Gelukkig is er altijd de zee. Daar wordt ik rustig van in drukke tijden. Er is mij wel eens gevraagd wat ik liever heb, bos of zee. Een gemene vraag is dat, bovendien sla je dan veel opties in de natuur over. Het duingebied kan ook prachtig zijn. Ik heb er heel lang over na moeten denken maar ben uiteindelijk tot de conclusie gekomen dat de zee voor mij de winnaar is. Eens in de zoveel tijd moet ik daar heen om weer “zen” te worden.
Dus je loopt met je vader door duin en bos een beetje van de natuur te genieten en vindt het nodig om onderweg een aktiefoto van hem te maken. En bedankt hé!? Gelukkig niet met bouwvakkersdecolleté, dat is mij dan weer net bespaard, ik sta er weer fraai op.
Één van de door mij zo gewaardeerde herfstkleuren is weer volop aanwezig in het duingebied.
Zijn de wilde dieren, nou ja, wild? Het valt in Castricum allemaal wel mee met dat wilde. Een enkele vos in het duingebied die schichtig wegschiet als je geluk hebt maar dan houdt het wel op. De wolf heeft ons nog niet bereikt hier in Noord Holland.
Voor bramen is het op een enkele uitzondering na ook nog wat te vroeg en de duindoorn is ook maar op enkele plekken oranje gekleurd. Evengoed, het was prettig wandelen in het bos.
Het was er prachtig weer voor vandaag. Dus hebben we de wandelschoenen tevoorschijn gehaald en een fikse wandeling door bos en duin gemaakt.
Je moet ze ergens trekken. Voor je eigen bestwil. Anders wordt je steeds onder de voet gelopen. Zeker als je een gever bent. Daar weten nemers wel raad mee. En daar zijn er nogal wat van op deze aardkloot.
Vluchtstrook in het Universum 