Los laten

Vloekend stond hij op het strand, konden ze hem nou nooit eens met rust laten? Liep hij eindelijk eens lekker langs de waterlijn, kreeg hij alweer zo’n klote berichtje. Inmiddels kreeg hij de neiging zijn smartphone in zee te pleuren. Dat zou ze leren! Stelletje…

Keuzes, het leven zit er vol mee, iedere dag weer, ook als het om je smartphone gaat.

Onbekend's avatar

Auteur: Jan Sierhuis

Vanaf de vluchtstrook aanschouw ik de snelweg van het leven en plaats daar mijn kanttekeningen bij.

Eén gedachte over “Los laten”

Plaats een reactie