Vanochtend dacht ik “hoera en hoempapa”, om mijzelf direct daarna af te vragen waar het woord hoempapa eigenlijk vandaan komt?
Zoekend op internet blijkt het een klanknabootsing te zijn:
(1906) (klanknabootsing) gezegd van dreunende muziek met een eenvoudig ritme. Vaak als eerste deel van een samenstelling.
Waarschijnlijk ben ik niet de enige die zich af en toe verwonderd over woorden. Je gebruikt het woord, om direct daarna te denken “wat een raar woord eigenlijk?” of “waar komt dat eigenlijk vandaan?”.
Dweil, vind ik ook zo’n raar woord.
Als je dweil zegt voel je het sop tussen je vingers doorsijpelen…………..
Fijn weekend en veel plezier met/van je nieuwe bril.
LikeGeliked door 1 persoon
Die nieuwe bril is in bestelling, het duurt nog even voordat die op mijn neus staat.
Bij dweil heb ik iets met slap, niet persé met nattigheid, maar ik snap je wel.
LikeLike
hoempapa denk ik aan de fanfare
dweil denk ik aan werk
LikeGeliked door 1 persoon
Hoempa heeft alles te maken met fanfare! Bij dweilen hangt het vanaf hoe je het inzet. In de Zaanstreek gebruikten we dweilen ook als vervanger voor zwalken.
LikeGeliked door 1 persoon
veel dweilplezier dan
LikeLike
Bij friet denk ik aan patat. Fijne gedachte.
LikeGeliked door 1 persoon
Maar friet is geen raar woord, patat trouwens ook niet, maar nu heb ik er wel trek in 😄
LikeGeliked door 1 persoon
🙂
LikeLike
Ik ken de Hoempapa ook alleen in combinatie met Harmonie en fanfare, en dweilkapellen muziek!
LikeLike
Ooit gebruikte ik in mijn blog over nonkel Juul het woord “Kullebukken” Een oud woord dat niet meer gebruikt wordt. Vind ik nog altijd leuk om horen en lezen.
LikeLike