wordt het Proton. Het gaat nog wel even een klus worden om het adresboek van Gmail over te zetten.
Op Facebook zaten er bij mijn contacten veel striptekenaars en illustratoren en die zitten helaas niet allemaal op Mastodon. Mastodon is een soort kruizing tussen Facebook en Twitter uit Duitsland. Nu ik er even op rond scharrel kom ik steeds leukere mensen tegen. Neem nou Ailantd Sikowsky met prachtige digitale illustraties. Ik heb direct even een volgverzoek aangevraagd, zoals u hieronder kan zien ben ik in afwachting van het antwoord.
Het goede nieuws voor u beste lezer is dat er een positief antwoord is op de vraag “Is er leven naast de Big Tech?”. Ik kan dat inmiddels bevestigen, er is bijzonder veel en mooi leven naast de BT. En het mooie is ook nog eens dat je tussen veel geestverwanten terecht komt als het gaat om de keuze van providers. Tips in overvloed!
Mocht u mij op willen zoeken op Mastodon, ik opereer daar onder de naam “Kronker”; JanSierhuisMastodon.social. Maar u kunt ook altijd WordPress blijven bezoeken, ik zit hier voorlopig nog wel.


In 1988 bezocht ik Pinkpop. In die tijd was dat nog een festival van één dag, daar had ik ook wel genoeg aan. Het jaar daarop bezocht ik Torhout in België, dat festival heette toen nog Torhout-Werchter in plaats van Rock Werchter. Duurde ook niet langer dan een dag. Heel veel festivals waren er in de jaren tachtig nog niet, het waren speciale gelegenheden en dat maakte ze extra spannend. Ervaringen om nooit te vergeten.
Inmiddels hebben festivals een ware vlucht genomen. Je kan het zo gek niet bedenken of er wordt wel een festival omheen georganiseerd. Mijn wenkbrouwen trokken dan ook enigzins op toen ik bij NH-Nieuws een klaagzang tegenkwam vanuit de omgeving Alkmaar over het gebrek aan festivals.
Blijkbaar is een gedeelte van “den mensch” dermate diep gezonken dat ze zich zonder niet meer kunnen vermaken. Dat is eigenlijk wel een trieste ontwikkeling. Entertainment moet aangereikt worden want men kan er zelf niet meer voor zorgen. Dat is wat mij betreft een vorm van creatieve armoede. Of zou het te maken hebben met het feit dat het nooit genoeg is? Tevreden kunnen zijn met wat je hebt lijkt namelijk ook steeds zeldzamer te worden.
Dat lijkt mij een aardig onderwerp voor een aparte post; “meer”. Alles moet groeien en meer, de economie, geld, vermaak. “Meer” wordt nog eens onze ondergang. Maar voor het zover is verwacht ik natuurlijk wel dat jullie allemaal kaarten kopen voor het “Meerfestival” wat ik ga organiseren, dat lijkt mij een mooi thema!