Tag: lucht

Pierflits!

Foto’s: VihU

Jaha, ja, ja, ja, het was weer eens de hoogste tijd voor een pierflits beste lezer! Door de verhuizing naar Heerhugowaard kom ik hier veel minder, maar vandaag wist ik er weer eens tijd voor te maken.

Het zeegat van IJmuiden

Er staat vrijwel geen wind, de zon schijnt en het is rustig wat betreft wandelaars. Er zijn echter veel vissers aanwezig, maar daar heb je als wandelaar geen last van.

De kop van de noordpier

De temperatuur is aangenaam dus voor een rustige wandeling in de zeelucht ben je hier op je plek. De dampen van Tata blijven boven de fabrieken zelf hangen. Ik wens u een prettige donderdag, met of zonder wandeling.

Windstil

Foto’s: VihU

De windmolens staan stil deze ochtend. Voor zover er wind is staat deze ongunstig, vanuit het binnenland. Dat betekent dat je aan het begin van de pier de onaangename lucht van Tata Steel ruikt.

Zicht op IJmuiden

De zee kabbelt rustig tussen de blokken langs de pier, zo onstuimig als ze kan zijn, zo rustig is ze deze ochtend.

Zeevaart in het gat

Rustgevend, er zijn enkel wat vissers aanwezig waarvan één in een tent met twee loslopende honden waarvan er één erg waaks is. Gelukkig beet deze blaffende hond niet.

Vuurtoren

Ik kwam nog een restant van visvangst tegen onderweg, dat is zeldzaam want meestal weten de meeuwen wel raad met de overblijfselen, die liggen er nooit lang.

Kop

Heb een fijne donderdag beste lezer, het is prettig wandelweer, ik kan het aanraden.

Ter land,

Foto: VihU

ter zee, en in de lucht. Maar bij dit motorblok van een vliegtuig ging het waarschijnlijk andersom, ter lucht, ter zee en op het land. Dit motorblok, of wat er van over is ligt in het juttersgedeelte van Kaap Skil. Op de foto gezet omdat ik er een gezicht in zie. Ik zal het resultaat in inkt op papier later met u delen beste lezer.

Fata Morgana #2

Het is donker. Als hij uit bed gaat in het donker kan hij maar beter het bolletje wol meenemen. Uitgerold kan hij via het draad de weg terug weer vinden naar zijn bed. Want in het donker weet je maar nooit. Je kan zomaar de weg kwijt raken. Op de tast weet hij de wol op zijn nachtkastje te vinden. Hij slaat de deken van zich af en stapt uit bed. Voorzichtig schuifelt hij langs de rand van het bed naar de deur van de slaapkamer. Terwijl hij de draad van wol laat vieren graait hij naar de klink van de deur. Als hij het koude metaal voelt aarzelt hij even maar duwt toch de klink naar beneden. De koele lucht uit de gang komt hem tegemoet. Als hij er van overtuigd is dat zijn ogen niet verder kunnen wennen aan de duisternis zet hij zijn eerste stap in de gang. Wederom laat hij een stuk draad achter zich. Het is inmiddels 03:28 uur.