Auteur: Jan Sierhuis

Vanaf de vluchtstrook aanschouw ik de snelweg van het leven en plaats daar mijn kanttekeningen bij.

Antoon

Hij keek een beetje wezenloos om zich heen. De dagelijkse realiteit deed zich steeds meer voor als een slecht geregisseerde film. Eigenlijk had hij dat gevoel al sinds zijn jeugd. Naarmate de jaren vorderden leek het steeds sterker te worden. In het begin vond hij het enigszins beangstigend. Maar inmiddels had hij het geaccepteerd. Er was niets aan te doen. Hij was alleen in een wereld vol vreemden.

“Antoon” tekening: DessinDestin

Hall of Fame

Tussen de vangrails

Herinnering op Facebook van 8 jaar terug. Graffiti hall of fame in Koog aan de Zaan. Onder de A8. Over vluchtstroken gesproken, dit was er een van mij. Ik was daar vaste gast. Meerdere keren per week. In een periode waar ik niet graag aan terug denk. Maar wel veel mooie graffiti heb gezien. Dat dan weer wel.

Oud Papier

Dus ik loop naar de bakken waar je oud papier in kwijt kan op de Plantage. Ontwaar ik van veraf al een kartonnen chaos.

Ligt al dat karton ernaast omdat de papierbakken vol zitten? Vraag ik mij af terwijl ik verder loop. Wellicht tevergeefs omdat ik mijn tas met oud papier misschien niet kwijt kan. Maar nee hoor, dat was geen probleem. Ruimte genoeg. Blijkbaar vindt men het teveel moeite het oude papier even in de bakken te frommelen. Vreemde mensen.

Foto’s: VihU

Tegendraads wit

Volg de pijlen (foto’s: VihU)

Altijd dwars. Kent u ook zo iemand? Net klaar met werken bij de buurtsuper. Moet je vanuit de airco die broeierige zomerlucht weer in. Nog snel even een flesje wit gescoord. Nadeel van in een supermarkt werken. Je moeder, die belt of je wat mee kan nemen. Een fles rode wijn bijvoorbeeld. En dan neem je witte mee. “Dat zal ze leren” dacht hij, terwijl hij tegen de richting in naar huis liep.