Echo uit het verleden

Één van de duistere gangen op het forteiland (foto: VihU)

Tussen IJmuiden en Velsen-Noord ligt in de monding van het Noordzeekanaal naar de Noordzee een forteiland. Je kan er met een veerboot naar toe. Er hangt een bedrukte energie op het eiland. In WOII heeft de Duitse bezetter op een groot gedeelte zijn stempel gedrukt. Daarvan kom je op het eiland nog steeds de sporen tegen. Tegen de schemering bereiken echo’s uit het verleden vandaag de dag ook nog wel eens de oren van sommige bezoekers. Die horen in donkere gangen het stampen en schuifelen van soldatenlaarzen. Een enkeling hoort zelfs een “befehl”. Toen wij er rondliepen hoorden we helaas niets van dat alles. Zo zie je maar weer. Echo’s laten zich kenbaar niet befehlen. In de herfst maar weer eens bezoeken. Misschien krijgen we dan iets te horen.

Alkmaar

De natte leeuw van Alkmaar (foto: VihU)

De leeuw van Alkmaar is nat, want het regent. Ik schat in dat alle leeuwen in Nederland nat zijn vanmiddag. Behalve die in Artis en Blijdorp wellicht. Die kunnen schuilen in hun binnenverblijf. Of buiten blijven met een regenjas aan. Na al die hitte in het begin van de zomer kan ik mij daar ook wel wat bij voorstellen.

Verwenkat

Ruben van Rooijen “verwenkat” (foto: VihU)

Als ik had geweten waar het pad ons naartoe zou leiden had ik misschien nog eens achter mijn oren gekrabt toen ik je in huis nam vriend. We hebben samen heel wat verhuisdozen voorbij zien komen. Maar nu je wat ouder aan het worden bent, zitten we gelukkig in rustiger vaarwater. En heb je van Monique zelfs de titel “verwenkat” gekregen. Iets waar je duidelijk geen problemen mee hebt. En terecht, liquid snacky maar doen dan?

Fata Morgana #3

De hemel kleurt paars (foto: VihU)

Tot zijn verbazing staat hij in een steeg en niet op de gang naar het toilet. De hemel kleurt paars. De straatlantaarns proberen de omgeving op te lichten maar hebben weinig effect. Hij wrijft in zijn ogen en knijpt in de bol wol. Die is er gelukkig nog. Hij is niet helemaal gek geworden. Wel vraagt hij zich af hoe hij hier terecht is gekomen? De groene ogen van een rode kat kijken hem onderzoekend aan vanachter een vuilnisbak. “Hallo…”, begint hij weifelend. De kat blaast alsof hij wil zeggen “Wegwezen jij!”. “Ook goedenavond”,  mompelt Merlijn terug. “Let maar niet op die rooie, die heeft nogal een humeur de laatste tijd”, fluistert een zwarte kat vanaf een afdakje. Met opgetrokken wenkbrauwen kijkt Merlijn de kat aan. “Jij kan verstaan wat ik zeg?”. “Uiteraard kan ik dat, ik kan iedereen verstaan”, antwoordt de kat terwijl hij Merlijn met priemende ogen aankijkt. “Nooit van mij gehoord zeker? Ik ben Ubasti, kat van de onderwereld, om het maar even simpel te houden. Wat doe jij hier?”. Merlijn kijkt wat om zich heen en besluit dan om te antwoorden: “Ik heb geen idee, ik weet niet eens hoe ik hier terecht ben gekomen”. “Hmmm”, fluistert de kat terug terwijl zijn blik op de draad van wol valt. “Ik zou die draad maar goed vasthouden en hopen dat hij heel blijft als je nog terug wilt komen”.

Tekening: DessinDestin