
Wijk aan Zee

Wijk aan Zee



De auto ruikt naar havermoutkoek en aardbeien. Na de markt in Heemskerk ben ik naar Wijk aan Zee gereden. Wat een rust. Het zal de combinatie zijn van bewolking en de zomervakantie die nog niet is begonnen. Net als het weekend trouwens, hoewel die voor mij op vrijdag begint. De geur van de zee, havermoutkoek en aardbeien. Mijn neus zegt dat er slechtere manieren zijn om het weekend te beginnen.
Je moet ze ergens trekken. Voor je eigen bestwil. Anders wordt je steeds onder de voet gelopen. Zeker als je een gever bent. Daar weten nemers wel raad mee. En daar zijn er nogal wat van op deze aardkloot.


Een voordeel van wonen in Beverwijk is dat je snel in Wijk aan Zee en dus aan de kust bent. Na het avondeten nog even de zeewind om je hoofd. De eventueel opgedane negatieve energie van de dag waait zo je systeem uit.


Ik heb iets met de zee en er vooral veel respect voor. Je kan ze maar beter niet onderschatten. Derhalve heb ik ook iets met havens. Het komen en gaan, het trotseren van de elementen, de boten en alles daar omheen heeft voor mij zijn charme, zolang het maar met zeevaart heeft te maken. Binnenvaart is lang zo spannend niet. Althans, in mijn belevening. Havens hebben iets spannends, havensteden zijn meestal robuust. Ik mag er graag rond banjeren.
