Teleurgang

Foto: VihU

Weer niets gevangen. Nou, lekker dan, hoe moet hij dat nou weer uitleggen? Ze heeft thuis toch al haar twijfels. Zou hij echt wel op de pier zitten? Of zit hij weer bier te drinken en kibbeling te eten in dat vistentje aan het begin? Alleen maar omdat die vrouw aan het frituur een beetje aan het flirten met hem was geweest waar zij bij was. Tja, misschien was het ook wel niet zo tactisch geweest om te proberen de uitjes van zijn haring in haar decolleté te schieten. Maar hij was een beetje baldadig geworden na zijn zevende biertje, dus dan weet je het wel. De frituur-dame kon er wel om lachen maar thuis had hij het moeten bezuren. Misschien toch maar even een bloemetje halen op de terugweg, gewoon voor de zekerheid.

Onbekend's avatar

Auteur: Jan Sierhuis

Vanaf de vluchtstrook aanschouw ik de snelweg van het leven en plaats daar mijn kanttekeningen bij.

6 gedachten over “Teleurgang”

  1. Wat een zegen, hè, die kronkels. Ik ben er wel blij mee! (ik ben een keer, samen met mijn dochter, na een optreden van haar, gefeliciteerd door een man, die zei: “Jullie hebben allebei dezelfde zieke geest”; ik heb dat als compliment opgevat).

    Like

Plaats een reactie