Ik geloof, maar niet in de kerk. Dus heb ik mijzelf jaren terug uit de kerkregisters laten schrijven. Goed voor mijn gemoedsrust. Maar zingen doe ik nog wel! Vooral onder de douche. Nu ik even rustig op de bank dit bericht zit te schrijven, schiet mij weer eens een liedje te binnen. Heeft u dat ook wel eens? Dat er spontaan een liedje in je hoofd schiet? En dat je jezelf afvraagt waar het vandaan komt? Ik wel. Zeker als het “Apen pellen pinda’s” van Nico Haak betreft.
De bezeten koelvitrine
Lopen we vanmiddag in de buurtsuper, blijkt de koelvitrine bezeten te zijn. Poltergeist in Albert Heijn. Toen ik dichterbij kwam hoorde ik het naar mij fluisteren “Koop uit mijn vitrine”. Ja, doei! Ik kijk wel uit. Voor je het weet doet de koelkast thuis ook zo raar. Dan maar geen aardappelpartjes.
Link: Timboektoe
“Typisch Beverwijk, alleen de Bazaar is bereikbaar” concludeert zij s’ochtends vroeg. En dat terwijl ze zin heeft om in Wijk aan Zee eens flink de bloemetjes buiten te zetten. Omdat ze zelf ook buiten dienst is. “Er zit maar één ding op” bedenkt ze zichzelf terwijl ze naar de taxi standplaats loopt “De volgende zomer huur ik een strandhuisje en blijf daar gewoon slapen. Dan ben ik van dat gedonder met het openbaar vervoer af. Dienst of geen dienst”.
Het is een beetje laat geworden vandaag. Dat krijg je met lange films. Goed acteerwerk. Geen film waar je vrolijk van wordt. Nog maar even een beetje positieve energie tot mij nemen. Voor het betere slaapwerk. Ik wens ook u beste lezer een fijne nachtrust. En morgen gezond weer op, vrij naar Sonja.
Ergens in Heemskerk is er een aap vermist. Met de aap zelf gaat het goed. Hij geniet met een glimlach van het zonnetje. Het zou zomaar kunnen dat hij niet naar huis wil. Een hangaap bij de supermarkt, dat is weer eens wat anders dan hangjeugd.
Ik kreeg van Miss Oneart (www.oneart.nl) drie kleine stukjes dik karton mee vandaag. “En die wil ik met tekeningen terug zien op Insta ja? Maak maar een strippie ofzo”. Het was haar ontgaan dat ik inmiddels actief ben op WordPress. En dat houd ik graag zo. Instagram en Facebook hangen er een beetje bij. Omdat de stukjes karton nogal klein zijn is dit een leuke uitdaging. Binnenkort de resultaten, hier op WordPress.
Ze stond de boel op een afstand te bekijken. De sfeer rondom het schoolplein was nog het beste te vergelijken met een slangenkuil. Roddel en achterklap van wachtende vaders en moeders. Elkaar vol achterdocht bekijkend vanuit hun zogenaamde veilige zelfgecreeërde groepjes. Die veiligheid was maar relatief wist zij uit ervaring. Op het moment dat je iemand in vertrouwen nam kon je maar beter je rug in de gaten houden. Voor je het wist zat er een mes in. Ze had een hekel aan het schoolplein. Maar de gedachte aan het ijsje wat ze zo met haar dochter zou gaan eten maakte een hoop goed.
Zondagochtend in Egmond aan Zee. Het rek met voornamelijk Duitse kranten staat alweer voor de kiosk. Naast het fel gekleurde strandspeelgoed van de souvenirwinkel. Rustig wachtend op de eerste toerist. Voor de drukte begint laat een man zijn hond nog even uit. Hij rent over het strand. Het is zondagochtend in Egmond aan Zee. Tijd voor koffie.
Vluchtstrook in het Universum 